คลีนิกหมอพรเทพ

เมื่อคนเราแก่ตัวลง การที่จะต้องไปพบแพทย์เพื่อรักษาตัวเองเป็นประจำก็ถือเป็นเรื่องปกติ สำหรับผมแล้ว ทุก ๆ ๓ เดือนต้องไปพบคุณหมอพงษ์ศักดิ์ที่คลีนิกเพื่อตรวจดูการเปลี่ยนแปลงของจอประสาทตา หรือจอตา (Retina)  ส่วนโรคความดันโลหิตสูง (Hypertension) ก็ต้องไปที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านแม่กืย...รับยามากินควมคุมเอาไว้

นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีเรื่องของโรคหัวใจ ซึ่งผมจะต้องไปพบคุณหมอพรเทพ วรวงศ์ประภา ที่คลีนิกซึ่งอยู่ชั้นล่างของอาคารแหลมทองพาณิชย์ ถนนบุญวาทย์...



หาไม่ยากครับ คลีนิกอยู่ตรงข้ามกับโรงแรมเอเซีย  มีที่จอดรถกว้างขวางอยู่หน้าอาคาร...

คุณหมอพรเทพท่านใจดีมาก ๆ เป็นคริสเตียนด้วย ทุก ๆ วันอาทิตย์จะเห็นท่านที่คริสตจักรโมทนา ถนนฉัตรไชย เล่นเปียโน เล่นไวโอลิน หรือขึ้นเทศน์...

ส่วนวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา ๙.๓๐ - ๑๑.๓๐ น. และ ๑๗.๓๐ - ๑๙.๓๐ น.  วันเสาร์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา ๙.๐๐ - ๑๒.๐๐ น. คุณหมอจะอยู่ที่คลินิกคอยตรวจรักษาคนไข้ด้วยเมตตา...

ตั้งแต่ผมเติบใหญ่มาจนผมขาวเกือบจะเต็มหัว ก็เพิ่งได้พบแพทย์ที่ตรวจคนไข้อย่างละเอียดและเอาใจใส่ทุกขั้นตอน นอกจากวัดความดันโลหิตและชีพจรด้วยเครื่องวัดดิจิตอลแล้ว...คุณหมอยังใช้ Stethoscope ฟังการทำงานของหัวใจและปอด  มีการชั่งน้ำหนัก วัดรอบเอว จับชีพจรทั้งที่ข้อมือ แขน คอ และข้อเท้า  บางครั้งคุณหมอก็ยังขอดูตาและลิ้นอีกด้วย!  เมื่อคุณหมอพบว่าอาการของคนไข้ดีขึ้น น้ำหนักและรอบเอวลดลง ท่านแสดงให้เห็นความยินดีที่ปรากฏอย่างเห็นได้ชัดบนรอยยิ้มและแววตา...

พูดถึงสถานที่หน่อย พอเปิดประตูเลื่อนเข้าไป ก็จะพบกับเก้าอี้สีสวยและสะอาดตั้งอยู่ท่ามกลางความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ...

ด้วยบรรยากาศที่ตกแต่งไว้อย่างงดงาม.... 

ระบบที่วางไว้ก็ทันสมัยดี มีการบันทึกประวัติคนไข้ไว้ในคอมพิวเตอร์  แตกต่างจากคลีนิกบางแห่งที่แพทย์เขียนบันทึกไว้ในกระดาษเพียงสั้น ๆ   ยุกยาที่นี่ก็ถูกจัดโชว์ไว้ด้านหน้า ไม่ได้หลบซ่อนอยู่ด้านหลังหรือในลิ้นชัก...   

ผมรู้สึกประทับใจในคลินิกหมอพรเทพมาก ๆ ก็เลยอยากนำเขียนบอก เผื่อว่าเพื่อน ๆ ท่านใดที่อยู่ในลำปางเกิดมีปัญหาเรื่องสุขภาพ จะไปฝากตัวเป็นคนไข้ของคุณหมอพรเทพก็ได้นะครับ...

