Thursday, November 23, 2017

งานโครงหลังคาเหล็ก

ขึ้นไปบนดาดฟ้าแต่เช้า ผมมองลงไปดูงานที่ช่างทำทิ้งไว้เมื่อวานนี้...


งานเหล็กความจริงเชื่อมเสร็จแล้วก็ต้องรีบทาสีเคลือบทิ้งไว้ทันที มันจะได้แห้งทันให้ได้มุงหลังคาในวันรุ่ง พอดีเมื่อวานนี้ผมมองหาแปรงทาสีไม่เจอ ไม่งั้นก็คงจะปีนขึ้นทาให้แล้ว...

เช้านี้ผมบอกช่างว่าสีอยู่ตรงไหน ถ้าไม่พอให้เปิดกระป๋องใหม่ คิดว่าเค้าคงจะทาสีทับเนื้อเหล็กก่อน อย่างน้อยก็ในส่วนที่เมื่อมุงหลังคาแล้วทาไม่ได้ ปรากฏว่าช่างติดตั้งแผ่น metal sheet มุงหลังคาทันที ประมาณ ๑๐ โมงกว่าก็เสร็จ ก็เป็นที่น่าเสียดายเพราะส่วนที่มุงหลังคาทับแล้วจะทาสีไม่ได้ ต้องปล่อยให้เกิดสนิมในภายภาคหน้า แต่ก็ไม่เป็นไร ผมบอกกับคุณวิโรจน์ร้านลำแต้ว่า "อยู่อีกไม่กี่ปี คงจะไม่ทันให้โครงหลังคาพังก่อนหรอก"

วันนี้ช่างทยอยเก็บเครื่องมือกลับบ้างแล้ว คาดว่าบ่ายนี้หลังจากฉาบ ทาสี และเก็บงาน ก็คงจะปิดฉากได้ ต่อไปก็ต้องเป็นหน้าที่ของช่างเหอะที่จะค่อย ๆ ทำต่อ... 


อยากจะรายงานเพื่อน ๆ ว่า บนดาดฟ้าข้าง ๆ ก็กำลังจะมุงหลังคาคลุมพื้นที่ ๓ คูหา คุณอู๊ดเจ้าของตึกจ้างช่างอาชีพมาทำให้ วันก่อนผมเห็นช่างทาสีรองพื้นเหล็กที่จะใช้ทำโครงหลังคาไว้แล้ว!


ทิ้งไว้ข้ามคืนก็ยังใช้ผ้าพลาสติกคลุมไว้อย่างดี...


ตั้งเสาไว้แล้วส่วนนึง ผมเห็นที่ปลายเสาช่างใช้ถุงพลาสติกครอบไว้หมดทุกต้น... 


เหล็กที่เตรียมไว้ก็ทีก็ทาสีดำทับไว้เรียบร้อยแล้ว... เร็วจัง!


นับว่าเป็นช่างมืออาชีพจริง ๆ ครับ...

Wednesday, November 22, 2017

ดาดฟ้าที่โล่งแจ้ง

ข้างบ้านกำลังจะมุงหลังคาครอบคลุมพื้นที่ดาดฟ้าทั้งหมด เพื่อแก้ปัญหาเรื่องน้ำฝนรั่วซึมจากพื้นดาดฟ้าลงไปข้างล่าง! ต่อไปมองไปทางทิศตะวันออก ผมคงไม่ได้เห็นภาพเช่นนี้แล้ว!


คุณอู๊ดเจ้าของตึกชวนให้ผมมุงหลังคาด้วย บอกว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดแต่ละคูหาก็ประมาณ ๕๐,๐๐๐ บาท ผมไม่มีปัญญาทำแน่นอน


ผมขออยู่ติดดิน เป็นแค่เพียงดอกหญ้าบนดาดฟ้าโล่งแจ้ง เวลาฝนตกอาจมีน้ำท่วมขังแล้วซึมลงไปยังชั้นสามก็ต้องทนเอา...


อย่างน้อยก็ยังมีสายลมและแสงแดดให้ได้สัมผัส...



ตากผ้าได้...


ตากกล้วยก็ยิ่งดี...


ได้ปลูกพริกไว้เด็ดกินสด ๆ


ต้นกล้วยที่นักเรียนให้มา เติบโตได้ก็เพราะแสงแดดบนดาดฟ้า...


ไม่มีหลังคาบัง ก็มองเห็นนกที่มาเยี่ยมเยือน...


จะอีกซักกี่ปี? ที่ผมได้เห็นภาพเหล่านี้...

Monday, November 20, 2017

ทำห้องครัว

งานต่อเติมห้องสอนดนตรียังไม่แล้วเสร็จ เพราะยังขาดไม้หน้าสามและแผ่นสมาร์ทบอร์ด แต่ช่างก็ได้แกะไม้ยึดวงกบออกแล้ว...



