bikepacking - พกเตาไปต้มน้ำ

ปั่นจักรยานท่องโลก...บางครั้งต้องตั้งเต็นท์นอนริมทาง หรือไม่ก็ขออาศัยนอนวัด ขอให้เตรียมเต็นท์ ถุงนอน ผ้าปู ไปให้พร้อม...

อย่างหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะขาดไม่ได้ คงเป็นอุปกรณ์ต้มน้ำหรือทำอาหาร ผมเห็นเค้านิยมใช้เตาแบบใช้แก๊สกระป๋องกันเป็นส่วนใหญ่ ผมเองไม่เคยใช้ และไม่ทราบว่าราคา ไม่รู้ว่ายากต่อการพกพาหรือเปล่า?  แต่ก็อยากได้เตาติดตัวไปด้วยเหมือนกันนะ...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต

เจ้าเตาแบบกระป๋องแก๊สไม่อยากได้ครับ ขอใช้เตาแอลกอฮอล์ดีกว่า...

ราคาไม่แพงและพกพาง่าย ผมสั่งซื้อมาแล้วครับ (๑๖๐ บาท) มีถุงผ้าให้มาด้วย...

ลองประกอบให้เพื่อน ๆ ได้ดู... 

 ถ้าใช้ก้อนแอลกอฮอล์ก็วางลงบนจานนั่นแล้วจุดไฟ...

แต่ถ้าจะใช้ฟืน ก็หาพวกเศษไม้เล็ก ๆ มาทำเชื้อเพลิง (เอาจานกอฮอล์ออก)

ใช้กระป๋องมีหูอลูมิเนียมน้ำหนักเบา ต้มน้ำได้สบายครับ...

อยากไปทุ่งไหหิน

ตาแก่เมืองรถม้ากำลังคิดว่าถ้าจะปั่นจักรยานไปทุ่งไหหินนั้นพอจะมีเส้นทางไหนที่น่าสนใจบ้าง?

ทุ่งไหหิน - ภาพจาก manager online (ขอขอบคุณ)

คิดไว้สนุก ๆ ได้เส้นทางนึง คือวันแรกปั่นจากด่านภูดู่ จ.อุตรดิตถ์ ๓๕ กิโลเมตรไปพักที่ปากลาย...

เช้าวันรุ่งขึ้น ออกจากเมืองปากลาย ข้ามแม่น้ำโขง (สะพานปากลายคงสร้างเสร็จแล้ว)...

อาจต้องปั่นไกลถึง ๙๐ กิโลเมตร ก่อนหยุดตั้งเต็นท์นอนค้างคืนกลางทาง...

วันต่อมาเดินทาง ๙๕ กิโลเมตรถึงบ้านถ้ำ ถ้ากลั้นใจถีบจนถึงเมืองนองก็จะได้พักค้างคืนในเฮือนพัก...

เช้าวันรุ่งขึ้นเดินทางไปยัง Muang Kheung จากนั้นก็ปั่นต่ออีก ๑๘ กิโลเมตรถึงเมือง Xang  

จากเมือง Xang ไป Na Than - Vieng Khan จนถึงถนนหมายเลข 13 ซึ่งมาจากหลวงพระบาง เลี้ยวขวาไปหาที่พักได้ที่เมือง Phou Khoun... 

จากบ้าน Phou Khoun ก็ต้องปั่นทางโหดขึ้นเขา ๖๐ กิโลเมตร หยุดพักค้างคืนที่บ้าน Nam Chat

จากบ้าน Nam Chat ปั่น ๕๐ กิโลเมตรถึงปลายทางที่โพนสะหวัน ได้เข้าพักในเฮือนพัก...

จากนั้นก็ใช้เวลาหลายวันหน่อยเที่ยวทุ่งไหหินทั้ง ๓ จุด

เที่ยวคุ้มแล้วก็นั่งรถกลับหลวงพระบาง  เสียค่าโดยสาร ๓๘๐ บาท เอารถพับขึ้นรถได้

ทุ่งไหหินเพิ่งได้รับการประกาศเป็นเมืองมรดกโลกครับ  อยากไป ๆ

bikepacking - ลองรวบรวมของ

๓๐ กว่าปีก่อน ตอนจัดของลงกระเป๋าเดินทางไปพม่า-บังกลาเทศ-อินเดีย ผมก็ถ่ายรูปเก็บไว้...

