ระเบิดไม้ไผ่

เป็นสมาชิกสโมสรสื่อเดินทาง... ผมได้รับข่าวสารจากบริษัทซึ่งส่งไปให้ที่บ้านเลขที่ ๓๔๙/๒๑ หมู่ ๕ ตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง และยังคงเก็บไว้จนถึงทุกวันนี้

ฉบับที่ ๖๒ (มี.ค. - เม.ย. ๓๙) ในหัวข้อ "เทคนิคแค้มป์" มีเรื่อง "ระเบิดไม้ไผ่" เขียนโดยหนุ่มสุพรรณ (ไม่ทราบว่าฝันหวานหรือเปล่า? อิอิ)  ผมเห็นว่ามีประโยชน์จึงขออนุญาตสแกนมาให้เพื่อน ๆ ได้อ่านดังนี้... 

รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหามครับ!

เต็นท์หลังใหม่

เต็นท์อายุ ๓๐ปีของผมชำรุดเสียแล้ว!! 

มันเป็นเต็นท์ที่ป้า Alice Bennett ส่งมาให้จาก Canada ผมเคยนำไปด้วยตอนปั่นจักรยานไปสิงคโปร์ ค่ำลงก็แวะหลบเข้าข้างทางตั้งเต็นท์นอน ตอนขากลับก็กางพักริมชายหาด ในออสเตรเลียผมใช้พักแรมหลายแห่ง เป็นเต็นท์แบบสามเหลี่ยม (Pup Tent) นอนคนเดียว มีน้ำหนักเบา พกสะดวก จำได้ว่าครั้งล่าสุดผมอัดมันใส่เป้พาไปเที่ยวลาวด้วย แต่ไม่มีโอกาสได้นำออกมาใช้งาน 

ช่วงปลายปีที่ผ่านมา ผมวางแผนที่จะเดินทางไปเมืองปายและแม่ฮ่องสอน จีงได้นำเอาเจ้าเต็นท์ดังกล่าวออกมาผึ่งแดด ปรากฏว่าพื้นพลาสติกหมดอายุซะแล้ว มันขาดเป็นทางยาวอย่างที่เห็น ผมจับตรงไหนก็ขาดตรงนั้น!...

เสียดายมากแต่ก็ต้องทำใจ ใช้งานมันมามากแล้ว ผมพับเก็บใส่ถุงไว้ตามเดิม ตั้งใจว่าจะเก็บไว้เป็นอนุสรณ์ของการเดินทางที่ผ่านมา...

อยากได้เต็นท์หลังใหม่แต่ไม่มีปัญญาซื้อของแพง ผมตัดสินใจซื้อเต็นท์โดม (ราคา ๒๙๙ บาท) จากห้างแมคโครมาใช้...

วันนี้เพิ่งมีโอกาสได้นำออกมาดู...

ไม่เคยใช้เต็นท์แบบโครงไฟเบอร์....ผมขอทดลองตั้งดูก่อน

บางจังเลย อย่างเนี้ยกางไม่กี่ครั้งคงจะขาด!

โครงไฟเบอร์ก็ดูไม่แข็งแรง...

ศึกษาจากคำแนะนำที่ให้มา...

มีสมอให้มา ๔ ตัวแต่เล็กจัง! เจอดินแข็งคงงอ...

ดู ๆ แล้วคิดว่า... ใช้งานสัก ๑๐ ครั้งก็น่าจะพังแล้วล่ะ!!

วิธีการหาน้ำในป่ากันดารและแห้งแล้ง

วันนี้ค้นเจอข่าวสารจาก "สโมสรสื่อเดินทาง" ฉบับที่ ๔ กุมภาพันธ์-มีนาคม ๒๕๓๙ ทำให้ผมคิดถึงช่วงวัยที่เพลิดเพลินกับการเดินทาง ถึงแม้ว่าบางครั้งไม่ได้ไปไหนเลย ก็ยังมีวารสารหรือข่าวสารเกี่ยวกับการเดินทางส่งมาให้อ่านอยู่เป็นนิจ...

หน้า ๔ มีข้อเขียนเรื่อง วิธีการหาน้ำในป่ากันดารและแห้งแล้ง คิดว่ามีประโยชน์ น่าจะนำมาเก็บไว้ที่นี่ 

เป็นการกลั่นน้ำจากพืชและผิวดินโดยใช้แสงอาทิตย์ ใช้ในกรณีที่หาพืชให้น้ำไม่ได้แล้ว ขั้นตอนมีดังนี้...