เริ่มงานใหม่เช้าวันนี้ ช่างลุยงานทำห้องครัวข้างหลังบ้านทันที...


ดีจัง... ผมแค่บอกสิ่งที่ต้องการ ช่างทำให้โดยไม่ต้องพูดกันมาก....


ต้องซื้อทรายเทและทรายฉาบให้ช่าง...ผมไปที่คมศิลป์แล้วพบว่าร้านปิด นึกขึ้นได้ว่ามีแหล่งขายหินทราย (2) อยู่ใกล้บ้าน (1)


ผมบึ่งรถ ๒๐๐ เมตรไปซื้อมา ๔ กระสอบ (เท ๓ ฉาบ ๑) เค้าคิดกระสอบละ ๓๐ บาทเท่ากัน ถูกกว่าคมศิลป์ ใกล้กว่าด้วย ผมขี่มอเตอร์ไซค์ขนสองเที่ยวเอามาลงไว้หน้าบ้าน...


เผลอแป๊ปเดียว! ผมลงไปดูอีกทีพบว่าช่างวางคานด้านห้องซ้ายเสร็จแล้ว แถมเทพื้นกำลังจะแล้วเสร็จ สมแล้วที่มีคนบอกว่าช่างเก่งเรื่องงานปูน....


 อีกคนก็เตรียมตัดเหล็กทำโครงหลังคา...


 เดี๋ยวจะรายงานความคืบหน้าให้เพื่อน ๆ ทราบนะครับ!

Sunday, November 19, 2017

ซ่อมลูกบิดประตูห้องน้ำชั้นล่าง

เมื่อวานนี้ช่างจากบ้านดอนหัววังมาทำงานให้เป็นที่น่าพอใจ คือช่วยกันติดตั้งบานประตูที่ผมถอดจากชั้นสองลงไปให้...


ใส่ลูกบิดประตูให้ด้วย...


ตอนบ่ายผมขอให้ช่างนำบานประตูที่เหลืออยู่ไปใส่แทนในช่องประตูชั้นสอง ช่างก็ทำได้ดี ช่วยยึดวงกบที่หลุดออกมาให้เข้าที่ด้วยการอัดพุกไม้และตีตะปูยึด ๔ จุด แต่ช่วงใส่ลูกบิดตัวใหม่ (ซื้อมาจากห้าง Global House) ผิดพลาดนิดหน่อยคือคนหนึ่งเจาะรูลูกบิด (รูใหญ่) แล้วอีกคนมาเจาะรูเล็ก ตำแหน่งจึงไม่ตรง ช่างใช้เวลาเกือบ ๒ ชั่วโมงปล้ำอยู่กับงานใส่ลูกบิดจนใกล้ ๖ โมงเย็น ผมบอกให้เลิกทำแล้วกลับบ้าน...

งานลูกบิดประตูผมมีประสบการณ์มาบ้าง เคยติดตั้งหรือเปลี่ยนย้ายที่ตึกปงแสนทอง บ้านพระบาท และบ้านห้างฉัตร รวมทั้งหมดคงกว่า ๑๐ ตัว ไม่ใช่เก่งนะครับ แต่พอจะทำได้ วันนี้ได้ลงมือทำ เริ่มจากการถอดเอาลูกบิดที่มีปัญหาจากชั้นสอง ไปใส่กับบ้านประตูห้องน้ำชั้นล่างก่อน 

ประตูห้องน้ำชั้นล่างปิดตายมาหลายเดือน ผู้ปกครองและเด็กนักเรียนลำบากมาก อยู่ ๆ มันก็ล็อคข้างใน ผมแก้ไขแล้วใช้ต่อก็ยังล็อคอีก จำเป็นต้องทุบลูกบิดทิ้งแล้วเปลี่ยนใหม่ด้วยตัวที่นำลงมาจากชั้นสอง มีปัญหานิดหน่อย ไม่รู้ว่าช่างทำอะไรไว้ ตัวเดือยเล็ก ๆ ที่จะทำให้ลูกบิดเข้าที่และทำหน้าที่มันไม่ออกมา ถ้าเป็นคนอื่นก็จะบอกให้ซื้อตัวใหม่มาเปลี่ยน แต่ช่างเหอะขี้เหนียวมั่ก ๆ หาวิธีซ่อมด้วยการใช้ตะปูตัวเล็กทุบหัวแล้วใส่อัดเข้าไป ทำให้ลูกบิดไม่หมุนฟรี อาจจะดูยับเยินหน่อยแต่ก็ใช้ได้... 


ใช้ได้แล้ว ไม่ต้องซื้อตัวใหม่...



 ห้องน้ำนี้สุภาพสตรีอาจไม่ค่อยสบายใจเมื่อต้องใช้ ผมจึงใส่กลอนเพิ่มให้อีก ๑ ตัว....


