หาเครื่องมือทำมุ้งลวด

ตอนย้ายเข้ามาอยู่บ้านขามแดง ผมต้องจ้างให้ช่างไชยามาทำเหล็กดัดและมุ้งลวด เค้าคิดผมแพงมาก ทำให้ผมผิดหวังไม่น้อย นายช่างใช้เหล็กบางกว่าตอนที่ไปดูที่ร้าน ฝีมือการทำมุ้งลวดก็ไม่ประณีต!  

บานมุ้งลวดขนาดเล็ก นายช่างคิดผมบานละ ๓๕๐ บาท งานหยาบเกินกว่าจะบอกว่าเป็นฝีมือของช่างอาชีพ! โชคดีผมไม่ได้สั่งให้ทำสำหรับห้องน้ำชั้นสอง ไม่งั้นก็จะหมดอีก ๗๐๐ บาท!! จริง ๆ แล้วทำเองก็ได้   ผมคงต้องหาเวลาทำมุ้งลวดเองอีก ๒ บานให้พี่ชายแล้วล่ะ...

วันนี้ค้นหาเครื่องมือเตรียมไว้ก่อน ผมพบวัสดุเหลือใช้บางอย่างที่สามารถนำมาใช้ได้ อย่างเช่น ยางอัดขอบ ลูกรีเว็ท ฉากเข้ามุม พวกน้อตสกรู ฯลฯ...

เครื่องมือชิ้นสำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับงานมุ้งลวดคือเจ้าลูกกลิ้งที่เห็น และตัวยิงรีเวท...

งานมุ้งลวดทำเองได้ เพื่อน ๆ ลองดูนะครับ!

ตลาดนัดวันอาทิตย์ ห้างฉัตร

ที่ข้างโรงเรียนอนุบาลห้างฉัตรจะมีตลาดนัดทุกเย็นวันอาทิตย์ ผมเคยบอกว่าจะไปเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ดู วันนี้ผมไปมาแล้วครับ พอดีพ่อค้าแม่ค้าจำนวนหนึ่งไปขายในงานฤดูหนาว ตลาดนัดจึงดูเงียบเหงา ไม่คึกคักเหมือนเคย ถึงอย่างไรผมก็อยากนำภาพโพสต์ตามสัญญา อยากให้ได้เห็นว่าตลาดนัดวันอาทิตย์ที่นี่เค้าเป็นเช่นไร...

ผักและผลไม้มีขายแค่ ๒-๓ เจ้า...

ส่วนใหญ่เป็นของกิน...

อย่างเช่นขนมหวาน...

"ผัดไทล้านนา" ราคากล่องละ ๑๕ บาท ก็ไม่แพง พอกินได้!!

แม่ค้าสาวคนนี้ขยันจริง ตลาดนัดวันพุธที่สี่แยกบ้านหัวหนองก็ไปขาย...

ปลาส้มทอดชิ้นใหญ่ขาย ๔๐ บาท...

มี "ตัวไหมทอด" ด้วย...แก้วละ ๒๐ บาท อืยยย!

"จิ้งหรีดทอด" แก้วละ ๑๐ บาท แม่ค้าบอกว่ามีทั้งจิ้งหรีดดำ...

และจิ้งหรีดขาว...

พ่อค้าตั้งกระทะทอดกันที่นั่นเลย...

ขนมจีบหมู-หมึก นึ่งร้อน ๆ ไอโขมง...

ขาหมูไว้กินเพิ่มไขมัน...

สรุปแล้ววันนี้มีแต่รูปดูแล้วชวนให้น้ำลายไหล อิอิ!

พบหมอฟันที่โรงพยาบาลห้างฉัตร

เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา...ผมปวดฟันกราม (ซี่ที่ทำคราวน์เอาไว้) จนเกือบไม่ได้ travel light ไปเวียดนาม!

