Wednesday, November 13, 2019

Digital Multimeter

ไม่รู้อยู่มาได้อย่างไร!  ย้ายมาตั้งรกรากที่ลำปาง ช่างเหอะต้องซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าด้วยตัวเองมา ๒๐-๓๐ ปีโดยไม่มีเครื่องมือวัดที่เรียกว่า multimeter !


ตอนเรียนช่างไฟฟ้า-อิเล็คทรอนิคส์ ผมก็ต่อเครื่องขยายเสียงเอง รับซ่อมวิทยุโทรทัศน์ ฯลฯ มีมัลติมิเตอร์ใช้ (ทำพังไปก็หลายตัว อิอิ) สมัยนั้นยังไม่มีแบบ digital มีแต่ analog ใช้เข็ม ยี่ห้อที่นิยมใช้กันคือ Sanwa ซึ่งราคาไม่แพง (ประมาณ ๓๐๐ กว่าบาท ปัจจุบันก็ยังใช้กันอยู่ แต่ราคาเพิ่มเป็นพันกว่าแล้ว)


มัลติมิเตอร์ Sanwa รุ่นใหม่ - ภาพจากอินเทอร์เน็ต
สำหรับช่างไฟรุ่นเดอะ ผมคิดว่าทุกคนคงรู้จักมัลติมิเตอร์ดีที่สุดยีห้อ Simpson ในยุคนั้น ราคาแพงเกินกว่าที่ผมจะหาซื้อมาใช้...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต - thanks!
วันก่อนเพื่อนบ้านขอให้ช่วยซ่อมเครื่องทำน้ำอุ่น ผมไม่มีเครื่องมือวัดไฟและเช็คสวิทช์ต่าง ๆ ไปดูแล้ว ซ่อมไม่ได้ รู้สึกเสียใจอยู่ไม่น้อย คิดว่าถ้ามีมัลติมิเตอร์ก็น่าจะซ่อมได้ ในที่สุดผมก็ตัดสินใจสั่งซื้อดิจิตอลมัลติมิเตอร์ราคาถูกจากลาซาด้ามาใช้ ๑ ตัว...



ของมาแล้วครับ...


สภาพดี ขนาดพอเหมาะ ใส่แบตฯ ให้แล้ว... เปิดใช้ได้เลย



ลองวัดแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับ (ไฟบ้าน) ได้ 226 volts มีปุ่มล็อคด้วย...


ลองวัดแรงดันไฟกระแสตรง ( DC Voltage) 


มีไว้ใช้สักตัวก็ดีเหมือนกันครับ!      

Tuesday, November 12, 2019

The best ever bike lane of mine

ถ้าจะพูดถึงทางจักรยาน (bike lane)... ในความความคิดของผมก็คงไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่ผมจะปั่นจักรยานได้ด้วยความรู้สึกปลอดภัยมากเท่ากับทางจักรยานห้างฉัตร!


วันนี้อยากคุยเรื่องทางจักรยานบนทางหลวงหมายเลข 1039 (ลำปาง-ห้างฉัตรสายเก่า) หน่อยนะครับ ตั้งใจว่าจะเขียนถึงหลายทีแล้ว จริง ๆ แล้วผมเคยเห็นทางเส้นนี้ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นถนนลาดยางมะตอย ๒ เลนสวนกันไปมา หักเลี้ยวออกไปสองข้างทางก็ต้องเจอกับถนนดินลูกรัง นั่นมันประมาณ ๓๐ กว่าปีเห็นจะได้ ทุกวันนี้ทางหลวงเส้นนี้ได้กลายเป็นถนนคอนกรีต ๔ เลนอย่างดี แบ่งกั้นด้วยเกาะกลางซึ่งมีต้นไม้ใหญ่ที่ขุดล้อมมาปลูกเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ที่สำคัญคือมีทางจักรยาน (bike lane) สร้างไว้เพื่อนักปั่นโดยเฉพาะเลยทีเดียว...

  
มิตรภาพแลรอยยิ้มมีให้พบเห็นบนเส้นทางที่ไม่มีอุปสรรคขวางกั้น...


