ซ่อมตู้เย็นเสร็จแล้ว

ความล้มเหลวในการเชื่อมอุดรูรั่วช่องฟรีซตู้เย็นครั้งแรกหาได้ทำให้ผมสิ้นหวังไม่!... 

ลงมือทำอีกครั้ง ผมต้องซ่อมหัวยิงแก๊สก่อน ด้วยการใช้เศษท่อทองแดงใส่แทนหัวที่หลุดออกไป...

ก็แค่พอใช้ได้ แม้เปลวไฟจะออกมาไม่รวมจุดแต่ก็ช่วยให้ผมรนจนลวดเชื่อมละลายแล้วใช้ปลายมีดอัดเข้าไปในรู จากนั้นก็โปะเข้าไปอีก จนคิดว่าน่าจะไม่รั่วแล้ว ผมเริ่มมั่นใจหลังจากเดินเครื่องแล้วทดสอบด้วยน้ำสบู่ไม่ปรากฏฟอง...

พอดีผมต้องผสมกาวอีพ็อกซี (epoxy glue) เพื่อใช้ติดรอยแตกของลิ้นชักใต้ช่องฟรีซตู้เย็น ก็เลยเอาส่วนผสมที่เหลือมาทาทับบนแผลที่เชื่อมเอาไว้...

ปล่อยทิ้งไว้ ๒๔ ชั่วโมงแล้วค่อยทำความสะอาด...

น่าจะไม่รั่วแล้วมั้ง?  ผมเริ่มขบวนเติมน้ำยาอีกครั้ง...

ลืมบอกไปว่าต้องมีเครื่องมือและอุปกรณ์ในการเติมน้ำยาซึ่งเอาอย่างถูกสุดเลยดังนี้...

- เกจวัดและเติมน้ำยาพร้อมสาย ๒ เส้น เอาแบบหัวเดียวถูกสุด (ราคา ๔๙๙ บาท)
- น้ำยาแอร์ R134A ขนาด ๑,๐๐๐ กรัม พร้อมหัวเปิดน้ำยา (ราคา ๒๘๙ บาท)

เกจเติมน้ำยา - ภาพจาก shopee.co.th  (ขอขอบคุณ)

 

ทีนี้ก็ต้องมีเจ้าเครื่องแวคคั่มสำหรับใช้ดูดอากาศออกจากระบบ ก่อนเติมน้ำยาตู้เย็นหรือเครื่องปรับอากาศ

เครื่องแวคคั่ม - ภาพจาก shopee.co.th  (ขอขอบคุณ)

ราคาถูกสุดในเว็บจำหน่ายสินค้าออนไลน์คือ ๑,๕๐๐ บาท  โห..ไม่ไหว "จะเสียเงินซื้อมาทำไม!" ว่าแล้วช่างเหอะก็ต้องคิดหาวิธีทำแวคคั่มให้ได้ ง่ายที่สุดคือไปยืมเครื่องแวคมาจากช่างแอร์ แต่ไม่อยากไปรบกวนเค้า ผมมองไปที่เครื่องปั้มลมซึ่งมีอยู่ คิดว่าถ้ามันเป่าลมออก อีกด้านนึงมันก็ต้องดูดลมเข้า...

แล้วก็มีจริง ๆ ผมต่อสายมาใช้เป็นเครื่องดูดอากาศ เดินเครื่องจนเข็มวัดแรงดันลดลงเป็น 30 psi จากนั้นก็เติมน้ำยาตามขั้นตอนของมัน ให้คอมฯ ทำงานแล้วเปิดน้ำยาอีก ๒-๓ ครั้งจนเข็มนิ่ง ไม่นานนักตู้เย็นก็เริ่มเย็น...

