วัคซีนไข้หวัดใหญ่

เช้านี้...ผมไปส่งพี่ชายที่โรงพยาบาลห้างฉัตร เพื่อตรวจเลือด-ปัสสาวะและรับยาตามที่หมอนัด พบว่าคนไข้มีไม่มากหากเปรียบกับในวันพฤหัส

ในฐานะญาติผู้ไปส่งคนไข้ ผมได้อานิสงส์อย่างไม่คาดคิด คือ ได้รับการฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ ๑ เข็มโดยไม่ต้องจ่ายสตางค์ นับว่าโชคดีที่ได้ไปโรงพยาบาลในวันที่เค้าเรียกบรรดาผู้สูงอายุและผู้อยู่ในกลุ่มเสี่ยงไปรับบริการ...

ที่มาของภาพ - health.kapook.com

รู้สึกประทับใจในหน่วยงานของรัฐที่ช่วยให้ผมมีโอกาสได้รับวัคซีนไข้หวัดใหญ่ ซึ่งจะครอบคลุมกี่สายพันธุ์ไม่รู้...แต่ที่แน่ ๆ คุณแม่น้องใบเฟิร์นบอกว่ามันแพง!  ผมเช็คราคาดูแล้วดังนี้...

โรงพยาบาลรามาธิบดี - วัคซีนไข้หวัดใหญ่ 4 สายพันธุ์ (A/H1N1, A/H3N2,  B Yamagata, B Victoria) ราคาเข็มละ ๔๕๐ บาท  วัคซีนไข้หวัดใหญ่ (Influenza Vaccine) ราคาเข็มละ ๓๖๘ บาท
คลินิกนักท่องเที่ยว โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน - วัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ชนิด ๔ สายพันธุ์ (Fluquadri®) ราคาเข็มละ ๔๓๗ บาท 

 โรงพยาบาลห้างฉัตร เค้าฉีดให้ฟรีที่ห้อง 14 คลีนิกเวชศาสตร์ครอบครัว... ผมต้องขอบพระคุณ!

ตอนเป็นเด็กค่อนข้างจะกลัวเข็ม แต่พอโตขึ้นกลับไม่รู้สึก สามารถมองปลายเข็มที่กำลังปักผ่านผิวหนังได้สบาย ผมจะมองดูทุกครั้งที่ให้เลือด  ฉีดวัคซีนวันนี้ก็เช่นกัน หุหุ คิดว่ามดแดงกัดยังเจ็บกว่าด้วยซ้ำ!

คิดถึงคนแก่ในอินเดียและบังกลาเทศ จะมีหมอไปฉีดวัคซีนให้อย่างเนี้ยหรือเปล่าหนอ?

entertain myself

กลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านห้างฉัตร ผมยังคงเป็นชายแก่ผู้สร้างความบันเทิงให้กับตัวเอง...!

ขี่แมงกะไซค์ไปตลาด...ผมร้องเพลงดังลั่นไปตลอดทาง บางคนเห็นแล้วอาจคิดว่าลุงนั่นคงสติสตังไม่ค่อยดีนัก (ไม่เต็มบาท)  แต่ผมไม่สนใจ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง ขี่รถไป...ร้องเพลงไป ด้วยพลังเสียงตามหลักวิชา Voice ที่เรียนกันในวิทยาลัยดนตรี  ร้องโดยไม่ใช้ไมโครโฟน แบบคนแจวเรือกอนโดล่าในเวนิชนั่นแหละ...

ภาพจาก klook.com - thanks!

ภาพจาก lifetravelinthailand - thanks!

เพลงที่ร้องไม่ใช่เพลงอิตาเลียนอย่างพวก Con te partirò  แต่ผมร้อง..."I go to the hills with my heart is lonely... I know I'll be here for a thousand years...."  ด้วยทำนองเพลง The Sound of Music แต่จำเนื้อเพลง (lyrics) ที่ถูกต้อง (I go to the hills when my heart is lonely...I know I will hear what I've heard before.) ไม่ได้  แค่ร้องไปเรื่อยด้วยเนื้อเพลงแต่งเอง (ฮา) บอกว่าจะอยู่ห้างฉัตรไปอีกเป็นพัน ๆ ปี คนที่ได้ยินอาจคิดว่าผมบ้า!  จริง ๆ แล้ว ผมก็ยังโออยู่นะ เพียงแค่อยากหาความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ปลดปล่อยอารมณ์ด้วยการร้องเพลงเสียงดังโดยไม่อายใคร! 

ไปถึงตลาดผมต้องหยุดร้อง ไม่งั้นคงเป็นเรื่อง แต่ก็ยังไม่วายพูดตลก ได้ยินเสียงเรียกให้ซื้อ "บวบ" ผมส่ายหน้าแล้วถามว่า "บวบบ่ไค่ได้...ม่ะนอย บ่มีกา?"  แม่ค้ายิ้มแล้วชี้ให้ดูบวบที่วางเป็นมัด ๆ มี ๒ ขนาด ตอบเสียงดัง "มีค่า...มัดใหญ่ยี่สิบบาท"  ผมขมวดคิ้วถามว่า "ซาวบาทได้ก่อ?" 