เสาสแตนเลสที่ตั้งเรียงกัน ช่วยแบ่งพื้นที่มิให้แมงกะไซค์หรือรถยนต์เข้ามาสร้างความหวาดเสียวให้กับนักปั่น (ลงทุนไม่น้อยเลยนะเนี่ย)....



เป็นทางจักรยาน ๒ เลน มีเส้นแบ่งชัดเจน...


จักรยานยนต์เค้ามีทางวิ่งของเขาอยู่ด้านนอกครับ... 


ผมเคยเห็นทางจักรยานดี ๆ อย่างเช่นที่จังหวัดอุบลราชธานีก็มีทางสวยรอบทุ่งศรีเมือง แต่ก็ยังมีรถยนต์หรือจักรยานยนต์เข้าไปจอดขวางทับเส้นทางอยู่บ้าง แต่ที่นี่ "ทางจักรยานห้างฉัตร" น่าจะไม่มี (หรืออาจมีแต่ผมไม่เห็น???)


ต้นทางมีเสาตั้งกันไว้  (ขอถ่ายรูปเจ้าเพื่อนยากหน่อยนะ)


ข้างทางก็มีร้านกาแฟให้แวะเติมพลัง...


ยิ้มลูกเดียวคับ...นักปั่น!


"สวัสดีจ้าว" เสียงร้องทักของนักปั่นสาวที่แซงขึ้นหน้าไปยังก้องอยู่ในหูตาแก่เมืองรถม้า!

Monday, November 11, 2019

Red Sun

หนังเรื่อง Red Sun ออกฉายเมื่อปี ๒๕๑๕ ชื่อภาษาไทยว่า "ตะวันเพลิง" เป็นภาพยนตร์แนว Spaghetti Western ปี 1971 กำกับโดย เทอเรนซ์ ยัง และนำแสดงโดย ชาร์ลส์ บรอนสัน, โทชิโร มิฟูเนะ, อแลน เดอลอง และ เออร์ซูลา แอนเดส 


หนังเก่าเกือบ ๕๐ ปีแล้ว ถ้าจำไม่ผิด...ผมได้ดูครั้งแรกคงเป็นที่โรงภาพยนต์ศรีนครพิงค์ เชียงใหม่...


ชอบบทบาทและการแสดงของดาราญี่ปุ่นโทชิโร มิฟูเนะ ครับ ตายอย่างสมศักดิ์ศรีของซามูไร และภาพสุดท้ายที่จำได้คือภาพดาบซามูไรแขวนไว้ที่หน้าสถานีรถไฟรอให้ทูตญี่ปุ่นมารับคืนไป...



ภาพตะวันแดง (red sun) หาดูได้ยากนะ ต้องได้จังหวะเวลาที่เหมาะเจาะ พร้อมบรรยากาศปกคลุมด้วยฝุ่นและหมอกควันบดบังลูกไฟดวงกลมทำให้มองเห็นเป็นสีแดง ผมคิดว่าถ้าไม่เห็น red sun นั่นดีแล้ว (แสดงว่าสภาพอากาศบ้านเรายังดีอยู่)  อย่างเช่นเช้านี้...ผมออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อซ้อมปั่นจักรยาน



พกเจ้า Canon PowerShot ไปด้วย บนท้องฟ้าด้านทิศตะวันตกดวงจันทร์ยังค้างฟ้า ผมจับภาพซะหน่อย...


 
ผมปั่นออกจากบ้าน (1) ไปทางถนนลำปาง-ห้างฉัตร สายเก่า...

  

 ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้น หยุดเก็บภาพไว้อีก...



ถ้าเอาดาบซามูไรไปแขวนไว้กับสายไฟแรงสูง แทนสายโทรเลขอย่างในหนังตะวันเพลิง อะไรจะเกิดขึ้น?


หุหุ เช้านี้สับสน ผมอยากแนะนำให้เพื่อน ๆ ดู "ตะวันเพลิง" เท่านั้นแหละ...

