Friday, September 04, 2015

รถตู้เชียงใหม่-ลำพูน

ผู้ที่ประสงค์จะเดินทางจากเชียงใหม่ไปเที่ยวเมืองลำพูน หรือจากลำพูนไปเชียงใหม่ นอกจากรถเมล์เล็ก รถสองแถว และรถเมล์เขียว ยังมีรถตู้ให้เลือกนั่งด้วยครับ...


ที่เชียงใหม่จอดที่ช้างเผือก ลำพูนจอดที่หน้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ...



ค่าโดยสารขึ้นอยู่กับว่าไปลงที่ไหน ผมนั่งจากต้นทางที่ลำพูนไปลงหน้าตลาดหนองหอย เค้าคิด ๒๕ บาท...


นำมาบอกไว้หน่อย เผื่อว่าเพื่อน ๆ อยากจะไปแอ่วหละปูน!!!

Thursday, September 03, 2015

ปูกระเบื้องห้องน้ำ

เมื่อวานนี้ผีขยันเข้าสิง ช่างเหอะลุกพรวดพราดจากการเอนหลัง รีบขึ้นไปบนดาดฟ้า... เปิดประตูห้อง workshop เข้าไปค้นหา"เกรียงหวี"


"ต้องรีบปูกระเบื้องห้องน้ำชั้นล่างให้เสร็จก่อนลมหนาวพัดมา" ผมบอกตัวเอง! กระเบื้องปูพื้นแบบไม่ลื่น ๔ กล่องซื้อมาจากห้างไทวัสดุ...เตรียมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วหลังจากเสร็จงานทาสี!



เป็นการปูกระเบื้องใหม่ 10x10 ทับกระเบื้องเก่า 8x8 โดยใช้ปูนกาวสำเร็จ ช่างเหอะคิดว่าเกรียงหวีน่าจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ทำงานได้สะดวกและประหยัดปูน แต่อนิจจา...พอจะใช้งานเข้าจริงกลับหาไม่เจอ!  ชั่งมัน เอ้ย ช่างมัน! ไม่มีเกรียงหวีก็ใช้เกรียงธรรมดา บ่ายวานนี้ผมผสมปูนแล้วลงมือปูกระเบื้องได้ ๑๒ แผ่น...


ไม่มีพิธีรีตรองมาก ไม่ต้องขึงเชือก ไม่ต้องวัดระดับ ผมปูกระเบื้องตามประสาช่างเหอะ เพราะดูผลงานช่างตัวจริงที่เค้าทำไว้ ก็ไม่เห็นว่าจะเนี้ยบอะไร ทำไปเถอะ...ถึงอย่างไรพื้นห้องน้ำก็คงดูสวยกว่าเดิมและไม่ลื่นด้วย! เช้านี้ผมรีบลงไปสำรวจ...


ปูนแห้งแล้วครับ ล้างและขัดทำความสะอาดซะหน่อย...


ยังต้องปูต่ออีก ผมหวังว่ากระเบื้องที่เหลืออยู่คงจะพอ ปัญหาที่ตามมาก็คือ "ไม่มีที่ตัดกระเบื้อง" ทุกทีเคยยืมของคุณเต้งมาใช้ แต่ตอนนี้มาอยู่ไกลถึงห้างฉัตร ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเหมือนกัน!!!


ถ้าใช้คัตเตอร์ตัดกระเบื้องได้ก็คงจะดี อิอิ!

Wednesday, September 02, 2015

กระต่ายขูดมะพร้าว


ไปกับทัวร์ Mekong Delta เมื่อวันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๘  ผมเห็นนาย Tong ไกด์เวียดนามยกกระต่ายขูดมะพร้าวให้ลูกทัวร์ดูแล้วถามว่ารู้หรือเปล่าเนี่ยอะไร?