รับรองว่าท่านจะต้องประทับใจเช่นเดียวกับผม!

ไปเล่นแอคคอร์เดียนที่แม่ทะ…

๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๖  เวลาประมาณสี่โมงเย็น ชายสามคนก็นำรถเก๋งใหม่เอี่ยมมารับผมที่บ้าน คืนนี้ผมต้องไปเล่นแอคคอร์เดียนร่วมกับวง”สหายเก่า” ในงานแต่งงานที่อำเภอแม่ทะ

รถไปจอดรวมพลบนเส้นทาง ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปยังหมู่บ้านที่จัดงาน (ขออภัยที่จำชื่อไม่ได้)  ผมนำกล้องออกมาถ่ายภาพถนน ซึ่งมีสภาพดีกว่าทางหลวงจากย่างกุ้งไปตองยี หรือจากหลวงพระบางไปวังเวียงเอาไว้  ถนนยิ่งดี…อุบัติเหตุยิ่งมาก  ผมเห็นถนนหนทางในเมืองไทยแล้ว หาได้ดีใจนักกับความเจริญที่นำมาซึ่งความสูญเสียอย่างต่อเนื่อง ถ้าจำไม่ผิดเราไปจอดรอกันที่หน้าโรงเรียนแม่ทะวิทยา สิงห์อมควันก็เลยถือโอกาสบริหารปอด!!

อาจารย์ขวัญชัย (มือสะล้อ) เห็นผมถือกล้องอยู่ในมือ จึงเรียกผมแล้วยืนทำเท่ห์ให้ point and shoot….

ขอด้วย…มือกลอง (เจ้าของรถ) บอกให้ผมถ่ายภาพกับ Regency…

ผมไม่อยากใช้คำว่า “เข้าลึกเข้าดึก” กับการเดินทางไปเล่นงานนอกครั้งนี้ แต่ก็รู้สึกว่าไกล!  พอไปถึงก็ได้พบกับภาพบรรยากาศงดงาม…

แขกเหรื่อเริ่มมากันแล้ว…

เจ้าบ่าวเป็นคนเยอรมันรูปหล่อ สูง ๑๙๐ เซนติเมตร ส่วนเจ้าสาวก็สวย เป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมัน สูงประมาณเมตรครึ่งเอง เสียดายที่ผมไม่ได้ถ่ายภาพคู่บ่าวสาวเอาไว้ แต่ก็แอบถ่ายญาติทางฝ่ายเจ้าบ่าวไว้ได้…

งานแต่งมีการปล่อยโคมลอยด้วย!!

งานนี้เลิกค่อนข้างดึก  แขกกลับกันเกือบหมดแล้ว…เจ้าภาพก็ยังสนุกสนานกับการเต้นรำอยู่บนลานหน้าเวที  ช่วงใกล้เลิก…คุณเหลา(หัวหน้าวง) ขอให้ผมร้องเพลง ผมจึงช่วยไป ๓ เพลงคือ This Land is Your Land, Tom Dooley  และ It’s Now or Never

เหนื่อยจัง…กว่าจะกลับถึงบ้านที่ห้างฉัตรได้ก็เกือบสองยาม!! 

เน็ตทีโอที...ทางเลือกสุดท้าย!

ADSL (Asymmetric Digital Subscribers Line)  คือเทคโนโลยีการสื่อสารความเร็วสูงผ่านอินเทอร์เน็ตโดยใช้คู่สายโทรศัพท์ธรรมดา

ตั้งแต่ผมได้ใช้ ADSL ผมมีประสบการณ์กับผู้ให้บริการ ๓ บริษัทด้วยกัน เริ่มจาก CAT (บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด  มหาชน) ก่อนเลย  ช่วงที่สมัครใหม่ ๆ ผมต้องจ่ายเดือนละ ๑,๐๐๐ บาท ใช้เน็ตของ CAT ซึ่งไม่ดีอย่างที่คิด  เดินค่อนข้างช้า...บางครั้งก็เดี้ยงเอาดื้อ ๆ  แต่ผมก็อดทนใช้มาหลายปี!

