Wednesday, March 08, 2017

บัวรวงศ์หงส์อำมาตย์

เช้าวันนี้ผมตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกดีใจที่อาการเวียนศีรษะเบาลง ตอนสายมีโอกาสได้แก้ไขตำแหน่งของร้านอาหารฉัตรแก้วใน google maps 


ไปถ่ายภาพที่ร้านมาลงไว้ด้วย...


จากนั้นก็ขี่แมงกะไซค์ไปถ่ายภาพวัดปันง้าว...



โชคดีที่วันนี้ประตูด้านข้างอุโบสถเปิดอยู่ ผมแอบย่องเข้าไปเก็บภาพข้างในไว้ได้...


ขากลับแวะซื้อน้ำมันกลับมาด้วย ๓๐๐ บาทเพื่อเตรียมไว้ชุบชีวิตเจ้าโต (รถยนต์ของผม)


ช่วงบ่ายยังไม่ทาสีต่อครับ ผมหยิบหนังสือ "บัวรวงศ์หงส์อำมาตย์" ธรรมนิยายจากธรรมใบลานล้านนา
ซึ่งซื้อไว้นานแล้วออกมาอ่าน...


หนังสือหนา ๒๓๖ หน้า เขียนและเรียบเรียงโดยพระมหาสกุล มหาวิโร ภาพปกโดย นายธีรพงษ์ จาตุมา...


อ่านจบแล้วครับ เดี๋ยวมีเวลาได้เข้าเมืองจะนำไปมอบให้ห้องสมุดประชาชนอำเภอห้างฉัตรต่อไป...

Tuesday, March 07, 2017

ทาสีเพดาน

ยังเวียนหัวอยู่แต่ขอดูอีกซัก ๒-๓ วัน (ถ้าไม่หายก็จะไปหาหมอ) ถึงกระนั้นผมก็ยังฝืนทำงาน! หลังจากคิดได้ว่าหากยังขืนนอนจมอยู่กับอดีต...จิตใจก็จะหดหู่และพาให้ร่างกายแย่ลงเรื่อย ๆ 


บ่ายวันนี้ผมเริ่มต้นทาสีอีกครั้ง ใช้สีน้ำมันยี่ห้อปลาทองที่ซื้อมาในราคาถูกมาก ๆ (ความกรุณาจากคุณแอ้ม) ผสมแม่สีซะหน่อยให้สีเข้มขึ้น แล้วแหงนหน้าทาเพดานด้วยลูกกลิ้ง!


กว่าจะแล้วเสร็จก็ ๖ โมงเย็น หุหุ กลิ่นสีทำให้ยิ่งเวียนหัว!!


แหงนหน้าขึ้นดูแล้ว ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าทำไปได้อย่างไร...


คิดถึงคนที่อยู่ในรูปนิ... 

Monday, March 06, 2017

ผัดฟักทองอ่อน...

วันก่อนซื้อฟักทองปลายเถามา ๓ ลูก (๑๐ บาท)... วันนี้ขอเอามาผัดเลยนะครับ



ปอกเปลือกแล้วหั่นได้ปริมาณเยอะมาก ผมทำแบบง่าย ๆ โดยแอบเอากุ้งแห้งของพี่จ๋ามาคั่วกับน้ำมันมะพร้าวให้หอมก่อน (เห็นเก็บไว้เป็นปี ยังใช้ไม่หมดซักที เจ้าของคงไม่ได้ใช้แล้วล่ะ) จากนั้นก็นำฟักทองอ่อนลงผัด... 


เหยาะน้ำปลา พริกไทยนิด น้ำตาลหน่อย ก็ใช้ได้แล้ว ไม่ต้องใส่ผงชูรส...  


หุหุ เยอะขนาดนี้... น่าจะกินได้ถึง ๕ มื้อ!

Sunday, March 05, 2017

อักขระธรรมล้านนาสู่นาฏลีลาแห่งสงคราม

ยังมีอาการเวียนหัว!  ผมไม่รู้จักประเมินสุขภาพตัวเอง... เมื่อวานนี้ดันวางแผนที่จะขี่จักรยานไปเที่ยวงาน "อักขระธรรมล้านนาสู่นาฏลีลาแห่งสงคราม" ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองแพร่ในเย็นวันนี้ ที่หน้าร้านจินเจอร์เบรด สี่แยกถนนเจริญเมือง...



โทรศัพท์ไปหาท่านผู้พันมือไวโอลิน นัดหมายกันว่าผมจะแวะไปหาที่บ้านของท่าน ซึ่งอยู่บนเส้นทาง ๒๐ กว่ากิโลเมตรจากสถานีรถไฟอำเภอเด่นชัยไปยังสถานที่จัดงาน...