ไม่รู้ว่าน้ำยาจะรั่วออกอีกหรือเปล่า?  ผมเก็บเครื่องมือและของเหลือใช้  งานนี้หมดไปเป็นพัน แต่ก็เหลือของเก็บเอาไว้ใช้งานได้อีกหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นน้ำยาสำหรับเติมตู้เย็น เครื่องปรับอากาศบ้านและรถยนต์ ส่วนเครื่องมือก็ใช้ตรวจเช็คน้ำยาแอร์ได้...ไม่ต้องเรียกช่าง หรือจะซื้อแอร์ใหม่เป็นชุดมาติดตั้งเองก็น่าจะทำได้!

เห็นว่าตู้เย็นทำงานแล้ว ผมก็จัดการล้างทำความสะอาด...

ประกอบแล้ว...

ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเย็นอีกนานแค่ไหน?  อิอิ

ทั้งสำเร็จและล้มเหลว

วันก่อนผมเขียนเรื่อง "ซ่อมตู้เย็น - ช่วยเขกหัวผมที"  บอกว่าต้องรอให้ได้ลวดเชื่อมอลูมิเนียมทองแดงที่สั่งจากเมืองจีนเสียก่อน ถึงจะได้ทดลองเชื่อมอุดรูรั่วบนแผงทำความเย็น...

วันนี้ลวดเชื่อมมาแล้วครับ...

มีฟลักซ์ในตัวด้วย...

อยากจะเล่าถึงประสบการณ์สักหน่อย ก่อนอื่นก็ต้องยอมรับว่าไม่เคยทำงานเชื่อมแบบนี้เลย เคยแต่บัดกรีโดยใช้หัวแร้งและตะกั่วตอนซ่อมวิทยุต่อแอมป์ฯ  เชื่อมเหล็กก็ไม่เป็น หุหุ ดันจะมาคิดเชื่อมอลูมิเนียมโดยใช้ปืนยิงแก๊สราคา ๘๐ บาท...

ใคร ๆ ก็บอกว่าเชื่อมช่อง freeze เป็นเรื่องยากสำหรับช่างมือใหม่ ผมลองทำดูแล้ว ต้องยอมรับว่ากว่าจะทำได้ก็สิ้นเปลืองทั้งเวลา แก๊ส และลวดเชื่อม เสร็จแล้วทดสอบด้วยฟองสบู่ ทีแรกก็ไม่เห็นมีอะไร ผมเติมน้ำยาแล้วเดินเครื่อง ช่องฟรีซเย็นขึ้นมา แต่ดีใจได้ไม่นานก็ต้องเศร้า เพราะน้ำยารั่วออกมาตามตามด ในที่สุดที่เติมเต็มไว้ก็หายหมด!...

แผงทำความเย็นเชื่อมยากเพราะมีสีเคลือบ (แม้จะทำความสะอาดแล้วก็ตาม) อีกประการคือต้องเชื่อมในพื้นที่ที่มืดและแคบ นอกจากนั้นเจ้า flame gun ราคาถูกที่ผมใช้ก็ไม่เหมาะ ลวดเชื่อมก็คงไม่ใช่อย่างดี เชื่อมไปเชื่อมมา...ในที่สุดปืนก็พัง

มันเหมาะสำหรับงานครัวมากกว่าครับ จริง ๆ แล้วควรใช้เครื่องเชื่อมแก๊สที่มีประสิทธิภาพที่ช่างอาชีพใช้ หรือไม่ก็เอาเป็นแบบนี้ก็ยังดี...

ซ่อมตู้เย็นครั้งนี้ ผมต้องตัดต่อท่อเติมน้ำยาของคอมเพรสเซอร์ด้วยครับ...

เวรกรรมอีกแย้ว...ช่างเหอะไม่มีที่ตัดท่อทองแดงแบบที่เค้าใช้กัน!

ภาพจาก mounbumrungsil-air.blogspot.com (ขอขอบคุณ)

ต้องเอาเลื่อยตัดกิ่งไม้มาตัด เพื่อต่อด้วยเจ้าตัวนี้...