อยากหัวร่อให้ฟันหลุด ไม่อยากจะบอกกับมัคคุเทศก์หนุ่มที่เรียกผมว่า "ป๋า" เลยว่า..บนดาดฟ้าบ้านฉันก็มี แถมเป็นกระต่ายขาวซะด้วย!


กระต่ายขูดมะพร้าว บางพื้นบ้านเรียกว่า กระต่ายขูด หรือเหล็กขูด ใช้เป็นเครื่องมือสำหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะเปลือกออก การเรียกชื่อกระต่ายขูดมะพร้าวอาจเนื่องมาจาก ฟันที่ใช้ขูดเนื้อมะพร้าวมีลักษณะเป็นซี่ยาวเหมือนฟันกระต่าย ประกอบกับการทำโครงไม้ซึ่งใช้เสียบฟันขูดและนั่งเวลาขูดมะพร้าว มักทำเป็นตัวกระต่ายมากกว่าสัตว์ประเภทอื่น แม้ว่าจะมีการประดิดประดอยโครงไม้เป็นตัวแมว สุนัข นก หนู สิงห์ เต่า ตะกวด ก็ตาม ชาวบ้านก็จะเรียกรวมว่า “กระต่ายขูดมะพร้าว” เดิมทีเดียวการขูดเนื้อมะพร้าวคั้นกะทิ จะใช้ช้อนทำจากกะลามะพร้าวขูดให้เป็นฝอย ต่อมาทำเป็นฟันซี่โดยรอบ บางแห่งใช้ซีกไม้ไผ่บากรอยเป็นซี่สำหรับขูดมะพร้าว จนกระทั่งเมื่อมีการใช้เหล็กมาทำของใช้ในครัวเรือน จึงได้ตีเหล็กแผ่นบาง ๆ ตัดรูปโค้งมน ใช้ตะไบถู ทำซี่ละเอียดปลายเหล็กคมเรียกว่า “ฟันกระต่าย” นำส่วนเหล็กขูดฟันกระต่ายนี้ไปประกบหรือเข้าเดือยกับรูปตัวสัตว์ที่เตรียมไว้...
เกิดทันได้ใช้...ตอนเป็นเด็กคุณพ่อเคยใช้ให้ผมขูดมะพร้าว!

Tuesday, September 01, 2015

ซ่อมเปียโนไฟฟ้า Roland KR-33


พ่อเลี้ยงจากเมืองแพร่นำเปียโนไฟฟ้ายี่ห้อ Roland รุ่น KR-33 มาให้ซ่อม ผมเก็บดองไว้ตั้งแต่ก่อนไปเขมร... รวมแล้วเดือนกว่า ๆ เห็นจะได้! 


อาการเสียคือประมาณ ๑๐ คีย์ในช่วงกลางกดแล้วไม่มีเสียง ผมบอกพ่อเลี้ยงว่าอะไหล่น่าจะไม่มีขาย ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะซ่อมได้หรือไม่!  เมื่อวานนี้ได้ฤกษ์ซ่อม...ผมรื้อออกมาดู


แกะออกมาแล้วต้องระวังให้ดี...อย่าให้สปริงที่ใช้ดึงคีย์หล่นหาย


นั่นไง... เจ้ายางซึ่งเมื่อกดคีย์ลงไปแล้ว จะทำให้ชิ้นคาร์บอนเล็ก ๆ ๒ ตัวไปเชื่อมต่อแผงวงจร มีหน้าที่คล้ายสวิชทำให้เกิดเสียงดัง 


นี่คือแผงวงจรซึ่งต้องทำความสะอาดด้วยน้ำยา...


เนื่องจากถูกใช้งานมานานกว่า ๒๐ ปี มันก็เสื่อมเสียไปตามสภาพ วิธีแก้ไขคือต้องซื้อมาเปลี่ยนใหม่ ผมไม่แน่ใจว่าจะมีอะไหล่ และไม่รู้ด้วยว่าจะไปหาที่ไหน ถ้าจะซ่อมให้พอใช้งานได้ ผมต้องเปลี่ยนเอาเจ้ายางเหล่านั้นไปไว้ทางด้านเสียงต่ำ แล้วนำยางจากด้านเสียงต่ำมาใส่แทน ซึ่งหมายความว่าจะต้องมีหลายคีย์จากเสียงช่วงต่ำสุดที่ใช้งานไม่ได้...