เงินในกระเป๋ามีเพียงน้อยนิดแต่ก็ยังอยากไป ท่านผู้พันบอกว่ามีที่พักให้ แต่ผมคิดไว้ว่าเมื่อเลิกงานและได้สังสรรค์กับท่านผู้พันซึ่งไม่ได้เจอกันนานอีกซัก ๒-๓ ชั่วโมง ก็จะขอให้ท่านช่วยพาไปส่งที่สถานีรถไฟ ผมอยากจะนั่งรถเร็ว (ฟรี) ไปเชียงใหม่เพื่อเยี่ยมพี่จ๋าที่โรงพยาบาลประสาท... 

ก่อนเข้านอนผมชาร์จแบตโทรศัพท์ กล้อง เพาเวอร์แบ้งค์ไว้จนเต็ม ตั้งใจว่าวันรุ่งขึ้นจะปั่นจักรยานออกไปสถานีรถไฟห้างฉัตรเวลา ๑๑.๐๐ น. 

เช้านี้ผมตื่นก่อน ๗ โมง เดินเซไปล้างหน้า รู้สึกเวียนศีรษะจึงกลับไปนอนต่อ ตื่นอีกทีตอน ๘ โมงกว่า วัดความดันตัวเองอ่านค่าได้ ๑๓๕/๘๗ ชีพจร ๖๑ แต่โลกก็ยังโคลงเคลง!!

นอนต่อแล้วตื่นอีกทีก่อน ๑๐ โมง เห็นว่าไปเมืองแพร่ไม่ได้แน่นอนแล้ว...ผมรีบโทรไปบอกท่านผู้พันเพื่อแจ้งงด!

เสียดายนะครับที่ไม่ได้ไปร่วมงาน!

Saturday, March 04, 2017

วัดป่าพระนางเจ้าจามเทวี


วันเสาร์ที่ ๔ มีนาคม ๒๕๖๐ เป็นวันดี มีพิธีเททองหล่อรูปเหมือนพระนางเจ้าจามเทวีที่วัดหนองปู่ฮ้อ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านผม...


วัดนี้ผมเคยไปถ่ายภาพนำมาโพสต์และเขียนลงบล็อกไว้แล้ว วันนี้มีโอกาสได้กลับไปอีก...


เห็นได้ว่าศาลาปฐมบุญสร้างเสร็จแล้ว...


พิธีเททองเริ่มเวลา ๐๙.๐๙ น. พอดีผมต้องสอนไวโอลินอินดี้ กว่าจะไปถึงเสร็จงานแล้ว เหลือผู้คนอยู่ไม่มากกำลังเก็บข้าวเก็บของ...



ไปอีกทีผมคงได้เห็นรูปเหมือนพระนางเจ้าจามเทวีที่ได้ทำพิธีเททองไว้แล้วในวันนี้... 

Friday, March 03, 2017

ทำบัตรประชาชนฉบับสุดท้าย...

บัตรประชาชนกำลังจะหมดอายุ วันนี้เป็นวันศุกร์ เหลืออีกวันเดียวผมต้องรีบไปยังที่ว่าการอำเภอห้างฉัตรเพื่อทำบัตรใหม่!  ๑๐ โมงกว่า ๆ นำรถออกไปตั้งเตรียมไว้ กำลังจะเดินไปปิดประตู ผมรู้สึกเวียนห้วทำท่าว่าจะล้มไปทางขวา


"เวียนหัว" เป็นอาการที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดตั้งแต่เมื่อเช้านี้! เกรงว่าจะไปล้มระหว่างทางแต่จะไม่ไปก็ไม่ได้ ผมตั้งสติแล้วทำทักษิณาวรรตรอบรถเพื่อทดสอบตัวเอง ทั้งเดินทั้งวิ่งเหยาะ สลัดศีรษะด้วย ใช้เวลาไม่นานเมื่อเห็นว่ายังพอไปไหว ผมก็ปิดประตูแล้วบึ่งรถไปยังที่ว่าการอำเภอห้างฉัตร  


เดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์แผนกทำบัตรประชาชน...


หยิบบัตรคิวหมายเลข ๑๐ แล้วนั่งรอ... 