Sunday, November 10, 2019

ต้นข้าวออกรวง


ไปตลาดสดเทศบาลห้างฉัตร (1) อยู่เป็นประจำ เพิ่งเห็นด้านหลังเต็ม ๆ ตา ถึงได้รู้ว่ามีประตูเข้าออกทางด้านหลังด้วย.... 


วันนี้ซ้อมขี่จักรยานได้นิดเดียว (ไม่ถึง ๑๐ กิโลเมตร) ผมปั่นจากบ้านมาตลาดสดเทศบาลห้างฉัตร (1) ก่อน พบว่าตลาดเช้ามีแม่ค้าแม่ขายน้อย ไม่เหมือนตอนเย็น ผมหาซื้อได้แค่ข้าวเหนียวสังขยา ๓ ห่อ (๑๕ บาท) ต้นผักเชียงดา ๓ ต้น (๒๐ บาท)



เอาแขวนไว้หน้ารถ แล้วปั่นออกทางหลังตลาด ลัดเลาะไปตามถนนคอนกรีต ผ่านบ้านเรือนและร้านรวงที่ยังคงปิดอยู่  จนเจอร้าน ๆ หนึ่งซึ่งเปิดอยู่...



ร้านขายอาหารถุงของคุณยายพูดไทย ตาแก่บ้านขามแดงแวะเข้ามามองหาอาหารราคาถูก ตั้งใจว่าจะซื้อกลับบ้าน...


ขายดีจัง ผมเห็นหญิงชายเข้ามาซื้อกันคนละถุงสองถุง ไม่น่าแปลกใจครับ อาหารสำเร็จขายถูก แค่ถุงละ ๑๐ บาท ผมซื้อข้าวต้มหมู ก๋วยจั๊บ ขนมจีนน้ำยา และ ปลาทอด ๑ ชิ้น หมดไป ๔๒ บาท


จากนั้นก็ปั่นออกทางถนนทิพย์เมืองแก้ว...




ถนนในหมู่บ้านมีสภาพต่างกับถนนในเมืองลาวหรือเขมร มันดีกว่าเส้นทางจากหลวงพระบางไปวังเวียงซะอีก... 


ผ่านทุ่งนาที่ต้นข้าวกำลังเริ่มออกรวง.... ผมถ่ายรูปมาฝากเพื่อน ๆ 







วันนี้ปั่นน้อย... แต่ได้ภาพหลายบานครับ!

Tuesday, November 05, 2019

third round

เพื่อน ๆ ที่รัก!  ขอรายงานเรื่องการซ้อมปั่นจักรยานอีกซักวันนะครับ....


ผมคิดอยู่ในใจว่า ถ้าปั่นจักรยานทุกเช้าให้ได้วันละ ๑๐-๑๕ กิโลเมตร กว่าจะถึงปลายปีก็คงรวมได้ประมาณ ๖๐๐ กิโลเมตร นั่นหมายความว่าผมไปไกลถึงทุ่งไหหินแล้ว...



เช้านี้ปั่นแค่ ๑๒ กิโลเมตรเอง แต่เปลี่ยนเส้นทางโดยออกจากบ้าน (1) ผ่านสี่แยกไฟแดง (2) ตรงไปจนถึงทางรถไฟ (3)




 
 

มีสวนยางพาราด้วย ทำให้นึกถึงตอนปั่นจักรยานจากหาดใหญ่ไปด่านสะเดา...


ถึงสามแยก ผมเลี้ยวขวา ตรงไปโดยไม่รู้ว่าจะถึงไหน?...


ปั่นลัดเลาะไปจนถึงปากทางเข้าบ้านป่าไคร้ใต้...


เลี้ยวขวาตรงไปยังสถานีรถไฟห้างฉัตร...


แวะถ่ายภาพที่วัดสถานีรถไฟห้างฉัตรซะหน่อย...


จากนั้นก็ขี่มาจนถึงวัดดอนสัก (4)...


จาก วัดดอนสัก (4) ปั่นกลับบ้าน (5) แค่ ๒ กิโลเมตรจ้า...


ใช้เวลาทั้งหมด ๑ ชั่วโมงพอดี ปั่นสบาย ๆ แวะถ่ายรูปด้วย!