สมัยนั้นยังไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีกล้องดิจิตอล ผมใช้พิมพ์ดีดทำลิสต์....

ปัจจุบันนี้ใคร ๆ ก็ถ่ายรูป-ทำลิสต์-โพสต์ลงเว็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ bike packing ซึ่งหาดูได้มากมายในอินเทอร์เน็ต...

ที่มาของภาพ - milestonerides.com (thanks)

อยากทำด้วยคน ผมขอลองดูก่อนนะครับ ของยังไม่ครบ ต้องค่อยคิด...ค่อยทำ

เพลินดีนะ เห็นแล้วมีความสุข แม้ว่าจะยังไม่มีโอกาสได้ออกเดินทาง!

อะไรซ่อนอยู่ในถุงเท้า?

เพื่อน ๆ ที่รักจำได้มั้ย? ผมเคยเล่าให้ฟังเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่าได้ให้ที่พักกับนักปั่นจักรยานท่องโลกชาวเวียดนาม ๑ คืน...

 

ตอนเช้าเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่ ผมยังให้เสบียงติดตัวไปกินบนดอย มีแซนด์วิช นมถั่วเหลือง กล้วย และน้ำดื่ม  

ก่อนจากไปหนุ่มนักปั่นได้มอบของที่ระลึกให้ผมไว้... มีถุงเท้าอย่างดี ๑ คู่ กระติกน้ำขนาดครึ่งลิตร ยี่ห้อ HydraPak กระจกสะท้อนแสง ๓ ชิ้น และ cutter ขนาดเล็กอีก ๑ อัน

ส่วนผมก็ให้พระเครื่อง ๑ องค์ และเงินเวียดนามอีก ๑๕,๐๐๐ ดอง (เหลือมาจากทริปไปไซ่ง่อน) 

อยาก update ข่าวให้เพื่อน ๆ ทราบว่า Việt Mơ ได้ออกจากประเทศไทยไปแล้ว ขณะนี้กำลังปั่นอยู่ใน สปป.ลาว มุ่งไปหลวงพระบาง ก่อนที่จะกลับเข้าประเทศตัวเองทางเดียนเบียนฟู แล้วขี่จักรยานไต่เขาไปซาปา...

ภาพจาก facebook ของ Việt Mơ

ส่วนผมก็กำลังเตรียมตัวพาเจ้า Banian ไปขี่ทดสอบจานหน้าใบใหม่ที่แม่แตง...

ต้องเตรียมตัวให้ดี ทริปนี้อาจจะเจออากาศหนาว ผมนำถุงเท้าที่ Việt Mơ ให้ไว้ออกมา...

 เอ๊ะ!  มีอะไรซ่อนไว้ในถุงเท้าข้างนึง???

ล้วงออกมา พบว่าเป็นแบ้งค์ $10 ที่ลูกเวียดแอบเอาซ่อนไว้ในถุงเท้า...

ผมนำไปเก็บรวมไว้กับเงินที่มีอยู่ เพื่อใช้เป็น travel budget ต่อไป...

ดีนะที่ไม่เอาถุงเท้าไปซักซะก่อน อิอิ!!

ต้องปล่อยวาง

ไม่มีบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ - ไม่ลงทะเบียนชิมช้อปใช้ - ไม่ได้ช่วยถลุงเงินเพื่อชาติ... ผมรู้สึกเบื่อมาก ๆ กับรัฐนาวาเหล็กขึ้นสนิมลำนี้ ยิ่งรับรู้ข่าวสารการเมืองก็ยิ่งเครียด ทางออกที่ดีคือต้องปล่อยวาง เก็บตัวเงียบ นั่งเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีใครอ่านก็ไม่ว่ากะไร ทำใจให้ได้ซะอย่างก็เป็นสุข...

ภาพลุงน้ำชา ถ่ายที่  "สะพาน Thanh Toan" สะพานไม้อายุกว่า ๒๐๐ ปี!