ผมแกะคีย์ช่วงเสียงต่ำและเสียงกลางออก...


ส่วนช่วงเสียงสูงซึ่งยังดีอยู่...ไม่ต้องแกะออกมาให้เสียเวลา!


นำยางจากช่วงเสียงต่ำมาใส่ช่วงเสียงกลาง โดยค่อย ๆ ทดสอบไปทีละคีย์...


เสร็จแล้วก็ประกอบคีย์กลับเข้าที่เดิม โดยไม่ลืมที่จะทำความสะอาดให้ดูงาม จากโน้ต F ต่ำสุดมีอยู่ ๘ คีย์ที่ไม่ดัง ถ้าพ่อเลี้ยงอยากจะให้ดีหมด ก็ต้องหาอะไหล่มาให้...


ใช้เวลาซ่อมทั้งหมด ๑๒ ชั่วโมงฮับ!

Sunday, August 30, 2015

ไปพม่าไม่ต้องขอวีซ่าแล้ว!

กรุงเทพธุรกิจลงข่าวเรื่อง "ไทย-เมียนมา ลงนามยกเลิกวีซ่า ๑๔ วัน" ใจความว่า...
เมื่อวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๘ ที่โรงแรมแชงกลีลา เชียงใหม่ ได้มีการจัดการประชุมครั้งที่ ๘ Meeting of the Joint Commission for Bilateral Cooperation ระหว่างไทย-เมียนมา เพื่อทำพิธีลงนาม การยกเว้นวีซ่าคนไทยเข้าประเทศ ๑๔ วัน โดยมี พลเอก ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พร้อมด้วยนายวันนะ หม่อง ลวิน รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเข้าร่วมลงนามในพิธี
ภายหลังเสร็จสิ้นวาระการประชุมได้มีพิธีการลงนามความตกลงว่าด้วย การยกเว้นการตรวจลงตรา สำหรับผู้ถือหนังสือเดินทางธรรมดาแก่ผู้ที่เดินทางโดยเครื่องบิน โดยยกเว้นการตรวจลงตราให้อาศัยอยู่ในเมียนมาได้ ๑๔ วัน โดยที่ไม่ต้องมีวีซ่าซึ่งมีผลใช้ตั้งแต่วันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๙ เป็นต้นไป แต่จะต้องเป็นการโดยสารทางอากาศเท่านั้น 
เพื่อน ๆ ที่รักครับ ผมอยากจะบอกเพื่อน ๆ ซึ่งบางท่านอาจจะยังไม่ได้รับข่าวนี้ว่า ต่อไปการเดินทางไปเที่ยวพม่าเราไม่ต้องขอวีซ่าที่สถานทูตเมียนมาหรือทางเว็บไซต์อีกแล้ว จะประหยัดเงินไปได้อีกนับพันบาท...


อยากไปเที่ยวเมื่อไหร่ ก็แค่จองตั๋วแอร์เอเซียแล้วบินไปได้เลย....


ผมอยากกลับไปมัณฑะเลย์แล้วไปที่สถานีรถไฟ...


ซื้อตั๋วไปมิตจีนา (Myint Kyi Na)....


ค่ารถไฟที่เห็นในบอร์ด ทางการเค้าเปลี่ยนตั้งแต่เมื่อผมไปครั้งที่แล้ว (ถูกลงกว่าครึ่ง แถมยังสามารถนั่งชั้นธรรมดาไปกับชาวบ้านได้ด้วย)....

มิตจีนาอยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ ๗๘๕ กิโลเมตร เป็นเมืองที่น่าไปเที่ยวมาก ๆ !

