Saturday, May 02, 2020

จดหมายจากแม่

ภาพจาก LearnEnglishHaveFun.com - thanks!

ปกติแล้วผมจะหลับเป็นตายหรืออย่างที่ฝรั่งพูดว่า sleep like a log...  แต่เมื่อคืนที่ผ่านมากลับฝันว่าได้ท่องโลกแล้วได้พบปะเพื่อนเก่าหลายคน (บางคนเสียชีวิตแล้ว)  ตื่นมาตอนเช้ามืดยังจำได้เป็นตุเป็นตะ ผมเกิดความคิดที่จะต้องรีบทำในสิ่งที่คิดไว้ก่อนสายเกิน สิ่งหนึ่งคือเขียนถึงเพื่อน ๆ ที่ได้ขาดการติดต่อไปนาน ผมค้นหาจดหมาย รูปถ่าย และไปรษณียบัตรเก่า ๆ ออกมาดู ได้จดหมายของแม่ซึ่งเขียนส่งให้ผมที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ ๒๓ ธันวาคม ๒๕๓๐  อ่านแล้วน้ำตาซึม...


แม่ซึ่งเรียนหนังสือเพียงแค่ ๒ เล่มคือ สังข์ทอง (ตอนเลือกคู่) และตาโป๋เป่าปี่ เขียนถึงผมว่าดังนี้...
"จดหมายทุกฉบับของลูกแม่ได้รับแล้ว และแม่ได้อ่านทุกฉบับด้วยตัวเองเลย แล้วก็เก็บไว้ในตู้เป็นอย่างดี เวลาคิดถึงลูกแม่ก็เอาออกมาอ่านอีก แม่ดีใจมากที่ลูกถึงออสเตรเลียโดยปลอดภัย แม่ตั้งจิตอธิฐานต่อท่านเมซึสามะขอให้ลูกได้รับความคุ้มครองตลอดเวลาทีลูกเดินทางไปออสเตรเลียโดยสวัสดิภาพ ถ้าลูกได้เข้าทำงานและเข้าเรียนเรียบร้อยแล้ว ขอให้ส่งข่าวมาให้แม่ทราบด้วย แม่จะได้ดีใจและหมดห่วงด้วย ถ้าลูกจะให้แม่ส่งของใช้ที่จำเป็นก็เขียนบอกมาในจดหมายด้วย แม่จะได้ส่งไปให้ เพราะของทางโน้นมันแพงมาก ส่วนงานที่ลูกจะทำแม่ขอร้องว่าลูกหักโหมมากจนเกินไปนัก ขอให้ลูกรักษาสุขภาพตัวเองให้มาก ๆ เงินทองของนอกกาย ลูกอย่าไปหวังมันให้มากนัก จะมีหรือจนมันอยู่ที่ดวง แม่คิดอยู่อย่างเดียวว่า ขอให้กำไรชีวิตโดยท่องเที่ยวต่างประเทศ โดยไม่สิ้นเปลืองเงินทองมากนัก แม่ก็ดีใจแล้ว
แม่ขอเตือนลูกด้วย เรื่องอาหารการกิน ลูกอย่าประหยัดมากจนเกินไปนัก มันจะทำให้สุขภาพและกำลังร่างกายไม่แข็งแรง จะทำให้หมดกำลังใจ ขอให้ลูกคิดเสียว่าเราไม่ได้กินทุน เพราะลูกมีงานทำและได้วิชาความรู้ติดตัวมาให้แม่ด้วย แม่ก็ปลื้มใจที่สุดแล้ว ถ้าลูกประหยัดจนเกินไปทำให้แม่อดเป็นห่วงลูกไม่ได้ ขอให้ลูกรักจงเชื่อคำพูดของแม่ด้วยนะ
คุณจันทร์สมเขาได้เอายาวิตามินมาให้แม่ ๒ อย่าง ๆ ละร้อยเม็ด แม่กินวันละ ๒ เม็ดทุกวัน ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นมาก กำลังใจก็ดี แม่รักษาสุขภาพให้ดี รอให้ลูกกลับมาอยู่กับแม่ตลอดไป..."
คิดถึงแม่เป็นที่สุดครับ...