มันคือวาล์วลูกศรขนาด ๑/๔ นิ้ว (ซื้อมาตัวละ ๑๕ บาท) สวมเข้าด้วยกันแล้วเชื่อมด้วยลวดเชื่อมโดยใช้ปืนยิงแก๊ส อันนี้จะเชื่อมได้ง่ายหน่อย เพราะมีพื้นที่ทำงานกว้าง ไม่ต้องกลัวด้วยว่าไฟแรงจะทำให้ชิ้นงานทะลุ (เวลาเชื่อมเอาผ้าชุบน้ำชุ่ม ๆ มาวางกันไว้รอบ ๆ ด้วยนะ)  ไม่ยากครับ เผาด้วยปืนไฟแล้วใช้ลวดเชื่อมแหย่เข้าไป มันก็ละลายไหลเข้ายึดประสานท่อทองแดง...

ที่เห็นสีขาว ๆ คือครีมอาบน้ำที่เอามาทดสอบว่ารั่วหรือเปล่า? ถ้าไม่มีฟองอากาศผุดขึ้นมาก็น่าจะใช้ได้...

เชื่อมท่อเติมน้ำยาประสบความสำเร็จ แต่ช่องฟรีซยังคงล้มเหลวครับ! หัวพ่นแก๊สก็พังไปแย้ว...

with all my best wishes

อยากบอกเพื่อน ๆ ว่า... ความรัก ความอาทรและห่วงใย ยังคงอยู่ในใจผมตลอดเวลา ขอส่งความปรารถนาดีมายังเพื่อนทุกคน (รวมทั้งบรรดาสรรพสัตว์ทั้งหลาย) ด้วยความจริงใจ...

ภาพจาก postcard ที่ผมซื้อส่งให้เพื่อน....

คิดถึงเด็กนักเรียนที่เคยสอนอย่างน้องเมเปิ้ลซึ่งป่านนี้คงโตเป็นสาวแล้ว อีกไม่นานคนแก่อย่างผมก็ต้องจากไปซึ่งก็คงไม่มีอะไรฝากไว้กับโลกใบนี้เพราะไม่มีความสามารถพอที่จะสร้างผลงานได้เป็นชิ้นเป็นอัน... 

ท้องฟ้าปกคลุมด้วยหมอกควัน เป็นอีกวันนึงที่ผมมองไม่เห็นภาพภูเขาสวยงามทางด้านทิศเหนือ มีแต่เจ้าไดโนเสาร์ยังคงยืนอยู่ข้างโกดังโรงสี  มันไม่ยอมเคลื่อนไหวยามไร้ลม

หัวเข่าข้างขวายังคงสร้างปัญหาให้เป็นพัก ๆ วันดีคืนดีมันก็เกิดอาการเอ็นสะแม้ง (เส้นพลิก) จนผมเดินไม่ได้

คิดถึงการเดินทางครั้งสุดท้าย (final trip) ที่ตั้งใจว่าจะไปตั้งเต็นท์นอนรอนแรมไปจนถึงนิวซีแลนด์ ถ้าหัวเข่าไม่ดีอย่างนี้ผมจะทำอย่างไร?

ภาพตั้งเต็นท์นอนที่ campsite ใน Australia

ทุกวันนี้ไม่สามารถออกไปซ้อมปั่นจักรยานหรือวิ่งเหมือนแต่ก่อน แต่ผมก็มีวิธีที่จะออกกำลังกล้ามเนื้อพอมิให้ร่างกายทรุดโทรมลงเร็วเกินไป... 

ต้องล้างผักและล้างชามมากมายในแต่ละวัน 

แทนที่จะปล่อยน้ำทิ้งลงไปเปล่า ๆ  ผมก็เทมันลงถังที่เตรียมไว้...

พอได้เต็มถัง ก็ค่อย ๆ หิ้วเดินขึ้นบันไดไปบนดาดฟ้า...

นำไปรดให้กับต้นไม้ที่ปลูกไว้...