ต่อมาเปลี่ยนไปใช้ของ 3BB ดูบ้าง รู้สึกว่าดีขึ้นมาหน่อย แม้จะไม่เร็วปรู๊ดปร๊าด แต่ก็ค่อนข้างจะเสถียร

พอต้องย้ายมาอยู่ห้างฉัตร..ผมสอบถามเจ้าหน้าที่ของ 3BB แล้ว เค้าบอกว่า "คู่สายเต็ม"   ผมจึงต้องแจ้งเลิกใช้เน็ตที่บ้านปงแสนทอง

ที่บ้านห้างฉัตร...ผมจำเป็นต้องใช้เน็ตของบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) หรือที่เรียกกันว่า TOT

  

ต้องเสียเงินเพิ่มอีกเกือบพันบาทซื้อโมเด็มตัวใหม่ของ TOT เพราะช่างบอกว่าโมเด็มตัวเก่าของ 3BB ที่ผมนำไปให้ setup เสีย (ตอนถอดออกมาจากบ้านเก่ามันก็ยังใช้งานได้ดีอยู่นี่นา...)  

ผมใช้เน็ตของทีโอทีมาได้เกือบ ๒ เดือนแล้วครับ ตอนนี้มีความรู้สึกว่าครบสัญญาเมื่อไหร่...ผมคงต้องเลิกใช้ เนื่องจากเน็ตผีเข้าผีออก เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า บางครั้งก็หยุดไปดื้อ ๆ จนทำให้สิ่งที่ผมกำลังเขียนลงเว็บ (แต่ไม่ทันได้อัพโหลด) ต้องหายไปพร้อม ๆ กับเน็ตที่หยุดเดิน!

แย่จัง...วันนี้เขียนบล็อก "ลุงน้ำชาคุยโม้" แล้วหายหมด เลยต้องมาบ่นให้เพื่อน ๆ อ่านแทน อิอิ!

ประเทศที่น่าสนใจ...

วันนี้ผมได้เห็นภาพในผู้จัดการออนไลน์ รู้สึกว่าให้ข้อมูลที่มีประโยชน์สำหรับนักเดินทางท่องโลก ไม่ว่าจะเป็นการแบกเป้หนักเกือบ ๒๐ กิโลกรัม หรือ traveling light แบบที่ผมกำลังจะทำ...

ขอขอบคุณที่มาของภาพ

เป็นรายชื่อประเทศที่คนไทยสามารถเดินทางเข้าได้โดยไม่ต้องใช้วีซ่า (ญี่ปุ่นเป็นประเทศล่าสุดที่กำหนดข้อยกเว้นนี้ให้คนไทย)  ดูจากภาพนี้ภาพเดียว ก็จะรู้ได้ว่ามีประเทศไหนบ้างที่คนไทยมีแค่เพียงหนังสือเดินทางก็แบกเป้เข้าไปเที่ยวได้

สามารถประหยัดงบประมาณในการเดินทางและยังจะสะดวกขึ้นด้วย อย่างไรก็ตาม..ตอนผ่านสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง เราก็ต้องมีเงินพร้อมที่จะแสดงให้เค้าดู บางประเทศอาจต้องมีตั๋วเดินทางกลับ และที่สำคัญคือไม่มีรายชื่ออยู่ในบัญชีดำ!

เพื่อน ๆ ลองดูนะครับว่าประเทศไหนน่าสนใจบ้าง...

ผมว่ามองโกเลียก็เข้าท่านะ!