ภาพจาก uasean.com : ขอขอบคุณ
จากนี้ไม่ต้องใช้วีซ่า ความหวังที่จะได้ไปเยือนก็ดูจะมีมากขึ้น!

Saturday, August 29, 2015

Boychoir


ผมติดตามดูภาพยนต์ซึ่งแสดงนำโดย Dustin Hoffman ด้วยความชื่นชอบมานับตั้งแต่ The Graduate หนังดังปี 1975...

ภาพจาก wikipedia
จนกระทั่งผ่านมาได้ ๓๙ ปี Dustin Hoffman ก็กลับมารับบทบาท choir master หรือผู้ควบคุมวงนักร้องประสานเสียง ในภาพยนต์เรื่อง Boychoir ที่ผมเพิ่งมีเวลาได้เปิดดู...



ผมคิดว่าบทบาทนี้ช่างเหมาะกับ Dustin Hoffman เสียจริง กับดาราตัวเล็กจมูกโต...ดูทีแรกผมนึกว่าเป็น Arthur Robinstein   แหม...ช่างสรรหามาได้ดีแท้ ๆ!  

Arthur Rubinstein : ภาพจาก wikipedia 
ภาพยนต์ยาว ๑๐๓ นาที (ปี 2014) กำกับโดย François Girard เขียนโดย Ben Ripley ผู้แสดงประกอบด้วย Dustin Hoffman, Kathy Bates, Debra Winger, Josh Lucas และ คณะนักร้องของ American Boychoir School

ผมชอบ Kathy Bates ดาราหญิงผมสั้น ผู้มารับบทผู้อำนวยการโรงเรียนที่มีความมุ่งมั่น...


Boychoir เป็นเรื่องของเด็กชายวัย ๑๒ ขวบชื่อ Stet ซึ่งค่อนข้างก้าวร้าว แต่มีพรสวรรค์ในด้านการขับร้อง กับผู้ควบคุมวงชื่อ Carvelle (แสดงโดย Dustin Hoffman) เพื่อน ๆ จะได้ยินเพลงจากคณะนักร้องซึ่งประกอบด้วยเด็กชายล้วน ในลักษณะ a cappella (เหมือนในภาพยนต์เรื่อง The Chorus หรือ Les choristes 2004) 

ผมไม่ใช่นักวิจารณ์ มิได้ต้องการเขียนรีวิวเล่าเรื่องหนัง เพียงแค่อยากหยิบยกเอาภาพยนต์ที่ผ่านสายตาตัวเองแล้วเห็นว่าดีมาแนะนำให้เพื่อน ๆ ได้ดูเท่านั้น! อย่างหนังเรื่องนี้ ผมก็คิดว่าคนสนใจดนตรีน่าจะได้ดู เพราะมีการพูดถึงเรื่องทฤษฎีดนตรี อย่างเช่น คู่ระยะ, time signature, การขับร้อง, บทเพลงและคีตกวีที่มีชื่อเสียง ฯลฯ  


Garrett Wareing ก็แสดงเป็น Stet ได้สมบทบาททีเดียว...






มีบทเพลง Hallelujah ใน Messiah ผลงานของ George Frideric Handel ด้วยครับ....


ตอนจบเมื่อคุณพ่อและแม่คนใหม่มารับตัว Stet ไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้น... 


สายตาและรอยยิ้มครั้งสุดท้ายที่ Stet มองไปยัง Carvelle


สิ่งที่มีค่ามาก ๆ สำหรับ Stet น่าจะเป็นจดหมายแนะนำตัวสั้น ๆ ที่ Carvelle เขียนให้ว่า...
To whom it may concern ----  Stet Tate is the best student I have ever taught.  

ผมเขียนได้แค่นี้แหละ.... เนื้อหาเพื่อน ๆ คงต้องไปดูเอาเอง!