เพียงแต่ต้องระวังเวลาขึ้นลง ผมใช้มือนึงหิ้วถัง อีกมือยึดราวบันไดให้มั่น การเดินหิ้วน้ำขึ้นไปบนดาดฟ้าวันละกว่า ๑๐ รอบทำให้ได้ออกกำลังโดยไม่ต้องไปวิ่งหรือปั่นจักรยาน นอกจากนั้นยังประหยัดน้ำที่ใช้รดต้นไม้ได้อีกวันละ ๑๐ ถังเป็นอย่างน้อย...

อีกไม่กี่เดือนก็ต้องเจอกับสภาวะขาดแคลนน้ำกันแล้ว... เพื่อน ๆ เตรียมพร้อมหรือยังครับ?

ซ่อมตู้เย็น - ช่วยเขกหัวผมที

เพื่อน ๆ ที่รักครับ! ผมอยากให้ใครสักคนเขกหัวผมแรง ๆ สักทีนึง (๒ ทีก็ได้) เพราะทำเรื่องผิดพลาดที่ไม่น่าอภัย...

เรื่องของเรื่องก็คือเจ้าตู้เย็น Toshiba ตัวที่ใช้มาหลายปี จริง ๆ แล้วมันก็ใช้ได้ แต่ไม่น่าพอใจนักเพราะมีปัญหาแช่ผักสดได้ไม่ค่อยดี รวมทั้งช่องแช่แข็งยังมีน้ำแข็งเกาะเร็วเกิน... 

เรียนช่างไฟฟ้ามา ๓ ปี อีเล็คทรอนิคส์อีก ๒ ปี ผมยังเคยฝึกผ่าคอมเพรซเซอร์ตู้เย็นกับอาจารย์ประสานที่ วทพ. (วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ) แม้ว่าจะไม่ได้เลือกเอาดีทางตู้เย็น-เครื่องปรับอากาศ แต่ก็พอรู้การทำงานของมัน และที่แน่ ๆ  คือรู้ว่าเค้าห้ามมิให้ใช้ของแหลมงัดน้ำแข็งในช่องแช่แข็ง!!  ในคู่มือเขาก็เตือนแล้ว (บางครั้งก็มีเขียนข้อควรระวังติดไว้ข้างตู้เย็น!)  แต่ผมเป็นคนใจร้อนและขาดสติ เคยใช้มีดงัดเอาน้ำแข็งออกในขณะละลายน้ำแข็ง ทำมาหลายครั้ง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ควรทำ!!...

และแล้วเมื่อเคราะห์ร้ายมาถึง ไม่กี่วันมานี้งัดน้ำแข็งอีก คราวนี้เป็นน้ำแข็งก้อนใหญ่ ผมออกแรงมากไปหน่อย เกิดเสียงดัง "ฟี๊ด" และน้ำยาพุ่งออกมา ถึงตอนนั้นผมรู้แล้วว่าผมเอามีดไปเจาะแผงทำความเย็นซะแล้ว 

อยากเขกหัวตัวเองแต่กลัวเจ็บ แหะ ๆ จึงต้องมาโพสต์สารภาพกับเพื่อน ๆ ด้วยความสมน้ำหน้าตัวเอง มีปัญหาเรื่องการเก็บอาหารและการทำครัวทันที ไม่ซ่อมก็ไม่ได้ ผมลองค้นอ่านในเว็บต่าง ๆ แล้วพบว่าค่าซ่อมตู้เย็นกรณีเช่นนี้ก็ต้องเตรียมตังค์ไว้เป็นพัน เพราะช่างจะต้องมาขนตู้เย็นไป เอาไปอุดรูรั่ว ทำความสะอาด แว็คคั่มและเติมน้ำยา แล้วยังต้องเอากลับมาส่ง ขึ้นบันไดแคบ ๆ มา ๓-๔ ชั้นคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก!  ไม่รู้ทำไงดี ทำโทษตัวเองมาพักนึงด้วยการไม่ใช้ตู้เย็น ก็เหนื่อยเหลือเกิน ผมต้องเดินขึ้นลงเอาอาหารไปเก็บที่ชั้นล่าง มีแนวโน้มด้วยว่าจะหกขะล้มตกบันได!  ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจสวมหมวกช่างซ่อมตู้เย็น ช่างเหอะเริ่มด้วยการหาเครื่องไม้เครื่องมือ สั่งซื้อหัวพ่นไฟ (flame gun) รอในช่วง flash sale ได้มาในราคา ๘๐ บาท