เดือนที่แล้วอาการปวดฟันกลับมาอีก ผมต้องรีบไปพบทันตแพทย์ที่โรงพยาบาลห้างฉัตร คุณหมอสั่งยาให้ บอกว่ารักษาเหงือกจนหายอักเสบแล้วก็ค่อยไปขูดหินปูน... 

เมื่อวันอังคารที่ที่ผ่านมา ผมไปโรงพยาบาลห้างฉัตรแต่เช้าเพื่อขูดหินปูน ได้คิวรักษาที่ห้องฟันอันดับ ๑ พอ ๘ โมงครึ่งคุณหมอลงมือกรอฟันผมด้วยเครื่องมือทันสมัย เสร็จแล้วก็บอกให้กลับบ้านได้!  ก่อนหน้านั้นคุณหมอตรวจฟันให้ แล้วบอกว่ามีผุอยู่ ๒ ซี่ ถ้ามีเวลาให้ไปอุดซะ ผมรอให้ผ่านไปสามวัน วันนี้ก็ได้ฤกษ์ไปโรงพยาบาลอีกครั้งเพื่ออุดฟัน...

ได้คิวอันดับ ๑ อีกแล้ว สะดวกสบายไปทุกอย่าง คิด ๆ ดูแล้วเห็นว่าระบบสาธารณะสุขของไทยเรานั้นดีกว่าประเทศเพื่อนบ้านอย่างเช่น พม่า ลาว และเวียดนามเยอะเลย ยิ่งถ้าเป็นบังกลาเทศหรืออินเดียซึ่งมีประชากรมากมาย ผมยังนึกไม่ออกว่าเมื่อชาวบ้านปวดฟันจะไปหาหมอฟันและได้รับบริการด้วยเครื่องมือพร้อมสรรพได้ที่ไหน?

ในลำปางโดยเฉพาะที่โรงพยาบาลห้างฉัตร ผมแค่ขี่จักรยานยนต์จากบ้านไปไม่ไกล ขอให้ไปแต่เช้าเพื่อได้คิวแรก ยังไม่ทัน ๙ โมงผมก็ได้กลับบ้าน! แถมไม่ต้องจ่ายตังค์อีกต่างหาก!!    

วันนี้หมอฟันสาวน่ารักไม่อยู่ คุณหมออาวุโสเป็นผู้อุดให้ ท่านบอกให้ผมชี้ว่าจะอุดซี่ไหน พอเห็นว่าเป็นฟันซึ่ที่ทำครอบฟันเอาไว้แล้วเกิดผุ เป็นรูอยู่ด้านล่างลึกลงไป ท่านบอกว่ายังอุดไม่ได้ ต้องรื้อครอบฟันออกมาดูก่อน ผมได้ยินแล้วใจแป้ว ขอคุณหมอช่วยกรุณาอุดอีกซี่หนึ่งให้ก็แล้วกัน 

คุณหมอกรุณาทำให้ ประมาณ ๙ โมงก็เสร็จ! สุดยอดบริการด้านสาธารณะสุขอีกเช่นกัน!! คราวนี้คุณหมอไม่ได้นัดให้ผมไปทำอะไรค่อ  เมื่อกลับถึงบ้าน ผมนั่งคิดถึงเจ้าฟันซี่ที่อุดไม่ได้ ลองวาดรูปดูเล่น ๆ ดังนี้...

  

ฟันผุเป็นรูอยู่ใต้ครอบฟัน คิดว่าอีกไม่นานคงต้องถอน มันเป็นวิธีเดียวที่จะแก้ปัญหาอย่างง่ายดาย ผมใช้งานมานานแล้ว เหลือเวลาที่จะขบเคี้ยวอีกไม่เท่าไหร่ อีกหน่อยก็ต้องหันไปกินอาหารอ่อนแทน...

แล้วจะเสียดายไปไย!!!  

สุขใจกับภาพในกรอบสวย...