1. หาพื้นที่โล่งแจ้ง ไม่มีอะไรบดบังแสงอาทิตย์ แสงแดดส่องถึงพื้นที่ที่เลือกไว้ได้ทั่ว ควรมีดินชื้น เช่นบริเวณลำห้วยหรือลำธารที่น้ำแห้งไปแล้ว
2. ขุดหลุดกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑ เมตร ดินที่ขุดขึ้นมาเอาไว้ห่างหลุมในราว ๑ คืบ
3. หาใบไม้ เช่น ใบสาบเสือ ใบเสมา ใบคาย ใส่ลงในหลุม
4. เอาขันหรือถังวางไว้ตรงจุดศู่นย์กลางของหลุม
5. เอาแผ่นพลาสติกใสขาว ขนาด ๑.๘ ม. x ๑.๘ ม. หนา ๐.๑ ม.ม. ขัดด้วยกระดาษทรายละเอียดตรงด้านที่จะอยู่ชั้นใน ดูจากจุดกึ่งกลางแผ่นพลาสติกใส แผ่ออกไปตามขอบแผ่นให้เป็นรัศมีวงรอบ เพื่อให้เป็นร่องน้ำไหลลงสู่ขัน ไม่หยดลงนอกขัน แล้วเอาแผ่นพลาสติกนั้นคลุมหลุม ให้ด้านที่ขัดด้วยกระดาษทรายอยู่ด้านในหลุม
6. เอาดินที่ขุดขึ้นมากลบขอบแผ่นพลาสติกรอบ ๆ ปากหลุม (แต่อย่ากลบชิดขอบหลุม เพราะดินจะตกลงในแผ่นพลาสติก ทำให้สกปรก ต้องถนอมไว้เพื่อใช้อีกนานวัน) ให้พลาสติกหย่อนตรงกลางเป็นกรวย ตรงกับจุดศูนย์กลางของหลุมที่มีขันรองรับน้ำอยู่
7. พอเห็นไอน้ำติดตามแผ่นพลาสติกด้านใน สบายใจได้ ให้รอน้ำไป ถ้ายังไม่เห็นไอน้ำให้ตรวจดูบริเวณปากหลุมว่ามีรอยหรือรูทำให้อากาศเข้าได้หรือไม่

ไม่เคยทำเหมือนกันครับ แต่รู้ไว้ก็ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม...

หาทำเลตั้งเต้นท์หน้าฝน

เมื่อวันพุธที่ผ่านมา ผมเขียนเรื่อง "backpack สำหรับ travellin' light"  และได้นำภาพขนาดของสัมภาระพกพา (cabin baggage) ที่ Air Asia อนุญาตให้ผู้โดยสารนำขึ้นเครื่องได้มาลงด้วย...

เพื่อน ๆ อย่าลืมนะครับว่าน้ำหนักโดยรวมแล้วต้องไม่เกิน ๗ กิโลกรัม...

ขนาดของกระเป๋าที่เห็นในภาพต้นฉบับกำหนดเป็น "เซนติเมตร"  วันนี้ผมอยากจะแปลงให้เป็น "นิ้ว" เพื่อจะได้ง่ายในการตัดสินใจของเพื่อน ๆ หากเจอประกาศที่แจ้งขนาดสินค้าไว้เป็นนิ้ว 

น้ำหนัก ๗ กิโลกรัม ถ้าเราเลือกของที่มีขนาดเล็ก เสื้อผ้าที่บางเบา ก็จะบรรจุไปได้ครบตามความจำเป็นขั้นพื้นฐานอย่างแน่นอนครับ...

วันนี้ผมอยากจะนำบทความจาก "ข่าวสาร"  ฉบับที่ ๑๐ และ ๑๑ ของสโมสรสื่อเดินทาง ในหัวข้อ "ข้อแนะนำในการหาทำเลกางเต้นท์ในยามหน้าฝน" (หน้า 6) มาลงไว้เพื่อประโยชน์สำหรับเพื่อน ๆ ที่จะออกเดินทางท่องป่าในช่วงหน้าฝนนี้ครับ...