มีเวลาอีกไม่มาก ผมจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ ทำในสิ่งที่ดีตามที่แม่ได้สั่งสอนมาครับ

Friday, May 01, 2020

กลับมาอีกแล้ว...

เพื่อน ๆ ที่รักครับ.... เท่าที่ผ่านมามีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในโลกใบนี้ เปรียบเหมือนพายุร้ายกระหน่ำเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า     


นับจากวันที่ผมได้ปั่นจักรยานไป อช.แม่ปิงในช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ หากเหลียวกลับไปมองย้อนหลัง จะเห็นได้ว่าผ่านไปแล้ว ๔ เดือนเต็ม มันช่างรวดเร็วเหลือเกิน! ในขณะที่ภาวะโควิด-๑๙ ทำให้ผู้คนเดือดร้อนไปทั่ว ผมกลัวว่าภัยพิบัติอาจซ้ำเติมให้ชีวิตลำบากหนักหนาสาหัสยิ่งขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้!  อย่างไรก็ตามชีวิตผมซึ่งผ่านมาจนถึงวัยนี้ก็นับว่าคุ้มกับที่ได้เกิดมาแล้ว  จะจบลงในวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ไม่เสียใจ!



เห็นภาพเก่า ๆ ตอนที่ยังแข็งแรง สามารถยืนเล่นแอคคอร์เดียนหนัก ๆ ได้ติดต่อกัน ๒-๓ ชั่วโมง ถ้าเป็นวันนี้ให้ทำเช่นนั้นอีก มันคงเป็นแค่ the impossible dream  ก่อนที่โลกอินเทอร์เน็ตจะมี facebook ผมเคยบ่นเรื่องปัญหาและภาระที่ต้องเผชิญอย่างต่อเนื่องในเว็บของตัวเอง แต่แล้วก็เลิกไปเพราะไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระให้เพื่อน ๆ รับทราบ  ผมตั้งหน้าตั้งตาเขียนบล็อกท่องโลก ( exploring the world) และ บล็อกช่างเหอะ มาเรื่อย ๆ  

จวบจนช่วง ๔-๕ เดือนมานี้ ตาแก่เมืองรถม้าก็หายเงียบไปจากบล็อกช่างเหอะ  รวมทั้งไม่มีการ update ใน facebook  ผมหายเงียบไป....เพราะเบื่อหน่ายกับภาพของความอยุติธรรม การเอารัดเอาเปรียบ ไม่อยากฟังสังคมที่พูดกันไปวัน ๆ อย่างไร้สาระ ไม่อยากเห็นรัฐบาลและนายกฯ ผู้ไร้ประสิทธิภาพที่สุดตั้งแต่ที่เคยมีมาในประเทศไทย รวมทั้งระบบการศึกษาที่ไม่เคยพัฒนา สร้างเด็กไทยให้เป็นนักคิดและมีคุณธรรม ฯลฯ   ต้องขอโทษเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ส่งข่าวถึง หรือมิได้ติดต่อให้กำลังใจ หลายคนเป็นห่วงผม ลุงคนนี้ก็ไม่มีลูกมีหลาน นอกจาก "ครูแต้ม" คนเดียวเท่านั้นที่สามารถเรียกได้อย่างเต็มปากว่าลูก ลูกสาวได้ส่งความคิดถึงมาเมื่อเร็ว ๆ นี้... ขอบคุณจ้าดนักเน้อ!


ว่าจะกลับมาเขียนบล็อกช่างเหอะ ต่อ  บางทีอาจ update facebook อีก  เริ่มจากวันนี้ที่ ๑ พ.ค. ๒๕๖๓ เลย... อยากบอกก่อนว่า "คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคน"

Wednesday, February 26, 2020

HBH - ฝันที่เป็นจริง

ทุกคนมีความฝัน... ฝันที่ยิ่งใหญ่เกินไปอาจไม่เป็นจริง!
Abandoned Youth Hostel-George Town, Penang, Malaysia" by Cee
แบกเป้เดินทางมานานกว่า ๓ ทศวรรษ ผมจำได้ว่าโฮสเทลแรกที่ผมมีประสบการณ์เข้าพักเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๓๐ คือ Youth Hostel บนเกาะปีนัง ประเทศมาเลเซีย เคยเขียนว่า"คู่มือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งติดตัวไปด้วย หน้า ๓๓๖ บอกว่า "Next to the Oriental Hotel) is the YOUTH HOSTEL (4) where for the first night you pay 4 M$ and 3 M$ thereafter...."