คนขายผักฉีกยิ้มกว้างยิ่งขึ้น!

สถานีห้างฉัตรจัดให้!

ทุกวันนี้สถานีรถไฟห้างฉัตรมีอะไรใหม่?  ไม่ได้มาใช้บริการนานแล้ว ผมกลับมาขึ้นรถไฟไปเชียงใหม่...สอดสายตามองหาการเปลี่ยนแปลง!

มีป้ายบอกว่าช่วง ๑ มิถุนายน ถึง ๓๐ กันยายน การรถไฟลดค่าโดยสารให้คนสูงวัยครึ่งราคา...

ไม้ดอกไม้ประดับได้รับการดูแลให้ดูสวยสดงดงาม...

ชานชาลาสะอาดตา ขีดเส้นเตือนไม่ให้ผู้โดยสารเข้าใกล้งูเหล็กขณะที่มันเลื้อยมา!

นั่นไง...สิ่งที่เปลี่ยนใหม่ ตอนนี้หน้าอาคารไม่มีบ่อเลี้ยงปลาแล้ว!

 แนวระดับนั่นยังคงอยู่ บอกให้รู้ว่า ๓๑๖ เมตรเหนือระดับน้ำทะล...

บรรยากาศรอบข้างยังคงเป็นธรรมชาติ นกน้อยไม่ต้องหนีไปไหน ผมเห็นมันจับอยู่บนสายไฟ...

ตัวอะไรอยู่ในปาก?

อ่อ...หนอนนั่นเอง!

ตะกร้ากระเป๋าจักรยาน

FB Trip (the final) ท่องโลกไปกับเจ้า Banian...ผมเตรียมกระเป๋าตะแกรงท้ายไว้เรียบร้อยแล้ว เคยทดลองนำมันปั่นไปมะละกาด้วย!

ตอนนี้ยังขาดกระเป๋าติดกับแฮนด์ซึ่งอยู่ด้านหน้า ผมลองค้นหาในลาซาด้า...

ราคา ๑๐๑ บาท ถ้าเป็นของดีมียี่ห้อคงจะแพงกว่านี้....

พิจารณาจากภาพประกอบแล้ว ผมตัดสินใจสั่งซื้อเจ้าตัวนี้ ถ้ารวมค่าส่งจากเมืองจีน ๓๓ บาทก็ตก ๑๓๔ บาท!  รอประมาณอาทิตย์นึง วันนี้สินค้ามาแล้วครับ รู้สึกว่ามันจะเล็กกว่าที่คาดหวังไว้...

ยี่ห้อ RoyalBaby ไม่เคยเห็น แต่ก็ไม่เป็นไร หากใช้ได้ก็โอ...

เช็คดูให้ละเอียด...

ไม่มีตำหนิหรือจุดเสียตรงไหน สินค้าอยู่ในสภาพดีครับ!

ข้างในเอาไว้ใส่เสบียงหรือของที่หยิบใช้ง่าย ๆ  

ส่วนด้านบนมีพลาสติกใส...ใช้ใส่มือถือหรือแผนที่
 

ต้องลองนำมาประกอบกับเจ้าบาเนียน....

มีสายรัดตีนตุ๊กแกยึด ๓ จุด แน่นหนาทีเดียว นาน ๆ ไป...มันก็ดูใหญ่พอดี แถมด้านหน้ายังมีแถบสะท้อนแสงคาดอยู่ ถ่ายภาพดูด้วยไฟแฟลชเห็นได้ชัดเจน...

๑๓๔ บาท... แม้ไม่ใช่สินค้า brand ดังแต่ก็ยังใช้ได้!

สิ่งดี ๆ มีให้เห็น

นั่งรถไฟดีเซลรางขบวน 407 (ท้องถิ่น นครสวรรค์-เชียงใหม่) ผมเสียค่าโดยสารครึ่งราคาแค่ ๑๑ บาท จากสถานีห้างฉัตรไปลงปลายทางที่เชียงใหม่... 

พาเจ้า ฺBanian ไปด้วย....

พนักงานรถไฟรู้ดีว่าจักรยานขึ้นฟรี ไม่มีค่าระวางถ้าพับได้ วันนี้ที่ว่างมากมาย ผมนั่งสบายได้แต่ความรู้สึกที่ดี...