พักเดียวก็ถูกเรียกให้ไปพิมพ์ลายนิ้วมือและถ่ายรูป ผมไม่ลืมที่จะบอกเจ้าหน้าที่สาวว่า "ถ่ายรูปให้ลุงหล่อ ๆ หน่อยเน้อ"


ไม่ต้องกรอกเอกสารใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจากเซ็นชื่อ ๒ แห่งแล้วนั่งรอ ผมอ่านป้ายใจความว่า "เป็นเลิศในการบริการ ประทับใจชาวประชา ก้าวไกลปฏิรูปราชการ  บริหารงานโปร่งใส พัฒนาเทคโนโลยีทันสมัย บริการรวดเร็ว ทันสมัย ประทับใจ"   อืมมมม...เห็นท่าจะทำได้จริง ครู่เดียวผมก็ได้รับบัตรประชาชนฉบับใหม่มีอายุตลอดชีพ (Lifelong) ซึ่งถ้าไม่ทำหาย ผมก็ไม่ต้องมาทำอีกแล้ว!!  บั้นปลายชีวิตเห็นใกล้เข้ามาชัดเจน


เรียบร้อยแล้ว ผมขี่รถไปหยุดอยู่หน้าอาคารเพื่อถ่ายภาพเก็บไว้...





ก่อนออกทางประตูหน้า (ติดกับกับทางหลวงเชียงใหม่ - ลำปาง) มุ่งหน้ากลับบ้าน...  


ถึงบ้านก็ยังรู้สึกโคลงเคลงอยู่... ฤาว่าโอกาสถือบัตรประชาชนฉบับใหม่จะมีอีกไม่นานซะแล้ว!

Thursday, March 02, 2017

ขนมจีนน้ำเงี้ยว-น้ำยาถูกที่สุดในห้างฉัตร

พูดถึงขนมจีนน้ำเงี้ยว-น้ำยาที่ถูกที่สุดเท่าที่พอจะหาซื้อมากินได้ในห้างฉัตร...ผมคิดว่าน่าจะมีอยู่ที่เดียวเท่านั้นคือ ร้านขนมจีนริมทางหลวง 1039 อยู่ทางด้านซ้ายมือ ก่อนถึงที่ทำการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค...



แม่ค้าบอกว่าปีนี้เริ่มได้รับเบี้ยผู้สูงอายุแล้ว หุหุ ๖๐ ปี... แต่ก็ยังดูไม่แก่!


มีข้าวเหนียว ไก่ปิ้ง หมูปิ้ง ขายด้วยครับ (ไม้ละ ๑๐ บาท) 


ซื้อหมูซื้อไก่ให้พี่ชายกิน ส่วนตัวผมขอแค่ขนมจีนน้ำยาชุดละ ๑๕ บาท ซื้อกลับบ้านแล้วแกะใส่จานก็ดูน่ากินไม่น้อย...



อาทิตย์ที่แล้วไปเยี่ยมพี่จ๋าที่โรงพยาบาลประสาท คนไข้ผ่าตัดสมองแทนที่จะเป็นห่วงตัวเอง กลับบอกให้ผมกินข้าวบ้างนะ (จ๋า...กิ๋นข้าวพ่องเน้อ) หุหุ คงจะเห็นว่าผมผอมลงไป!

ผมไม่อดหรอกครับ แต่กินผักกินหญ้าซะเป็นส่วนใหญ่!

Wednesday, March 01, 2017

ผัดผักกวางตุ้ง

ไปตลาดสดเทศบาลห้างฉัตรเมื่อวันก่อน ผมซื้อผักมาอีก ๕ อย่าง ล้วนแต่เป็นผักที่ชาวบ้านปลูกเองแล้วนำมาขาย...


มะเขือเปราะ ๕ บาท มะเขือเทศ ๑๐ บาท ฟักทองอ่อน ๑๐ บาท ต้นหอมและขึ้นฉ่าย ๑ มัด (๕ บาท) และผักกวางตุ้ง ๒ มัด (๑๐ บาท)





เว็บ thaifood.com ให้ข้อมูลว่า...
ผักกวางตุ้ง (FALSE PAK CHOI) เป็นพืชล้มลุกขนาดเล็ก อยู่ในตระกูลกะหล่ำและผักกาด มีก้านใบยาว ออกเรียงสลับโดยรอบๆ ปกคลุมที่ฐานลำต้น มีก้านใบหนาและยาวอวบน้ำ มีสีเขียวอ่อน หรือสีขาวตามสายพันธุ์ ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ มีลักษณะทรงกลมรี ใบกว้างใหญ่ ผิวใบบางเรียบ ใบมีสีเขียว ดอกออกเป็นช่อ ก้านช่อดอกใหญ่ยาว มีแขนงก้านย่อยมาก มีดอกย่อยออกที่ปลายยอด ดอกมีลักษณะเล็กๆ กลีบดอกมีสีเหลืองสด มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปยุโรป เป็นที่นิยมปลูกกันทั่วไป ในหลายประเทศทั่วโลก ในประเทศไทยมีปลูกหลายสายพันธุ์ เป็นพืชผักที่มีมาแต่โบราณ มีประโยชน์สรรพคุณทางยา หลายอย่าง นำมาประกอบอาหารเมนูต่างๆ ได้หลายเมนู สามารถรับประทานสดได้ มีรสชาติหวานกรอบ แต่จะมีกลิ่นเหม็นเขียว
ใช้แค่มัดเดียว...ผมนำมาผัดโดยใช้น้ำมันมะพร้าวได้เต็มชาม คิดค่าผัก ค่าน้ำมันและเครื่องปรุง รวมแล้วก็ไม่เกิน ๑๐ บาท...