ตั้งแต่นั้นผมก็รู้จักโฮสเทลมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นทั้งที่อยู่ในสิงคโปร์ ออสเตรเลีย หรือแถบยุโรป คำว่า Backpacker Hostel ในความคิดของผมคือที่พักที่ต้องมองหาก่อนเพื่อน จนกระทั่งมาถึงยุคอินเทอร์เน็ต เมืองไทยเราก็เริ่มมีโฮสเทลเปิดให้จองออนไลน์เพิ่มขึ้น

ด้วยความรักในการเดินทางแ่ละความฝันที่จะเปิด Hostel สักแห่งในลำปาง ผมเริ่มต้นจากการเปิด Backpacker Hostel ที่บ้านปงแสนทองก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่น้อย พอย้ายมาอยู่บ้านห้างฉัตรริมถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ลำปาง-เชียงใหม่ ผมก็ยังคงพกความฝันนั้นมาด้วย ผ่านมา ๕ ปี หลังจากค่อย ๆ สร้างด้วยมือตัวเอง ในที่สุดความฝันก็ใกล้เป็นจริง วันนี้ HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ได้ปรากฏโฉมอยู่บน facebook แล้ว!


ห้องน้ำเหลืออีกนิดเดียวจะเสร็จสมบูรณ์...!


    



ห้องภาพด้านหน้าก็เช่นกัน...





แกรนด์เปียโนของผมจวนได้ส่งสำเนียงบรรเลงแว่ว...



วันก่อนติดตั้งรูป "One night at the Goodview" เสร็จแล้วครับ...


มุม Forrest Gump หน้าห้องพักย้ายมาอยู่ที่ใหม่ เพื่อน ๆ จำได้มั้ยว่าแม่ของ Forrest Gump (แสดงโดย Sally Field ดาราหญิงตัวเล็กคนโปรดของผม) ก็ยังทำบ้านให้เป็นที่พักนักเดินทางเลย (Elvis ยังเคยไปพัก)

 

อยากดูหนังมาพักที่ HBH ผมมีให้ดูมากกว่าที่ HBO ซะอีก 555

Thursday, February 20, 2020

เล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับการปั่นจักรยานทางไกล

ได้ยินฝรั่งนักท่องโลกบางคนกล่าวชื่นชอบการปั่นจักรยานในเมืองไทย ผมก็ว่าน่าจะจริง เพราะบ้านเราถนนหนทางดีมีไหล่ทาง...


มีปั้มน้ำมันตั้งอยู่เป็นระยะ ๆ ให้ได้แวะ take a leak...


ห้องน้ำสะอาด... ส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้น!


มีชาวบ้านบางคนบอกว่าที่ปั้มน้ำมันก็นอนได้ ผมคิดว่าถ้าเป็นรถยนต์ก็โอเค แต่ถ้าปั่นจักรยานมา...ศาลาริมทางน่าจะดีกว่า


พิสูจน์มาแล้วที่หน้าวัดสันป่าสัก คืนวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๒ เมื่อไม่สามารถทำเวลาถึงเมืองลี้ให้ได้ก่อนค่ำ... 


ก่อนหน้านั้นก็คิดว่าจะนอนตรงนี้ แต่ยังมีเวลาก็เลยปั่นต่อ...


นอกจากนั้นก็ยังมีส่วนราชการบางแห่งตั้งเต็นท์ไว้บริการนักท่องเที่ยวในช่วงเทศกาล...



จัดให้ทั้งน้ำร้อนน้ำเย็น กาแฟโอวัลติน ลูกอม ขนมหวาน...


รอยยิ้มจากเจ้าหน้าที่...เห็นแค่นี้นักปั่นก็หายเหนื่อยแล้ว


บางแห่งมีป้ายเชิญชวนให้แวะใช้บริการด้วยซ้ำ....


อย่างเช่นหมวดทางหลวงบ้านโฮ่ง (Ban Hong Highway Depot)


ผมมักไม่ค่อยปฏิเสธที่จะแวะเข้าพักนั่งกินอาหาร...