พัดมาจริง ๆ จัง ๆ แล้วครับ!  เจ้าลมหนาวม้วนตัวผ่านหน้าต่างด้านทิศเหนือ กระโจนข้ามระยะทาง ๘ เมตรเข้ากระทบตัวตาแก่ผู้ไม่สวมเสื้อที่กำลังนั่งอยู่หน้าคอมพ์ฯ  มีความรู้สึกเหมือนกับอยู่หน้า fan coil เครื่องปรับอากาศ ผมคิดว่าลมเย็นนี้บริสุทธิ์กว่า ได้มาโดยไม่ต้องอาศัยพลังงานไฟฟ้า แค่เทวดาเป่าให้ เมื่อถึงฤดูกาลที่เรียกว่า "หน้าหนาว"  มันคือสิ่งที่รอคอย!

เช้านี้หลังจากเก็บงานทาสีห้องน้ำชั้นล่าง ผมกลับขึ้นมาชื่นชมกับกรอบรูปสวยที่บริษัท TPN Frame ออกแบบให้...

กรอบรูปที่ส่งกลับมาถูกห่อหุ้มอย่างดี ใส่มุมป้องกันไว้พร้อมชิลด์ด้วยพลาสติก...

มันดีเสียจนผมไม่อยากจะแกะ  แต่ก็ต้องทำ...

เปลือยตัวตนออกมาให้เห็นแล้วครับ งามแท้! จริงอย่างที่ TPN Frame เมลบอกว่า"รูปภาพที่นำมาให้เราใส่นั้นสวยมาก และเราเต็มใจที่จะออกแบบให้งานออกมาดี..." 

มันดีซะจนผมคิดไม่ถึง...

ถ้าคุณเดชาผู้วาดภาพทั้งหมดได้มาเห็น คงจะมีความสุขเช่นเดียวกับผม...

ซ่อมบานประะตูห้องน้ำ

ห้องดนตรีที่ชั้นลอยดูเข้าที่เข้าทางบ้างแล้ว ต่อจากนี้ก็ได้เวลาปรับปรุงห้องน้ำชั้นล่าง ผมเปลี่ยนสีผนังและเพดานเป็นสีเหลือง...

ด้วยเหตุผลว่าสีอื่นเอาไม่อยู่ เพดานที่เคยใช้สีพลาสติกอย่างดีทา ปรากฏว่าสีไม่เรียบ มันบวมเป็นจุด ๆ เพราะความชื้นจากห้องน้ำข้างบน ดูน่าเกลียด ผมเปลี่ยนไปลงสีน้ำมัน(สีน้ำเงิน) ดูดีขึ้นมาหน่อยแต่ยังไม่เป็นที่พอใจ ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจใช้สีเหลืองนี่แหละ...

เป็นสีอย่างดี แห้งเร็ว หวังว่าคงจะใช้ได้ ทาเสร็จแล้วรอทาทับอีกครั้ง...

ทีนี้ก็ต้องหันไปซ่อมประตูห้องน้ำซึ่งเป็นบานไม้อัดเก่าที่โดนน้ำจนขอบด้านล่างผุหมด ทีแรกผมคิดจะเปลี่ยนเป็นบาน bathic ราคาพันกว่าบาท แต่มีปัญหาตรงที่ว่าเจ้าวงกบที่มีอยู่นี้ มันเล็กกว่ามาตรฐาน ถ้าซื้อบาน bathic มาก็ใส่ไม่ได้ จะให้ใส่ได้ก็ต้องแต่งวงกบขนานใหญ่อย่างที่เคยทำที่บ้านปงแสนทอง ที่นี่ผมไม่เอาแล้ว! แต่...จะแก้ไขอย่างไรดี? 

พอดีมีเศษบัวพีวีซีเหลืออยู่ ผมนำมาใช้เป็นขอบประตูด้านล่างโดยตัดให้ได้ขนาด ทาด้วยกาวลาเท็กซ์ แล้วใช้สกรูเกลียวปล่อยยึดประกบทั้งสองข้าง... 