Saturday, August 01, 2015

นกกาน้ำ

คราวที่แล้วผมเขียนบอกเพื่อน ๆ ว่า "นกปากห่างกลับมาแล้ว!"  จริง ๆ แล้วผมไม่มีความรู้ในเรื่องปักษีวิทยาเลยก็ว่าได้!  


พอดีคุณพ่อของน้องเมเปิลซึ่งเป็นสัตวแพทย์เป็นผู้บอกให้ทราบชื่อนก ผมจึงได้เข้าไปค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต ด้วยความดีใจที่บึงหลังบ้านของผมมีนกมาลงมากมายหลายชนิด วันเสาร์นี้ผมก็ได้รู้จักนกอีก ๑ ชนิด ผู้รอบรู้บอกว่ามันคือ "นกกาน้ำ"


วิกิพีเดียให้ข้อมูลว่า...
นกกาน้ำ (อังกฤษ: Cormorant, Shag) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Phalacrocoracidae ซึ่งมีเพียงสกุลเดียว คือ Phalacrocorax  ลักษณะเป็นนกขนาดกลางถึงใหญ่ มีลักษณะทั่วไปคล้ายอีกา กินปลาเป็นอาหาร ส่วนมากมีขนสีดำ บางชนิดเป็นลายขาว-ดำ หรือสีสันสดใส
อาศัยอยู่บริเวณป่าชายเลน, หนอง, บึง, ทะเลสาบ และแหล่งน้ำอื่น ๆ พบทั้งหมด 38 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด คือ นกกาน้ำเล็ก (P. niger), นกกาน้ำปากยาว (P. fuscicollis) และนกกาน้ำใหญ่ (P. carbo) ชนิดที่พบได้บ่อยมาก คือ นกกาน้ำเล็ก อาหารส่วนใหญ่ของนกกาน้ำ คือ ปลาชนิดต่าง ๆ มันจะดำลงไปในน้ำเพื่อจับปลามาเป็นอาหาร แต่ขนของนกกาน้ำจะไม่มีน้ำมันเคลือบกันน้ำได้เหมือนเป็ด ดังนั้นเมื่อโผล่ขึ้นมาจากน้ำแล้ว ทุกครั้งจะกางปีกออกเพื่อผึ่งให้แห้ง...
รูปทรงของนกกาน้ำจะมีลักษณะอวบอ้วน แต่ค่อนข้างเพรียวยาวเหมือนกับตอร์ปิโด มีลำคอยาว หัวค่อนข้างเล็กยาว และปากยาว จึงเหมาะสมที่จะพุ่งตัวลงไปแหวกว่ายอยู่ใต้น้ำอย่างแคล่วคล่อง แต่ในเวลาที่ยืนอยู่บนพื้นดินริมน้ำหรือเกาะอยู่บนต้นไม้ ลำตัวของนกกาน้ำยกขึ้นค่อนข้างตั้งตรง เพราะขาอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัวมาก แต่มักหดลำคอเป็นรูปตัว S และทำหลังโก่ง
แต่ในขณะว่ายน้ำ ลำตัวของนกกาน้ำดูค่อนข้างเพรียว เพราะขาอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัวมาก เหมาะที่จะพุ่งตัวแหวกว่ายอยู่ในน้ำเป็นอย่างยิ่ง ไม่เหมือนนกในวงศ์ใด นอกจากนกอ้ายงั่วซึ่งมีลักษณะใกล้ชิดกับนกกาน้ำเท่านั้น อย่างไรก็ดี ในขณะบินนกกาน้ำดูคล้ายนกเป็ดน้ำมาก และนกตัวผู้และนกตัวเมียเหมือนกันจนแยกความแตกต่างระหว่างเพศไม่ได้ แต่นกตัวผู้มักมีขนาดใหญ่กว่าและน้ำหนักมากกว่านกตัวเมียเล็กน้อย... 

ขอขอบคุณข้อมูลจากวิกิพีเดีย....


นกกาน้ำน่ารักนะครับ!