ตลาดนัดห้างฉัตร

บ้านใหม่ของลุงน้ำชาอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 11 บริเวณทางแยกทางเข้าเมืองห้างฉัตร หาได้ง่าย... แต่คนที่มาหามักจะผ่านเลยไป เนื่องจากการจราจรค่อนข้างจะสับสนและรวดเร็ว เพื่อน ๆ ต้องระมัดระวังหน่อย! 

เช้าวันนี้ อาจารย์หมูเดินทางกลับจากเชียงใหม่ จะแวะมารับของฝากฯ ก็ขับรถผ่านเลยไปจนถึงมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์โน่น ต้องย้อนกลับมาอีกไกลกว่าจะได้เจอกัน...

วันนี้อยากเล่าเรื่อง "ตลาดนัดทุกเย็นวันพุธ" ซึ่งจัดกันบนลานกว้างตรงหัวมุม (กรุณาดูภาพถ่ายดาวเทียม)  ผมขออนุญาตนำภาพถ่ายมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูหน่อยนะ...

พันธุ์ไม้ก็มีให้ซื้อไปปลูก (ถ้ามีพื้นที ๆ บ้าน) 

เครื่องดืม ขนม ผลไม้ และอาหาร มีให้เลือกจับจ่าย...

ยกห้างฯ มาตั้งขายกันที่นี่เลย...

หอม กระเทียมก็มี....

วันไหนฝนตก พ่อค้าแม่ค้าก็แย่เหมือนกัน น่าเห็นใจครับ!

Sony DSC-W110

อยากได้กล้องคอมแพ็คที่พกง่ายไว้ใช้แทนเจ้า Sony DSC-P200 ที่พิกลพิการไป...ผมมองหาในเว็บประมูล พบประกาศว่า...

Sony Cybershot DSC-W110 กล้องดิจิตอลความละเอียด 7.2 ล้านพิกเซล LCD ขนาด 2.5นิ้ว ออฟติคอล 4 เท่า พร้อมฟังก์ชั่น Face Detection รวมไปถึงโหมด Smile Shutter , HD Slide Show พร้อมเลือกเพลงประกอบได้  เป็นกล้องซื้อมาใช้เอง ไม่มีปัญหาสามารถถ่ายได้ตามปกติ  อุปกรณ์ประกอบด้วย...

1.แบตเตอรี ของโซนี่ 1ก้อน
2.สายชาร์ต และสายโหลดข้อมูล
3.เมโมรี่ 8G แท้
4.ต้วกล้องเป็นรอยน้อยมาก 85%
5.กล่องพร้อมคู่มือ

ผมชอบใจตรงที่ว่ามี momory ให้ตั้ง 8G  ในชีวิตก็ไม่เคยมีหน่วยความจำสำหรับกล้องถ่ายภาพสูงขนาดนี้ (มากที่สุดก็แค่ 2G)  และที่ทำให้ผมต้องรีบบิดก็คือเจ้าช่อง view finder ที่ยังคงยึดติดอยู่กับมัน (ไม่ยอมเปลี่ยนความคิดซะที)

ผมประมูลได้มาในราคา ๘๕๐ บาท ได้รับสินค้าแล้ว ถ้าถามว่าพอใจหรือเปล่า? ผมก็ตอบได้ว่า "พอใจ" สภาพใหม่ 85% จริง

มีตำหนิอยู่นิดเดียวตรงฝาปิดชองใส่แบต เขี้ยวมันหักไป ทำให้ปิดไม่สนิท 100 %  แต่ก็ไม่เป็นปัญหาครับ....

ผมตั้งขนาดภาพไว้ที่ 2072 x 3024 pixels พอเปิดกล้อง มันก็บอกว่าสามารถถ่ายภาพได้อีก ๒,๕๖๓ บาน โอ...อย่างเนี้ยก็ไม่มีปัญหาเรื่องเนื้อที่การ์ดไม่พอสำหรับเก็บภาพการท่องโลกในโอกาสต่อไปของผมอีกแล้ว  รูปถ่ายตั้ง ๒ พันกว่าบานเอาเก็บไว้ในการ์ดขนาดเล็กนิดเดียวได้ไง? ไม่น่าเชื่อ!!