 "ข้อแนะนำในการหาทำเลกางเต้นท์ในยามหน้าฝน" 

• ไม่ควรกางเต้นท์ในพื้นที่ที่มีต้อนไม้สูง เพราะต้นไม้สูง ๆ จะมีกิ่งก้านแผ่ขยายออกมามากมาย อาจมีทั้งกิ่งสดและกิ่งแห้ง ในยามหน้าฝนกิ่งแห้ง ๆ มีโอกาสที่จะร่วงหล่นลงมาตลอดเวลา ทั้งนี้เพราะต้องคอยรับปริมาณน้ำฝนที่ตกลงอยู่เป็นประจำ หรือหากเกิดพายุฝนฟ้าคะนอง อันตรายมากที่ฟ้าผ่าลงมากลางต้นไม้ใหญ่ ฉะนั้นหากจำเป็นที่จะต้องกางเต้นท์ในพื้นที่ดังกล่าว ควรหาทำเลที่ร่มเงาใต้ต้นไม้ไม่ใหญ่นัก และอยู่ห่างจากต้นไม้สูง ๆ โดยกะว่าถ้ามันเกิดล้มลงมาจริง ๆ จะได้อยู่ห่างรัศมีกิ่งไม้
• การตั้งแค้มป์ในหน้าฝนก็คงต้องเลือกทำเลใกล้น้ำเหมือนหน้าอื่น ๆ แต่ต้องไม่ติดชายน้ำ ควรหาทำเลที่เป็นเนิน โดยดูจากร่องรอยของน้ำที่กัดเซาะตลิ่ง อันเกิดจากน้ำหลากในปีที่ผ่านมา
• การตั้งแค้มป์ไม่ควรตั้งใกล้หนอง บึง โดยเฉพาะใกล้ปลักควาย เพราะในหน้าฝนจะเป็นแหล่งโปรดปรานของยุงก้นป่องตัวน้ำเชื้อไข้จับสั่น
• การตั้งแค้มป์ใกล้ถ้ำ ต้องดูร่องรอยให้ชัดเจนว่าเป็นแหล่งหลบอาศัยของสัตว์ป่าที่หนีฝนเข้าไปหรือไม่
• ก่อนจะกางเต้นท์ ควรจะเคลียร์ใบไม้ใบหญ้าที่เรี่ยรายตามพื้นออกไปสุมเผาไฟให้หมด เพราะใต้ใบไม้อาจเป็นที่อยู่อาศัยของแมลงร้ายหรืองูเงี้ยว
• ไม่ควรกางเต้นท์อยู่ชายเนินหรือชายภูเขา ที่จริงเมื่อฝนตกน้ำจะไหลผ่านไปเลย ไม่ขังนิ่งอยู่ตรงนั้น แต่ถ้าน้ำเกิดไหลไม่หยุด อาจจะพัดพาเอาเต้นท์ไปด้วย

วันนี้เอาง่ายเข้าว่าครับ ผมค้นเจอเอกสารเก่า ๆ ก็เลยหยิบเอาเรื่องการตั้งเต้นท์มาฝากเพื่อน ๆ

Happy camping ฮับ!

ได้ฤกษ์เสียที

ในพจนานุกรมออนไลน์อธิบายคำว่า "ได้ฤกษ์" เป็นภาษาอังกฤษว่า "reach the auspicious time or moment" auspicious (ออสพิช'เชิส) เป็นคำคุณศัพท์ (adjective) มีความหมายว่า ได้ฤกษ์, เป็นมงคล, รุ่งเรือง วันนี้เป็นวันแม่...ผมขอถือเป็นโอกาสดีที่จะเริ่มต้นเขียนบล็อกนี้ โดยตั้งใจว่าจะให้เนื้อหาแตกต่างไปจากที่เขียนใน "ฟังลุงน้ำชาคุย" ในบล็อกนี้ผมอยากจะเน้นวิชาการทางด้านช่างและดนตรี อาจจะนำบทความจากที่อื่น ๆ มาลงไว้หากเห็นว่ามีประโยชน์ ลำพังตัวผมเองมีความรู้แค่น้อยนิด จึงขอเขียนแค่ที่ทำได้ ด้วยความหวังว่าบางทีสิ่งที่นำมาเสนออาจจะมีประโยชน์ต่อผู้อ่านได้บ้างตามสมควร...

วันนี้...ผมอยากนำเทคนิคชาวแค้มป์มาประเดิมก่อน ๑ เรื่อง คือ "วิธีทำเครื่องปิ้งขนมปังจากกระป๋องกาแฟ"

ใน"ข่าวสาร"ฉบับที่ ๖ ของสโมสรสื่อเดินทาง ประจำเดือน ก.ค.-ส.ค. (ปีอะไรไม่รู้) เขียนไว้ว่า...