ใช้กาวตะปูอุดเพื่อกันน้ำ ผมปล่อยทิ้งไว้จนแห้งแล้วจึงค่อยทาสีทับ...

เก็บของเก่าใช้ดีกว่า ประหยัดเงินไว้ได้อีกเป็นพัน!!

บริษัท TPN Frame

วันนี้ผมไปรับรูปภาพที่ได้ส่งไปใส่กรอบมาแล้ว.... 

รูปภาพจำนวน ๙๙ บานใส่กรอบอย่างดี บริษัท TPN Frame ส่งมาให้ทางนิ่มซี่เส็งขนส่ง แบ่งบรรจุลงกล่องได้ ๓ กล่อง...

ใช้บริการของบริษัทขนส่งเอกชนดีกว่าไปรษณีย์แน่นอน สินค้า ๓ กล่องใช้เวลาคืนเดียวก็ถึงแล้ว ผมจ่ายค่าขนส่งปลายทางรวมทั้งสิ้น ๑๕๐ บาท  (ถ้าเป็นไปรษณีย์ไทยผมว่า ๓๐๐ บาทเอาไม่อยู่) ที่สำคัญคือความเสี่ยงในการแตกหักมีน้อยมาก ในขณะที่ภาพการโยนกล่องพัสดุของไปรษณีย์ไทยที่แชร์กันใน FB ยังตามมาหลอนอยู่เสมอ ทำให้ผมอดคิดไม่ได้ถึงไวโอลินของพี่ดำรงที่ส่งมาให้ทางพัสดุไปรษณีย์ ซึ่งเละไม่มีชิ้นดีเมื่อแกะกล่องออกดู รวมทั้งกรอบรูปกระจกแตกจากเพื่อนชาวฮ่องกง!

ผมรู้สึกพอใจมากกับผลงานของบริษัท TPN Frame ผู้แทนจำหน่ายเครื่องมือและอุปกรณ์ทำกรอบรูป ซึ่งค้นเจอได้ทางอินเทอร์เน็ต เห็นว่ารับทำกรอบรูปราคาถูกด้วย ผมจึงติดต่อแจ้งว่ามีรูปภาพจำนวน ๑๐๐ บานที่อยากจะใส่กรอบ ทางบริษัทขอดูรูปเป็นตัวอย่างเพื่อจะคิดออกแบบให้  ผมถ่ายภาพส่งไป...

ทางบริษัทเห็นตัวอย่างแล้วช่วยออกแบบให้เสร็จ แจ้งราคามาเป็นที่น่าพอใจ ผมไม่ขอบอกว่าเท่าไหร่ แต่อยากบอกว่าถูกจริงและราคายุติธรรม (ถ้าทำที่ร้านในเมืองลำปางหรือห้างฉัตรคงแพงกว่านี้) และที่สำคัญคือ บริษัท TPN Frame ใช้วัสดุคุณภาพดี ใส่กรอบให้ด้วยฝีมือช่างอาชีพ ประณีตและสวยงาม... 

ผมยังไม่ได้รื้อทั้งหมดออกดู แค่เห็นตัวอย่าง ๒-๓ บานก็พอใจแล้ว...

กำลังเร่งมือเคลียร์พื้นที่เพื่อนำภาพออกแขวน ปีหน้าคงเปิดให้เพื่อน ๆ ได้เยี่ยมชมอย่างแน่นอน!! 

วันนี้อยากแนะนำบริษัท TPN Frame ครับ...

I love you...

เช้าวันนี้ผมตื่นตี ๕ กว่า เมื่อโฟกัสภาพในจินตนาการได้แล้ว ผมมองเห็นเด็กสีไวโอลินกำลังลากคันชักได้เสียงยาวครบตามอัตราตัวโน้ตตัวกลมที่บอกให้เล่น แปลกจัง...ทำไมผมถึงได้คิดเรื่องนี้! ผมนอนคิดว่าจะเขียนเรื่อง "ฝึกเล่นไวโอลินง่าย ๆ สไตล์ลุงน้ำชา" ต่ออย่างไรดี!

