วันนี้มีงานรำลึก 50 ปี มงฟอร์ต 08 จัดที่ศูนย์ประชุมนานาชาติ โรงแรมเชียงใหม่แกรนด์วิว เริ่มงานเวลา ๕ โมงเย็น...
ด้วยความขอบคุณยิ่ง...ผมได้รับจดหมายข่าวซึ่งส่งมาให้ทางไปรษณีย์ และเสื้อรุ่นซึ่งนำไปมอบให้ถึงมือที่ห้างแม็คโครเมื่อวันอังคารที่ผ่านมาโดย ผศ. ดรณ์ คุณยศยิ่ง เพื่อนร่วมรุ่น MC 08 ผู้มีน้ำใจ
ผมต้องขออภัยเพื่อน ๆ มงฟอร์ตรุ่น 08 ซึ่งไปร่วมงานในวันนี้ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ พตท. สุพล ฟูมูลเจริญ ประธานรุ่น และเพื่อนนรินทร์ที่อุตส่าห์โทรศัพท์ชวนให้ไปร่วมงานให้ได้...
บ่ายวันนี้ผมสอนเด็ก ๆ ๓ คน หลังจากหยุดช่วงปีใหม่และวันเด็กไป ๓ สัปดาห์เต็ม กว่าจะสอนเสร็จก็ ๔ โมงเย็น ท้องฟ้ามืดครึ้มด้วยเมฆฝน รู้สึกเหนื่อยครับ ใจหนึ่งก็อยากไปเจอเพื่อนฝูงซึ่งบางคนไม่ได้เห็นหน้าค่าตามาเกือบ ๕๐ ปี แต่ใจนึงก็บอกผมว่าไม่พร้อมที่จะเดินทาง...
ผมยังคงรักและภูมิใจในสถาบันทุกแห่งที่ได้รับการศึกษา ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ เชียงใหม่, วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ หรือมหาวิทยาลัยพายัพ ซึ่งความรู้สึกนี้ยังมั่นคง ไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่ผมตระหนักว่าเป็นเพียงลูกไม้ลูกเล็ก ๆ ที่หลุดออกจากลำต้นแล้วไปผลิเป็นเพียงต้นไม้เล็ก ๆ ที่ไม่อาจให้ร่มเงาสำหรับคนอื่นได้ จึงพอใจที่จะอยู่แบบเก็บตัวอย่างเช่นทุกวันนี้ ด้วยความหวังว่าการใช้ชีวิตอย่างพอเพียงจะทำให้อยู่ได้โดยไม่ลำบากนัก จริง ๆ แล้วผมไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการมีชีวิตอยู่อย่างไม่เบียดเบียน และหากแม้นว่าตัวเองยังพอมีประโยชน์สำหรับผู้อื่นได้บ้าง ก็อยากจะอุทิศให้ ตราบถึงวันสิ้นลมเมื่อขอให้นำร่างส่งคณะแพทยศาสตร์ มช.โดยทันที...
 |
| เพื่อน MC 08 ที่วัดคะตึก ลำปาง |
ขอบคุณสำหรับภาพที่พิมพ์ไว้ในจดหมายข่าว ผมดีใจที่ได้เห็นเพื่อนร่วมชั้นในสมัยที่ยังเป็นเด็ก เท่าที่ดูจำได้ดีก็มี ซันตาราม (1) ทักษฺิณ ชินวัตร (2) เกษมศักดิ์ เอมเอี่ยม (3) นรินทร์ พงษ์โสภา (4) นอกนั้นดูไม่ออกจริง ๆ
อยากบอกว่าเพื่อนมงฟอร์ต 08 คนที่อยู่ในรูป (5) ยังคงรักและคิดถึงเสมอ แม้จะไม่ได้มาร่วมงานในวันนี้...