คุณสามารถที่จะทำที่ปิ้งขนมปังใช้ในแค้มป์ได้ในเวลาไม่กี่นาที จากกระป๋องกาแฟขนาดบรรจุประมาณ ๑-๒ ปอนด์ และไม้แขวนเสื้อโลหะ

อันดับแรกสุด เจาะก้นกระป๋องให้เป็นรูหลาย ๆ รู เมื่อเจาะเสร็จแล้วก็เลื่อนมาเจาะรูอีก ๔ รูด้านข้างกระป๋อง ให้ใกล้กํบปากกระป๋องสักหน่อย

เมื่อเจาะกระป๋องเป็นรูตามที่บอกข้างต้นแล้ว เอาไม้แขวนเสื้อ (เลือกดูชนิดที่เป็นโลหะและต้องไม่เคลือบ) ตัดให้โตกว่ากระป๋องสักหน่อย แล้วร้อยไขว้กันไปในที่รูเจาะไว้ งอทั้งสองปลายตามแบบ แค่นี้ก็จะได้เครื่องปิ้งขนมปัง--อาหารมื้อเช้าหรือของว่างในแค้มป์ที่คุณโปรดปราน

วิธีใช้ - เอากระป๋องกาแฟที่ได้กลายสภาพเป็นเครื่องปิ้งขนมปังไปแล้ว วางไว้บนเตาหรือแคมปิ้งแก๊สที่ตระเตรียมไป หรือบนกองไฟที่คุณทำอาหารและเล่นแค้มป์ไฟ หรือจะใช้วิธีใส่ถ่านที่ติดดีแล้วลงในกระป๋องก็ได้ รับรองว่าจะได้ขนมปังปิ้งที่เหลืองสม่ำเสมอทั้งแผ่น

ผมชอบการเดินทางมาตั้งแต่เป็นวัยรุ่นแล้วล่ะ พอดีชอบการถ่ายภาพด้วย สมัยนั้นจึงบอกรับนิตยสารรายเดือนไว้หลายเล่ม อย่างเช่น ท่องเที่ยวแค้มปิ้ง, เพื่อนเดินทาง, โฟโตสแอนด์กราฟโฟ และหมอชาวบ้าน แม้แต่ข่าวสารของสโมสรสื่อเดินทางซึ่งพิมพ์โรเนียวส่งให้ทุก ๆ สองเดือน ผมก็ยอมเสียเงินสมัครสมาชิกไว้

หนังสือดังกล่าวล้วนมีบทความที่มีประโยชน์ อ่านแล้วทำให้หูตากว้าง เกิดความคิดในเชิงสร้างสรรค์ ผมคิดว่าทุกวันนี้แม้บนอินเทอร์เน็ตจะมีข้อมูลมากมาย แต่บางเรื่องก็ยังไม่มีความละเอียดเท่ากับที่เคยดีพิมพ์ในหนังสือยุคเก่า

นิตยสาร "ท่องเที่ยวแค้มปิ้ง" เล่มแรกออกวางแผงประมาณต้นปี ๒๕๒๗ จำหน่ายในราคาฉบับละ ๑๕ บาท หนา ๑๐๘ หน้า ภาพประกอบมีทั้งภาพขาวดำและภาพสี ในเล่มอัดแน่นด้วยเนื้อหาสาระของการเดินทางท่องเที่ยวแบบแบกเป้ผจญภัย...

ฉบับเดือนตุลาคมมีเรื่อง "เบิ่งชัยภูมิ" (เขียนโดยคุณ อนันต์ วิบูลย์ พร้อมแผนที่จังหวัดชัยภูมิ) - "กินข้าวเหนียวเคล้าเสียงน้ำตก" - "ร.5 ทรงสนพระทัยการถ่ายรูปเมื่อไร?" - "ศูนย์ศึกษาธรรมชาติห้วยกุ่ม" - "ภูเขียวกับเสี้ยวเวลาชีวิต" - "ผู้พิชิตสีสัน" - "เบ็ดสมัยใหม่" - "ปรอดภูเขาบนโคกนกกระบา" - "คิดถึงเดือนตุลาอย่างคนร่วมสมัย" - "วิธีเอาตัวรอดจากฟ้าผ่า" - "ปรัชญาบทหนึ่งของการเดินทาง" - "ภูเขาแห่งถ้ำวัวแดง" - "บ้านน้ำพุ น้ำตกห้วยปิทอง" - "การบิน 200 ปีด้วยบอลลูน" ฯลฯ