ใกล้ ๖ โมง ผมเปิดประตูระเบียงออกไปมองท้องฟ้าด้านทิศตะวันออก หูแว่วเสียงธรรมชาติในระบบสเตอริโอ นกร้องอยู่ทางขวา เสียงไก่ขันอยู่ด้านซ้าย ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ประทานดวงตาไม่บอดสีและหูที่สามารถแบ่งแยกได้ถึงทิศทางของเสียงมาให้ ทุกวันนี้แม้ผมจะไม่ร่ำรวยเงินทองหรือมียศฐาบรรดาศักดิ์เหมือนเพื่อนคนอื่น แต่ก็ยังพอจะหาความสุขได้จากชีวิตที่เรียบง่าย...

แต่ละวันผมสามารถดาวน์โหลดหนังมาดูได้ไม่ต่ำกว่า ๔-๕ เรื่อง  ก็ไม่ได้เปิดดูทุกเรื่องหรอก...ผมจะเลือกดูเฉพาะเรื่องที่สนุกและมีสาระ...

ภาพฉากสุดท้ายในภาพยนต์เรื่อง Safe (1995)

อาจเป็นเพราะเมื่อคืนนี้ผมดูหนังเรื่อง SAFE (1995) ก่อนเข้านอนด้วยมั้ง จึงทำให้เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาด้วยความคิดที่จะมองโลกด้วยความรัก สลัดทิ้งซึ่งความเกลียดชัง อยากมีชีวิตอยู่ต่อเพื่อทำประโยชน์ให้สังคม...

เย็นวานนี้ลงไปดายหญ้าหน้าบ้าน ไม่ได้ออกแรงควงจอบมานาน ผมต้องใช้เวลาเกือบ ๒ ชั่วโมงจนถึงค่ำ...

ไม่ได้ทำเฉพาะหน้าบ้านตัวเอง คนแก่วัย ๖๐ กว่ารู้สึกดีใจที่มีแรงพอทำประโยชน์ให้กับสังคมรอบข้างได้ เมื่อได้เข้านอนอย่างมีความสุข จึงตื่นขึ้นมาพร้อมกับความคิดที่จะรังสรรค์ด้วยรัก!

สุขสันต์เช้าวันอาทิตย์นะครับ!!! 

ย้ายโดเมนเนม

สามปีที่ผ่านมาผมฝากโดเมนเนม wichai.net ไว้กับ Yahoo เมื่อวันที่ ๕ เดือนที่แล้วผมได้รับเมลแจ้งเตือนว่า...

Your Yahoo Domains plan, associated with the domain wichai.net, will renew on 12/04/2014, and your credit card or PayPal account will be charged. If your billing information is up-to-date, there's no need to do a thing (except keep enjoying your service)....

จำนวนเงินที่แจ้งมาคือ $34.95  โห ตั้ง ๑,๑๓๕ บาท! ผมตัดสินใจย้ายโดเมนไปไว้ที่ siteground ซึ่งโฮสต์ wichai.net ของผมมาได้เกือบ ๑๐ ปีแล้ว กระบวนการนี้เรียกว่า domain transfer ซึ่งต้องทำก่อนจะหมดอายุ...

ผมเริ่มการย้ายโดเมนเมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน โดยปลดล็อคโดเมนที่ yahoo ก่อน แล้วนำ Authorization Code ไปแจ้งให้ siteground เพื่อดำเนินการ เค้าคิดค่าย้ายโดเมนผม $14.95 (487 บาท) แต่ปีแรกเค้าไม่คิดค่ารักษาโดเมน จึงเท่ากับว่าผมสามารถประหยัดเงินไว้ได้ประมาณ ๖๕๐ บาท เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อย ผมก็ได้รับเมล์จาก siteground แจ้งว่า "The transfer of your domain - wichai.net - has already started...."