มีปืนแล้วก็ต้องมีลูก ผมควบแมงกะไซค์ไปดูแก๊สกระป๋องที่ร้านขายเครื่องมือใกล้บ้านแห่งหนึ่ง พบว่ายี่ห้อ Buga Flame ขนาด 365 ml. ราคากระป๋องละ ๙๐ บาท จึงไม่ซื้อ กลับบ้านแล้วสั่งที่ shopee ๓ กระป๋อง ๑๘๐ บาท (ใช้โค้ดส่งฟรี)

ได้รับสินค้าแล้วเช่นกัน...

วันนี้นำปืนและลูก...เอ้ย ปืนพ่นไฟออกมาลอง

ลวดเชื่อมยังไม่มาครับ ผมลองใช้ก่อนด้วยการเป่าทำความสะอาดบริเวณพื้นที่ที่ต้องเชื่อมอุด "ฟู่ ๆๆ  เป่าสีให้ร้อน แล้วขัดด้วยกระดาษทราย ... 

ช่างตู้เย็นจำเป็นคงต้องรอให้มีลวดเชื่อม ถึงจะได้เชื่อมอุดครับ....

มะเขือยาวผัดเต้าเจี้ยว

วันนี้ขอเข้าครัวหน่อย อิอิ  ฟามจิงต้องเข้าทุกวันแหละ พอดีอยากเขียนอ่ะ...

ภาพจาก pinterest.com - ขอขอบคุณ

มะเขือยาว (Eggplant) คนเหนือฮ้องว่า "บะเขือหำม้า" กล่าวกันว่ามันอุดมด้วยวิตามินและแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย มีสารช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ช่วยรักษาหลอดเลือดโลหิตและหัวใจ ช่วยป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ช่วยบำรุงกระดูกและฟัน  ไปตลาดเทศบาลห้างฉัตร ผมซื้อมะเขือยาวลูกสวย ๆ ได้ ๓ ลูกในราคา ๑๐ บาท เอามาชุบไข่ทอดจิ้มน้ำพริกกะปิแล้วยังเหลืออีก ๑ ลูก เช้านี้เอาออกมาตัดส่วนหัวทิ้งไปหน่อยนึง เหลือประมาณ ๓/๔ ผมเอามาหั่นแล้วล้างน้ำให้สะอาด ตั้งใจว่าจะทำมะเขือยาวผัดเต้าเจี้ยวกินครับผม

อ่อ! สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ "โหระพา"  เคยเขียนว่าผักในสวนครัวตายเกลี้ยงรวมทั้งโหระพา ก่อนลงกะทะผมลองขึ้นไปเดินดูบนดาดฟ้า  อืมมม...ยังพอมีครับ (แต่ไม่สวย) ผมเก็บมาพร้อมกับพริกขี้หนูอีกหน่อย

ไม่ต้องมีเนื้อสัตว์ ผมใช้น้ำมันมะพร้าว ลงกะทะไฟแรง ๆ ใส่เต้าเจี้ยว เหยาะน้ำตาลนิด ๆ ผัดพอสุกแล้วเอาขึ้นมาใส่จาน...

สำหรับผมแล้วมันอร่อยชนิดเอาสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม จานนี้รวมแล้วไม่เกิน ๑๐ บาทกั๊บ!