Photo & Grapho Magazine วารสารสร้างสรรค์ศิลปการถ่ายภาพและภาพยนต์ เล่มแรกออกวางแผงประมาณกลางปี ๒๕๒๕ ราคาจำหน่าย ๒๐ บาท หนา ๘๒ หน้า ภาพประกอบสวยงามทั้งขาวดำและสี ปกหน้าและหลังพิมพ์ด้วยกระดาษเนื้่อดี แม้เวลาจะผ่านมาเกือบ ๓ ทศวรรษก็ยังดูสวย

ผมเป็นสมาชิกจนกระทั่งเค้าปิดตัวไปในที่สุด น่าเสียดายที่หนังสือส่วนใหญ่โดนปลวกเเทะจนไม่สามารถเก็บเอาไว้ได้



วารสาร"เพื่อนเดินทาง" มาพร้อมกับประโยคที่ว่า "ถ้าคุณเหงา เราคือเพื่อนเดินทาง" รูปเล่ม ความหนา และ ราคาเท่ากับ Photo & Grapho Magazine บนขอบเล่มพิมพ์ว่า ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๗๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๙ เชียงราย อยุธยา สมุทรสงคราม ลพบุรี พิษณุโลก เชคโกสโลวาเกีย

"เพลงรักคนภูเขากังวานไกลเหนือแผ่นดินดอย" - "อาข่ากับการนับถือผี" - "เพลงรักหนุ่มสาวเย้านับวันจะเลือนหายไป" - "สองเมือง..วันนั้นนกแอ่นฟ้ากรีดปีก" - "ตลาดน้ำคลองต้นเข็ม" - "เลาะริมน้ำป่าสักที่แก่งเสือเต้นและคำพราน" - "ยุทธการล่าดาวหางแฮลลี่ย์" - "ศาลเจ้าแม่สร้อยดอกหมาก" - "จากเวียนนาไปสู่ปร๊าก" - "ภาพสะท้อนแห่งกรากาตัว" - "ไปดูยะไข่รบตะเลง" - ฯลฯ

ผมเป็นสมาชิก "หมอชาวบ้าน" อยู่ได้ประมาณ ๓-๔ ปีเห็นจะได้ เคยนำมาเย็บรวมกันเป็นเล่มใหญ่ ตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ไหน ยังหาไม่เจอ

ผมชอบนิตยสาร "หมอชาวบ้าน" เพราะให้ความรู้ด้านสุขภาพ ตามที่พิพม์ไว้ที่ชื่อหนังสือว่า "หันมาหาการรักษาตนเอง" ด้วยบทความทางการแพทย์ที่อ่านแล้วเข้าใจง่าย นอกจากนั้นยังมีเรื่องของสมุนไพรจากศูนย์เทคโนโยลีเพื่อสังคม มีเรื่อง "ท่องไป-ได้คิด" ของคุณหมอสุรเกียรติ อาชานุภาพ "บนเส้นทางชีวิต" บทความที่กอปรด้วยธรรมะของคุณหมอประเวศ วะสี รวมทั้งเรื่อง "กฎหมายใกล้ตัว" โดยทนายความจากสำนักงานทนายความทองใบ ทองเปาต์ ในฉบับเดือนพฤศจิกายน ๑๕๒๘ มีเรื่อง "บ้านโหล่น...บ้านที่หล่นหาย" เขียนโดยคุณมยุรี ภัคตุรงค์ ใจความว่า "การที่ชาวบ้านไม่รู้กฎหมายไม่ใช่ความผิดของชาวบ้าน แต่เป็นความผิดของผู้ที่บัญญัติกฎหมายที่บังคับให้ชาวบ้านทุกคนต้องรู้...คนที่ออกกฎหมายนั่งออกกันในห้องแอร์ ออกมาแล้วก็เที่ยวจับชาวบ้าน อ้างว่าทำผิดกฎหมาย ทั้งที่ชาวบ้านไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน... ปีหนึ่งปลูกข้าวโพดได้รายได้ ๗๐,๐๐๐ บาท พวกเขาไม่ต้องออกไปทำกินที่ไหนเลย แต่หลังจากกรมป่าไม้เอาที่ไป พวกเขาไม่มีอะไรเหลือเลย....."