มาล้างหน้าล้างตาและฉี่ลดน้ำหนัก...ก่อนเดินทางต่อด้วยความสดชื่นเบาตัว


ตามโรงพักหรือโรงพยาบาล ถ้าจำเป็นก็แวะขอพักได้ บอกเจ้าหน้าที่ว่ามืดแล้วไปต่อไม่ได้ ไม่มีใครใจดำพอทึ่จะขับไล่ตาแก่ผู้น่าสงสารหรอก...




ศาลาพักร้อนก็มีครับ นั่งแล้วก็ค่อย ๆ เอนตัวลงนอน (ฮา)



 เจ็บปวดก็ตรงไปที่ ER... 


ไม่ว่าจะนอนที่ไหน จะให้ดีก็ต้องทาโลชั่นกันยุงซะหน่อย จะได้ไม่ถูกยุงหาม อิอิ!

Sunday, February 02, 2020

รีวิวสินค้าจีน - ชั้นวางของข้างตู้เย็น

การวางขวดน้ำดื่มไว้บนหลังเตาไมโครเวฟเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำจริง ๆ ครับ!


แต่ผมก็ยังทำทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามีผลเสียหลายอย่าง ข้อแก้ตัวก็คือหาที่วางไม่ได้นั่นเอง!  และแล้วปัญหาก็ถูกขจัดไป เมื่อได้เจอสินค้าราคาถูกอีกชิ้นจากเมืองจีนคือ ชั้นวางของข้างตู้เย็น... 



สั่งซื้อในลาซาด้าช่วง flash sale ได้มาในราคา ๒๐๔ บาท...


ประกอบง่ายครับ ไม่บอบบางจนเกินไป ผมย้ายขวดน้ำดื่มมาตั้งเรียงแล้ว ใช้ได้ดีทีเดียว...


ขยับดูแล้วก็ไม่น่าจะล้มได้ง่าย...


ต่อไปผมก็หยิบขวดน้ำดื่มออกมาตั้งบนโต๊ะอาหารได้ง่ายขึ้น!


เป็นรีวิวสินค้าจากจีนอีกชิ้นนึงครับผม...

Saturday, February 01, 2020

รีวิวสินค้าจีน - ไฟหน้าและไฟท้ายจักรยาน

ปั่นจักรยานไปเมืองลี้ครั้งที่ผ่านมา มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้เอาไปด้วยนั่นคือ "ไฟท้าย" ซึ่งจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ลืม แต่ตอนจัดของผมหามันไม่เจอ!


นำมาซึ่งปัญหาคือเวลาเช้าหรือค่ำมืดไม่สามารถนำจักรยานออกไปบนท้องถนนได้ กลัวอันตรายซึ่งอาจเกิดจากรถที่ตามมา ทุกวันนี้กลับมาบ้านห้างฉัตรแล้วก็ยังหาไฟท้ายไม่เจอ...ผมเริ่มเตรียมตัวสำหรับ FB Trip ช่วงสงกรานต์ปีนี้ พอดีเห็นสินค้า flash sale ในลาซาด้า


ไฟหน้าและไฟท้ายรถจักรยาน ๑ ชุดราคา ๔๓ บาทจัดว่าไม่แพง ผมสั่งซื้อได้มาแล้ว! เจ้าไฟหน้าต้องใช้ถ่าน AAA ๔ ก้อน...ไม่ได้ลอง แต่ก็คิดว่าน่าจะใช้ได้



เจ้าไฟท้ายใช้ถ่าน AAA ๒ ก้อน ผมแกะฝาออกมา แล้วหาถ่านใส่


เวลาแกะใช้ไขควงงัด ต้องมือเบาหน่อย ดีไม่ดีอาจแตกได้...


กดปุ่มสวิชต์สีเหลืองนั่นเบา ๆ เช่นกัน...


ทำงานแล้วครับ มีให้เลือกทั้งโหมดไฟ LED ติดพร้อมกันทั้ง ๕ ดวง...


 หรือจะให้มันวิ่งเรียงไปตามลำดับด้วยความเร็วให้เลือก ๒ ระดับ...


รีวิวของถูกสำหรับเพื่อน ๆ ผู้มีงบน้อยครับ!