อ่อ... ลืมบอกไปว่าลูกบิดสำหรับบานประตูที่มีปัญหาเรื่องเจาะไม่ตรง ผมนำลูกบิดจากห้อง workshop มาใส่แล้วครับ...





ต้องปรับตำแหน่งเจ้าตัวนี้ให้ตำลง ผมใช้ขี้เลื่อยผสมกาวลาเท็กซ์อุดโป้วเอาไว้...


รอให้แห้งค่อยใช้กระดาษทรายขัดแล้วทำสีอีกหน่อยก็ใช้ได้แล้วครับ...

Saturday, November 18, 2017

สมน้ำหน้าตัวเอง

เมื่อวานนี้เป็นวันที่ ๓ ที่ช่างมาช่วยผลักดันให้ร้านเปียโนให้เดินหน้า... 


พอปูพื้นใกล้เสร็จก็ถึงเวลาเจาะช่องระเบียงชั้นลอย งานนี้เต็มไปด้วยฝุ่น! ผมพอใจการทำงานของช่างไม่น้อย เขาขอถุงปุ๋ยไปเก็บกวาดเศษอิฐเศษปูน นำลงบันไดไปเทไว้ที่หลังบ้านตามคำขอของผมอย่างเต็มใจ ช่างทั้งสองคนเลิกงานกลับบ้านเมื่อเวลาใกล้ ๖ โมงเย็น หลังจากตั้งวงกบไว้พอเป็นแนวสำหรับการฉาบปูนยึดในวันนี้....


ทำงานร่วมกับช่างจากบ้านดอนหัววัง ทีแรกผมก็ยังไม่แน่ใจเพราะช่างใหญ่ไม่เข้าใจความคิดของผมเกี่ยวกับแนววางตง พอพูดกันรู้เรื่อง งานซึ่งเริ่มต้นเสียเวลานิดหน่อยเพราะการวัดที่ผิดพลาดก็วิ่งฉิว ผมรู้สึกยินดีที่ได้ช่างมีน้ำใจมาทำงานให้ เมื่อวานนี้จึงรู้สึกสบายใจที่ลงมาอยู่ใกล้ ผมชงกาแฟร้อนให้ช่าง ขี่รถไปสั่งวงกบและซื้อไม้หน้า ๓ ยาว ๘ ศอกมา ๒ เล่ม แล้วยังไปซื้อวัสดุเพิ่มเติมที่ร้านคมศิลป์ ในจำนวนนั้นมีทรายละเอียดสำหรับงานฉาบด้วย ผมนำใส่แมงกะไซค์มาลงที่บ้าน...


ช่างใหญ่คำนวณผิดพลาดนิดหน่อย ออกมาแล้วพื้นไม้อัดต่ำกว่าพื้นกระเบื้องชั้นลอยประมาณ ๕ มิล แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ผมยอมรับได้...


ได้แค่นี้ก็พอใจแล้ว...



งานเบา ๆ อย่างเช่นงานโป้วและทำสี เอาไว้ค่อยทำเองทีหลัง ผมเพิ่งรู้ตัวเมื่อวานนี้เองว่าตัวเองแก่ตัวและล้าลงไปมาก หลังจากที่รั้นลงมือรื้อบานประตูจากชั้นสอง...


ดื้อรั้นและอวดดี ผมยกบานประตูที่ค่อนข้างหนักลงบันไดลงไปเตรียมไว้ให้ที่ชั้นลอยด้วยตัวเอง...



แล้วผลของการกระทำก็คือ ตอนหัวค่ำกินข้าวแล้วนอนพัก ผมหลับลืมตื่น ไม่ได้อาบน้ำแปรงฟัน ไฟและคอมพ์ฯ ก็ไม่ได้ปิด แก๊สเครื่องทำน้ำร้อนล้างจานก็ลืมปิด ยาก็ไม่ได้กิน ผม slept like a log

ตื่นขึ้นมาเช้านี้ปวดไปทั้งเนื้อทั้งตัว 555 (สมน้ำหน้า)

Friday, November 17, 2017

งานต่อเติมอาคารบ้านห้างฉัตร

เพื่อน ๆ ที่รักครับ งานปรับปรุงร้านเปียโนในส่วนห้องเรียน ที่ผมจ้างช่าง (สล่า) จากบ้านดอนหัววังมา ๒ นาย กำลังรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว วันนี้ปูพื้นไม้อัดเสร็จแล้ว... 