อาหารมื้อนี้ถูกจริง ๆ กินกับข้าวต้มไรซ์เบอร์รี่ร้อน ๆ อร่อยมากครับ! 

Tuesday, February 28, 2017

เพลงที่นักเรียนเคยเล่นให้ฟัง...

สองเดือนเต็ม ๆ หลังจากป้าจันทร์สมล้มป่วย ผมเพิ่งจะตั้งหลักและกลับมาสอนนักเรียนได้อีกครั้ง...


ผมจำได้ว่าเมื่อวันเสาร์ที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ วันที่พี่จ๋าล้ม นักเรียน ๔ คนมากันครบคือเริ่มจากอินดี้มาเรียนไวโอลินตอนเช้า ตอนบ่ายก็เป็นใบเฟิร์น เมเปิ้ล และแกรม


ใบเพิร์นนั้นเรียนเปียโนมาได้ปีกว่าถ้าจำไม่ผิด วันนั้นไม่รู้นึกยังไงผมคว้ากล้องลงมาบันทึกการบรรเลงของใบเฟิร์นไว้ด้วย นับเป็นครั้งแรกที่ได้ลองถ่ายวิดีโอนักเรียน...


เสร็จจากการสอนผมก็กลับขึ้นไปยังชั้นสาม พี่จ๋าซึ่งนอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมามองแล้วถามว่าทำไมวันนี้นักเรียนไม่เล่นเพลงที่เคยเล่นทุกที ผมตอบว่าเปลี่ยนซะบ้างก็ดี! เพลงดังกล่าวคือ Humoresque ของ Dvořák ครับ


พี่จ๋าคงไม่มีโอกาสได้กลับมานอนฟังอินดี้กับเมเปิ้ลบรรเลงให้ฟังแล้วครับ...

Sunday, February 26, 2017

อีกไม่นาน...


ผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับการจากไปของคุณลุงอนวัช ธนเจริญณัฐ ผู้เสียสละชีวิตเพื่อเรียกร้องหาความยุติธรรมและต่อต้านระบบเผด็จการเมื่อค่ำวานนี้...

จริงด้วยครับที่ท่านเขียนว่า "พระเณร คนแก่ ถูกข่มเหง รังแก ด้วยวิธีต่าง ๆ นานา สังคมปัจจุบัน คนดีอยู่ยาก” ประเทศนี้บ้านเมืองนี้มันตกต่ำอย่างสุด ๆ แล้ว ในขณะที่คนไทยส่วนใหญ่ก็ยังไม่รู้ร้อนรู้หนาว ผมขอยกย่องในความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของคุณลุง และขอประณามพวกที่ใช้อำนาจโดยมิชอบธรรม...

รู้สึกเสียใจนะที่เกิดมาเป็นคนไทย ทุกวันนี้หากปราศจากซึ่งหน้าที่และพันธนาการ ผมก็คงไปจากที่นี่...แล้วไม่กลับมาอีก!

คงใกล้เวลาที่จะต้องไปแล้ว!

Saturday, February 25, 2017

ผัดกล่ำดอก

กล่ำดอก ๒ หัวผมซื้อมา ๑๕ บาท อาจจะดูไม่สวยแต่ก็น่าจะบริโภคได้ปลอดภัยกว่า...


หั่นแล้วนำมาแช่ล้างน้ำ ๓ น้ำแล้วใส่ชามไว้ 


ใช้น้ำมันมะพร้าว ก่อนลงมือผัดต้องรอให้กระทะร้อนก่อน...


"ตูม" ลงกระทะแล้วครับ!  ไฟลุกท่วม ความร้อนพุ่งขึ้นสัมผัสใบหน้าพ่อครัวจนต้องถอยหลัง ควันและกลิ่นคลุ้งตลบห้อง!! สำหรับผมแล้วจะเหยาะซอสเปรี้ยวหรือที่เรียกว่าจิ๊กโฉ่วลงไปด้วย (อย่าให้มากนะ) ต้องรีบเอาขึ้น ผักจะได้กรอบ! 


เสร็จแล้วครับอาหารกลางวันของผม กินกับไรซ์เบอรี่ผสมข้าวกล้อง...


มื้อนี้ไม่กี่บาท ยังไง ๆ ผมก็อยู่ได้ครับ!