ผมรออีก ๕ วัน ในที่สุดก็ได้รับแจ้งว่า "Your domain name wichai.net has been transferred successfully to SiteGround's registrar..."

Siteground ทั้งโฮสต์เว็บไซต์ wichai.net และรักษาโดเมน เค้าจึงจัดการ setup ให้เสร็จ ผมไม่ต้องทำอะไรอีก เมื่อไปตรวจสอบ ผมก็เห็นเว็บของผมยังคงอยู่ใน cyber world ต่อไป  อย่างน้อยก็อีก ๑ ปี!!...

ที่เล่ามานี้เพียงเพื่อให้ผู้ที่อยากจดโดเมนเนมเป็นของตัวเองได้ทราบถึงกระบวนการย้ายโดเมน พร้อมกันนั้นผมก็อยากรายงานให้เพื่อน ๆ ทราบว่าผมจะรักษาโดเมนเนมและเว็บ wichai.net เอาไว้อีก ๑ ปี หลังจากนั้นก็อาจจะปล่อยทิ้งไป ไม่ยึดติด ไม่หวงแหนที่จะเก็บไว้อีก!

เงินปีละเกือบ ๕ พันบาทไม่น้อยเลยสำหรับคนทำเว็บผู้ไม่มีรายได้!!

ขอบก (จอบ)

กำเมืองคำว่า "ขอ" หมายถึงไม้หรือเหล็กที่งอเป็นขอ ใช้ชัก เกี่ยว แขวน หรือสับ ส่วนคำว่า "บก" หมายถึง "ขุดหรือเจาะ" รวมแล้ว "ขอบก" ก็คือ"จอบ"หรือที่ฝรั่งเรียกว่า "hoe"(โฮ)...

จากระเบียงชั้น ๓ ผมมองลงไปเห็นหญ้าหน้าบ้านขึ้นสูง หลายคนคงคิดว่าตาลุงเจ้าของบ้านช่างขี้เกียจเสียจริง ไม่เอาใจใส่ดูแลหน้าบ้านตัวเองซะเลย!!

ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว ผมต้องหาเวลาลงกำจัดมันให้ราบเรียบภายในวันสองวันนี้! ก่อนอื่นก็ต้องเตรียมอาวุธคือ"จอบ" หรือ "ขอบก" ไว้ให้พร้อม  วันนี้ผมลงไปค้นกองสัมภารกที่อยู่ข้างล่าง ได้ใบจอบและด้ามมาแล้ว...

เคยใช้ผสมปูนเมื่อหลายปีมาแล้ว ไม่ได้ทำความสะอาดก่อนเก็บ ใบทื่อและมีปูนจับอย่างที่เห็น ผมเริ่มลงมือซ่อมเมื่อท้องฟ้าอัสดง...

ก่อนอื่นต้องเตรียมเครื่องมือและวัสดุที่จะใช้ก่อน ประกอบด้วย เครื่องเจียร (grinder), เลื่อยมือ, ค้อน, กระดาษทราย และเศษไม้

เตรียมเครื่องมือพร้อมแล้วก็ลงมือลับใบจอบให้คม...

ไม่ต้องให้คมมากนะครับ เสร็จแล้วก็ใช้ค้อนเคาะใบจอบบริเวณที่มีปูนพอกหนา ๆ ให้หลุดออก จากนั้นก็นำไปใส่ด้าม รอยบากที่ทำไว้นั่นเป็นจุดล็อคใบจอบ ผมแต่งให้ลึกลงอีกนิดเพื่อให้ยึดเกาะดีขึ้น...

นำเศษไม้มาอัดเข้าไป กำเมืองบอกว่า "เอาไม้เข้าเซี่ยม" หรือ "เอาไม้เข้าจิ๋ม"...
...

แน่นดีแล้วครับ...

อาวุธพร้อมแล้ว แต่พลทหาร "ช่างเหอะ" ยังไม่มีเวลาลงไปร่ายรำ...

คงต้องเป็นอาทิตย์หน้า!