ตอนที่ผมสั่งวัสดุจากห้างอิวหลี คุณแอ้มเสนอราคาเหล็กกล่อง ๔ นิ้วมาให้ ๒ ขนาด คือ อย่างบาง ๒๐ มิล และอย่างหนา ๒๓ มิล ราคาแตกต่างกันไม่น้อย ผมตัดสินใจเลือกอย่างหนา เฉพาะค่าเหล็กหมดไปหมื่นกว่าบาท ช่างบอกว่าเหล็กหนาตัดและเชื่อมง่ายกว่าแบบบาง แต่เวลายึดไม้อัด สกรูปลายสว่านเจาะทะลุเหล็กยากกว่า


ไม้อัดหนา ๑๕ มิลตัดยากเอาการ พอดีผมมีเลื่อยวงเดือนมาให้ช่างได้ใช้ งานจึงได้เบาแรงลง...


ช่าง ๒ คนทำงานเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย คนนึงตัดไม้อัดและยึดเข้ากับตงเหล็ก..


อีกคนนึง (หนุ่มกว่า) ทาสี...



 สองวันผ่านไปงานเดินไปขนาดไหน ผมถ่ายภาพมารายงานเพื่อน ๆ แล้วนะครับ...


พอจะมองเห็นภาพลาง ๆ ของ "ร้านเปียโน" แล้วล่ะ!

Thursday, November 16, 2017

Samsung Galaxy Note GT- N7000


ปี ๒๕๕๖ ซื้อมือถือยี่ห้อ Motorola Defy XT มาในราคา ๒,๕๕๐ บาท... ผมใช้มันมาเกือบ ๕ ปีเต็ม!

พาเจ้าโมโตไปวังเวียง สปป.ลาว
ในที่สุดก็ถึงวาระ! ผมลืมเจ้าโมโตทิ้งไว้ให้โดนน้ำฝนจากเพดานทั้งคืน เช้ามาก็เลยหยุดหายใจ! คนยุคนี้ขาดมือถือไม่ได้ (เป็นปัจจัยที่ ๕ ไปแล้ว) ผมประมูล Samsung Galaxy Note N7000 หรือ Note 1 มาใช้ในราคา ๒,๓๐๙ บาท...


ที่เลือก Galaxy Note ก็เพราะเห็นคนอื่นเค้าใช้กันแล้วจะอยากลองบ้าง ชอบที่มันมีปากกาให้ขีดเขียนและจดบันทึก แต่ด้วยงบประมาณจำกัด... ผมซื้อได้แค่ Note 1



ตั้งใจว่าได้มาก็จะใช้งานให้เต็มที่สมกับความสามารถของมัน ผมใช้แม้กระทั่งจดบันทึกค่า BP และ Pulse ในแต่ละวัน...


จริง ๆ แล้วต้องควักเงินเพิ่ม เพื่อซื้อเคสอย่างหนา ปากกาสไตลัสด้ามใหม่ และแบตเตอรี่สำรองอีก ๑ ก้อน ผมใช้งานมาได้หลายเดือน เดินทางไปไหนก็พกไปด้วย วันที่รถล้มโชคดีที่มีเคสหนา มือถือตกจากกระเป๋าเสื้อ กระเด็นออกไปไกล กระแทกพื้นอย่างแรง (คนที่เข้ามาช่วยเก็บมาให้โดยที่ผมไม่รู้ตัว) ปรากฏว่าจอไม่แตก และยังใช้งานได้ตามปกติ...


ด้วยแบตเตอรี่ ๒ ก้อน ผมสามารถใช้งานโทรศัพท์และโซเชียลเน็ตเวิร์คได้ทั้งวัน นอกจากนั้นแล้วยังใช้อ่านนิตยสารที่มีไฟล์มากมายเก็บไว้ใน sd card...


ใช้เก็บข้อมูลการท่องเที่ยว หนังสือท่องโลกของ Lonely Planet เล่มหนา ๆ มีมากมาย...


ใช้ดูแผนที่ก็ได้...


หรือเป็นเครื่องมือนำทาง (navigator)


เครื่องมือสร้างวิดีโอ...


เป็นเครื่องช่วยในการตั้งสายเปียโนและเครื่องสายอื่น ๆ




ที่สำคัญคือทำหน้าที่เป็นกล้องถ่ายรูปสำรอง ซึ่งก็ใช้งานได้ดีไม่น้อย อย่างเช่น ภาพสถานีรถไฟบ้านปินที่ผมต้องใช้มือถือ เพราะไม่สามารถหยิบกล้อง Canon ออกมาจากเป้...

ภาพสถานีรถไฟบ้านปิน ถ่ายด้วยกล้องมือถือ Samsung Galaxy Note GT- N7000
หรือถ้าเกิดแบตเตอรี่กล้องหลักหมด ผมก็ยังใช้กล้องมือถือเก็บภาพได้อีกนาน อย่างเช่น ภาพปราสาทหินวัดพูบานนี้...


สรุปแล้วก็คุ้มค่านะ เจ้า Note 1 ตัวนี้!