มาคุยเรื่องความตายดีฝ่า... ชอบ ๆ อ่ะ!   เป็นการเจริญมรณานุสติที่ไม่ต้องลงทุน ผมตั้งเป้าสูงสุดไว้ว่าตนเองจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เกิน ๘๐ หรือพูดง่าย ๆ ว่าจะสามารถมองเห็นโลกได้อีกแค่เพียง ๑ ทศวรรษ หรือน้อยกว่านั้น โอกาสที่จะสามารถใช้ชีวิตอย่างที่ปรารถนาก็คงอีกไม่เกิน ๖ ปี ทุกวันนี้ทั้งหัวใจและสมองเริ่มส่งสัญญาณเตือนเป็นระยะ ๆ  ไม่มีใครบอกได้ว่าเมื่อใดกลไกชีวิตจะหยุดเดิน พระเจ้าเท่านั้นที่รู้!

ภาพข้างล่างนี้คือ  Michael John Barry ผู้ผลิตรถจักรยาน Maripasa จักรยานแฮนด์เมดราคา ๒- ๓ แสนบาท ขนาดปั่นจักรยาน ออกกำลังกายสม่ำเสมอ มีเงินที่จะดูแลรักษาตัวเอง แต่เมื่อถึงวันที่ต้องจากไป ในวัย ๘๐ ปี เขาก็ไม่สามารถยื้อชีวิตไว้ได้!

Mike Barry - ภาพจาก mariposabicycles.ca - thanks!

สำหรับผม ถ้าหากมีชีวิตอยู่ได้ถึงปี ๒๕๖๖ และยังแข็งแรงพอที่จะปั่นจักรยาน ผมก็อยากจะเปลี่ยน the final trip จาก unachievable ให้เป็น achievable โดยตั้งเป้าว่าจะใช้เวลาทั้งหมดประมาณ ๑ ปีครึ่ง....

 
หากไม่ตาย มีโอกาสกลับมาอยู่บ้านห้างฉัตร ผมก็คงได้เป็นอาจารย์ใหญ่ให้กับคณะแพทย์ศาสตร์ฯ ในที่สุด แต่ถ้าเกิดตายก่อนในระหว่างการเดินทาง ก็คงไม่ได้กลับมา

Mariposa

Mariposa แปลว่า "ผีเสื้อ" แต่ที่ผมจะเขียนถึงในวันนี้คือ จักรยาน handmade ผลิตโดย Mariposa Bicycles ในประเทศแคนาดา...

ภาพจาก pixabay.com - thanks!

Mariposa Bicycles ก่อตั้งโดย Michael John Barry ผู้ได้จากโลกนี้ไปเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๑ ด้วยวัย ๘๐ ปี

Michael John Barry - ภาพจาก mariposabicycles.ca - thanks!

เว็บ mariposa bicycles เขียนว่า...

Mariposa is a hand built bicycle manufacturer.  At mariposa, craftsmen focus on one bike at a time. Your mariposa is created specifically for you: one tube selector, one cutter, one machinist, one builder, one painter, one assembler.

ขออนุญาตนำภาพเจ้าผีเสื้อสีฟ้าจากเว็บ mariposabicycles.ca มาให้เพื่อนดูหน่อยน้า... 

เป็น touring bike ที่สวยที่สุดในจักรวาลก็ว่าได้...

 

 

เป็นไงครับ? เพื่อน ๆ เห็นรูปเจ้า Mariposa แล้วรู้สึกเช่นไร?  ท่านใดที่มีเงินเหลือใช้ หรือไม่ก็ร่ำรวยแบบนักการเมืองของไทย ก็คงซื้อได้ไม่ลำบากนัก ในราคาคันละ ๒ แสนกว่าบาท!  

ในบรรดาจักรยานเก่า ๆ ที่มีอยู่ เจ้าเสือภูเขามันดันมีชื่อ Mariposa ติดอยู่ เห็นแล้วผมก็ไม่คิดว่าจะเป็นของจริง แต่ก็น่าสนใจที่จะลองตรวจสอบ...