นายตรวจถามผมว่า "เพิ่งกลับเหรอ?"  เคยเจอะเจอตาแก่เมืองรถม้ากับจักรยานพับเมื่อสองวันก่อน...ยังจำได้!  เขาทักทายด้วยไมตรี! เช่นเดียวกับนายสถานีห้างฉัตรที่บอกผมว่า "ลุงหายหน้าไปนาน"

เกือบ ๒ ชั่วโมงที่นั่งรถไฟด้วยจิตใจชื่นบาน... ผมมองภาพนักเรียนสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความชื่นชม นานแล้วนะที่ไม่เคยเห็นคนไทยนั่งอ่านหนังสืออย่างจริงจังเช่นนี้ มีแต่คนเล่นมือถือหรือไม่ก็นั่่งหลับ!  หากประเทศชาติมีเยาวชนเช่นนี้มาก ๆ อนาคตใหม่คงจะอยู่ไม่ไกลนัก...

สถานีลำพูนอยู่ข้างหน้า...

ได้เวลาเตรียมตัวลง...

นั่งรถไฟชั้น ๓ มาคนเดียวกับเป้และสัมภาระขนาดนี้ ถ้าเป็นผู้ที่ไม่มีความอดทนคงทำไม่ได้...

ขอเธอจงโชคดีมีชัย ปลอดภัยทุกเส้นทาง...

automatic watering system

ติดตั้งตาข่ายกรองแสงบนดาดฟ้าบ้านห้างฉัตรแล้ว ช่างเหอะก็ต้องทำระบบรดน้ำอัตโนมัติ (automatic watering system) ให้กับสวนครัว...

มีสูบน้ำไฟฟ้าที่ได้ซื้อไว้แก้ปัญหาระบบน้ำประปาเมื่อ ๓ ปีก่อน มันยังใช้งานได้ ผมนำมาใช้กับระบบรดน้ำอัตโนมัติของผมโดยติดตั้งไว้ในห้อง workshop...

ดึงน้ำจากถังเก็บข้างนอกมาส่งผ่านท่อพีวีซีขนาด ๖ หุนไปยังหลังคาและสวนครัว ผมไม่มีเวลาที่จะคอยมาเปิดปิดเพื่อรดน้ำ จึงต้องออกแบบติดตั้งระบบ automatic watering ให้มันช่วยทำงาน

สิ่งแรกที่ต้องจัดหาคือประตูน้ำแบบโซลีนอยด์ (solenoid valve) ผมสั่งมาจากเมืองจีน เลือกแบบใช้ไฟ AC 220 V ขนาด ๖ หุนเพื่อให้เข้ากับท่อพีวีซีที่เดินไว้  ราคา ๑๙๘ บาท คิดว่าไม่แพงครับ สมัยก่อนอุปกรณ์อย่างนี้หาซื้อยาก ปัจจุบันนี้ก็แค่หาดูในเว็บ ใช้เวลาไม่นานสินค้ามาถึง...ผมก็ลองต่อเข้ากับไฟ 220 โวลท์ ปกติวาล์วจะปิดอยู่ พอมีไฟเข้าไปยังโซลีนอยด์ มันก็ดูดให้ประตูน้ำเปิด มีเสียงดังแก๊กเพียงเบา ๆ ไม่ร้อน ไม่รั่ว ใช้งานได้ดีจ้า... 

 

สวิทช์มอเตอร์เครื่องสูบน้ำทำงานด้วยระบบแรงดัน พอประตูน้ำเปิด มันก็หมุนปั่นน้ำไปรดหลังคาและต้นไม้...

ทีนี้ก็ต้องสั่ง timer switch มาอีก ๑ ตัว เป็นของจีนอีกเช่นเคย ราคา ๑๖๒ ครับ

ใช้เวลาประมาณ ๑ สัปดาห์สินค้าก็มาถึง ผมติดตั้งเอาไว้ในห้องเขียว...

 

การ setup นั้นไม่ยากเลยครับ หากเพื่อน ๆ ท่านใดซื้อมาใช้แล้วยังสงสัย ก็แจ้งมานะครับ ผมจะเขียนอธิบายให้ทราบอีกที ระยะเวลาที่สวิทช์ทำงานต่ำสุดคือ ๑ นาที เมื่อถึงกำหนดเวลาที่ตั้งไว้ เครื่องก็ทำงาน ส่งไฟ 220 V ไปยังเจ้าโซลีนอยด์วาล์ว ๖ หุนให้เปิดน้ำโดยอัตโนมัติ...

พอดีเป็นหน้าฝน ผมจึงตั้งเจ้า Microcomputer Timer Switch ให้มันรดน้ำต้นไม้วันละ ๕ ครั้ง ๆ ละ ๑ นาที ในเวลา ๐๖.๐๐ น. - ๐๙.๐๐ น. - ๑๒.๐๐ น. - ๑๕.๐๐ น. และ ๑๖.๐๐ น.

น้ำจากสปริงเกอร์พุ่งไปโดนสแลนแล้วย้อนกลับมาเพิ่มความสดชื่นให้ต้นไม้ใบหญ้า...

รดน้ำวันละ ๕ นาที คงจะดีกว่าเดิม!