ได้ลองนำเจ้าโซนี่ตัวใหม่ไปถ่ายภาพร้านก๋วยเตี๋ยวโบราณมาแล้ว...ผมคิดว่าสีสันที่ได้ก็ไม่เลวเหมือนกันครับ

ถ่ายภาพ ผศ. ณรงค์ (มือแซ็กฯ วงดนตรีคนเฒ่า) ซึ่งมาบรรเลงที่บ้านเมื่อวานนี้ ก็ให้ภาพที่นุ่มนวลเช่นกัน...

สรุปได้ว่าเจ้า DSC-W110 ตัวนี้ใช้ได้เลย สำหรับทริป Travel Light ขนาด ๒ สัปดาห์หรือน้อยกว่านั้นในอนาคตของผม!

Sony DSC-P200 กับวัดแม่กืย

เพื่อน ๆ จำ FB Trip ที่เล่าเรื่อง "การสิ้นสุดที่มาก่อนกำหนด" ได้มั้ย?  ผมเขียนเกี่ยวกับเจ้า Sony Cyber-shot DSC-P200  ขนาด 7.2 Mega Pixels กล้องคู่ใจที่เกิดเสียขึ้นมาโดยไม่คาดคิด กล้องตัวนี้เป็นของ "ครูหน่อย" ซึ่งให้ผมไว้ใช้ถ่ายภาพเด็กนักเรียนโรงเรียนเทศบาล ๕...

มีหน่วยความจำแค่ 256 MB  ตอนไปเชียงแสน ผมออกไปถ่ายภาพในช่วงเช้า ยังไม่ทันไรการ์ดก็เต็ม ต้องกลับเข้าที่พักเพื่อโอนไฟล์เข้า net book  ฟอร์แมตการ์ดแล้วค่อยออกไปถ่ายภาพเก็บไว้อีก! ลำบากหน่อย แต่ผมก็ยอมรับ เพราะอยากเดินทางแบบ traveling light  วันนั้นเมื่อกล้องใช้การไม่ได้ ผมก็งดเดินทางไปลาวตามแผน FB Trip  (ปลายปีนี้อาจได้แก้ตัว อิอิ)

จริง ๆ แล้ว ผมชอบกล้องตัวนี้ไม่น้อยเลย เพราะมันใช้ง่าย  ภาพที่ออกมาชัดเจนดี สีก็สวย ผมทำให้มันใช้งานได้อีกครั้งด้วยวิธีการของช่างเหอะ  ทุกวันนี้...บางครั้งก็นำใส่กระเป๋ากางเกงไปด้วย

เช้านี้...ผมพาพี่ชายไปหาหมอที่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านแม่กืย  ระหว่างที่รอได้ถือโอกาสเดินออกไปถ่ายภาพ "วัดแม่กืย" ซึ่งอยู่ตรงหัวมุมเส้นทางเข้าโรงพยาบาลฯ

ผมกดชัตเตอร์ไปได้ไม่กี่ shot แบตฯ ก็หมด อย่างไรก็ตาม...ภาพที่ได้มาก็ยังคงซึ่งความชัดเจนและมีสีสันที่ไม่ผิดเพี้ยน จึงอยากนำมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูสักหน่อยดังนี้...

ถึงกระนั้น ผมก็ต้องหากล้องตัวเล็ก ๆ พกใส่กระเป๋าไปด้วย สำหรับการเดินทางในอนาคต  ซึ่งผมก็ได้ประมูลกล้อง Sony Cybershot DSC-W110 มาไว้แล้วในราคา ๘๕๐ บาท!

จะนำมาเล่าให้เพื่อน ๆ อ่านต่อไปครับ...