นั่นไง... ตัวหนังสือจีน! มีโลโกรูปอะไรดูไม่ออก เขียนด้วยว่า "American Concept Bike MARIPOSA"

มีคำว่า T.I.G. Welded Frame  วิกิพีเดีย อธิบายว่า...

การเชื่อมทิก (Tungsten Inert Gas welding, TIG) เป็นกระบวนการเชื่อมแบบอาร์คที่ใช้แท่งอิเล็กโทรดเป็นทังสเตนในการเชื่อม บริเวณบ่อหล่อมจะมีแก๊สปกคลุมเพื่อป้องกันบ่อหลอมจากการปนเปื้อนหรือการทำปฏิกิริยากับอากาศรอบข้าง แก๊สเฉื่อยที่ใช้กันทั่วไปคืออาร์กอน หรือ ฮีเลี่ยม อย่างไรก็ตามแก๊สฮีเลี่ยมนั้นราคาแพงกว่าอาร์กอนมาก ในการเชื่อมมีทั้งแบบเติมลวดและไม่เติมลวดลงไปในบ่อหลอม
ในการเชื่อมมีกระแสไฟฟ้านี้เป็นตัวกระตุ้นให้แก๊สที่ปลายทังสเตนอิเล็กโทรดกลายเป็นไอออน และทำให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านระหว่างทังสเตนอิเล็กโทรดและบ่อหลอมเห็นเป็นลำพลาสมา
การเชื่อมทิกนี้นิยมใช้กับชิ้นงานที่มีลักษณะบาง ทำจากสเตนเลสสตีล และโลหะกลุ่มที่ไม่ได้มีเหล็กเป็นองค์ประกอบหลักเช่น อะลูมิเนียมอัลลอย แมกนีเซียมอัลลอย ทองแดงอัลลอย นิกเกิลอัลลอย และไทเทเนียมอัลลอย เป็นต้น กระบวนการเชื่อมทิกมีข้อเด่นเหนือกระบวนการเชื่อมอื่นๆ เช่น shielded metal arc welding (SMAW) หรือ gas metal arc welding (GMAW) ในด้านการควบคุมคุณภาพและความแข็งแรงของแนวเชื่อม แต่ข้อด้อยคือ เป็นกระบวนการเชื่อมที่ต้องอาศัยทักษะของช่างเชื่อม

ช่างเหอะอาจต้องลงมือชุบชีวิตให้กลับมาเป็นผีเสื้อสีฟ้าที่บินได้อย่างคล่องแคล่วและรวดเร็วอีกครั้ง!

สามสหายป้อมบนภูเขา

"มงฟอร์ตแปลว่าป้อมบนภูเขา...มาพวกเรา...มาร่วมกันสุมหัว!.."  เมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๖๒ "ทวี" นับเป็นเพื่อนมงฟอร์ตคนแรกที่แวะมาเยี่ยมถึงบ้านห้างฉัตร!

ต่อมาอีกไม่นานก็มีเพื่อนมงฟอร์ตอีก ๓ คนแวะมาเยี่ยม....

ผมถามว่าเพื่อน ๆ จะไปที่ไหนกันหรือ? เพื่อนยุทธ (หรือที่พี่ชายผมเรียกว่าโย่ง) บอกว่าตั้งใจมาแอ่วหาโดยตรง อยากได้พบปะเห็นหน้ากัน...ก่อนตาย

ซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ผมมิอาจบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรได้ตามที่หัวใจอยากบอก เพื่อนทั้งสามเป็นอดีตข้าราชการผู้มีฐานะตำแหน่งมีบำนาญ แต่ก็ไม่รังเกียจตาแก่เมืองรถม้าผู้ไม่มีรายได้และไร้ยศถาบรรดาศักดิ์แม้แต่น้อย

มิตรภาพอันยิ่งใหญ่ไม่มีวันเสื่อมคลายครับ...

แวะชมห้องพัก HBH ซะหน่อย...

ขึ้นลงเหนื่อยหน่อยนะเพื่อน... บ้านมันสูงอ่ะ!

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเพื่อนตุ๋ย... เหนื่อยจนหน้าซีด!

แล้วเมื่อใดคนใส่เสื้อดำจะมาแอ่วหาพ่องน้อ? อิอิ