Unavoidable Risks

คุณเมธีโทรศัพท์มาสอบถามด้วยความห่วงใย...เมื่อได้ข่าวความเสียหายอันเนื่องมาจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ ๕ ที่ผ่านมา...

ขอบคุณมากครับ! ที่บ้านห้างฉัตรของผมได้รับแรงสั่นสะเทือนเช่นกัน แต่ไม่ถึงกับร้าวหรือเสียหายหนัก!

ดูจาก "แผนที่รอยเลื่อนมีพลังในประเทศไทย" ของกรมทรัพยาธรณี จะเห็นได้ว่าจังหวัดลำปางอยู่ในกลุ่มรอยเลื่อนมีพลังเถินและพะเยา มีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวหนัก ๆ ได้...ไม่วันใดก็วันหนึ่ง!

หมอนิดนักพยากรณ์ผู้มีชื่อเสียงได้เขียนคำเตือนไว้ว่า...

.....คนจะตายเป็นเบือ เพราะ”ภัยธรรมชาติ”...โดยเฉพาะภัยที่เกิดจาก “น้ำ” ทั้งจากน้ำจืด (น้ำที่เกิดจากฝน) และภัยที่มาจาก“น้ำทะเล”  แผ่นดินไหวจะเกิดขึ้นถี่และจะแรงขึ้นอย่างน่ากลัว ตึกราม บ้านช่อง มีโอกาสจะถล่มเพราะแผ่นดินไหว อาคารสูงก็มีความเสี่ยงเช่นกันถนน สะพาน สิ่งก่อสร้างจะได้รับความเสียหาย...

ขอนำภาพจากอินเทอร์เน็ตมาให้ดู ๓ บานดังนี้...

เพื่อน ๆ ที่รักครับ ผมก็เชื่อว่าต่อจากนี้ไปเมืองไทยก็ยังคงต้องเผชิญกับปัญหาร้ายแรงอีกมาก ทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม ฯลฯ   และ"ภัยธรรมชาติ" ก็จะเป็นสิ่งที่ตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!!

ถ้าถามผมว่ากลัวมั้ย?  คำตอบคือ "ไม่กลัวครับ" 

ผมใช้ชีวิตมาได้ขนาดนี้แล้ว ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นก็พร้อมที่จะเผชิญกับมัน 

จริง ๆ แล้ว ทุกวันนี้ผมก็ทำใจแล้ว ขาบอยู่ที่นี่เช่นนี้ก็เพื่อคนอื่นเสียมากกว่า ลำพังตัวผมเพียงผู้เดียวก็อาจย้ายไปอยู่ที่ โรโตรัว ประเทศนิวซีแลนด์ (Rotorua) แล้วก็เป็นได้!!  

ถึงอยู่ที่นี่...ผมก็ไม่กลัวครับ!

ตากกล้วยอีกแล้ว!

ช่วงนี้แดดดี!  กล้วยน้ำว้าในตลาดลูกอวบโต ราคาไม่แพง เหมาะที่จะซื้อมาทำกล้วยตาก!

ตากแค่ ๔-๕ แดด เพื่อน ๆ นักปั่นจักรยานจะได้กล้วยตากหวานหอมไว้เป็นเสบียง ถ้าตากให้แห้ง ๆ หน่อย มันจะเหนียวหนึบ ๆ เคี้ยวมันส์  หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ใส่รวมกับ Muesli กินกับนมถั่วเหลือง หุหุ...เอาสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม!! 

เป็นอาหารที่ให้พลังงานสูง ถ้าแบกเป้ไปลาวหรือเวียดนาม...ผมจะนำกล้วยตากไปด้วย ช่วยให้มีพลังในการเดิน ช่วยให้กินยาหลังอาหารได้   อย่างไรก็ตามกล้วยตากก็ไม่เหมาะสำหรับผู้เป็นโรคเบาหวาน  มันหวานอ่ะ เป็นที่โปรดปรานของบรรดาผิ้งน้อย...

อ่อ... ลืมบอกไปว่าลงทุน ๓๐ บาท ได้กล้วยตากประมาณ ๔๕ ลูกครับ!

ผมไม่เป็นเบาหวานครับ กินได้!

ซ่อมหมวกกันน็อคนักปั่นจักรยาน

เพื่อน ๆ ที่รักครับ นอกจากการเดินทางแบบเบาตัวหรือ Travel light แล้ว ผมยังคงมีความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเดินทางด้วยจักรยานพับ (FB Trip) เหมือนเช่นครั้งที่นำเจ้า Coyote นั่งรถเมล์เขียวไปเชียงแสนแล้วปั่นเที่ยว....

รอให้ได้ซ่อมเจ้าจักรยานพับให้อยู่ในสถาพสมบูรณ์เต็มที่เสียก่อน...ผมจะเริ่มทริป FB ใหม่อีกครั้ง! การเดินทางด้วยจักรยานพับก็คล้าย ๆ กับ Travel light เพราะนำเป้ขนาดใหญ่ไปด้วยไม่ได้ ต้องใช้เป้เล็ก

ตอนนี้ัลงตัวแล้วว่าผมจะใช้เป้ใบนี้....

ไม่ได้คิดที่จะสวมเสื้อและกางเกงแบบนักปั่นจักรยาน แต่เรื่องหมวกกันน็อค (helmet) ผมคิดว่ามีความจำเป็น พอดีมีหมวกกันน็อคอยู่ใบหนึ่ง  Frank Smith เพื่อนชาวออสซี่ซื้อจากร้านจักรยานในซิดนี่ย์ มอบให้เมื่อเดือนธันวาคม ๒๕๓๑...

สภาพเก่ามากครับ พี่ชายผมเคยเอาไปใช้แล้วทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ผมจึงนำมาเก็บไว้ มีอยู่วันหนึ่งมันตกไปกระแทกพื้น เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ ๒ แห่ง   "ช่างเหอะ" นำมันออกมาซ่อมโดยใช้กาวร้อนประสาน...

ปล่อยให้แห้ง ทดสอบแล้วคิดว่ายังก็ใช้ได้!!  สำหรับโฟมครอบหัวของเดิมซึ่งมากับตัวหมวก มันพังไปนานแล้ว ต้องหาของหมวกกันน็อคจักรยานยนต์มาใส่แทน  วันนี้ผมแกะออกมาล้าง แล้วนำออกตากแดด...

เรียบร้อยแล้วครับ...

ตอนนี้มีพร้อมหมดแล้ว...ไม่ว่าจะเป็นหมวกกันน็อค กระเป๋าจักรยาน หรือเป้ใบเล็ก!

ขาดอย่างเดียวคือ...โอกาสที่จะได้ออกปั่น

ซ่อม Hard disk

ผมต้องการ hard disk ที่มีความจุมาก ๆ มาเก็บไฟล์ตำราที่มีอยู่มากมาย ตั้งใจจะจัดระเบียบใหม่ใน "ห้องเก็บหนังสือลุงน้ำชา"   

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา...ผมประมูลซื้อ hard disk ยี่ห้อ Seagate ขนาด 1 TB มา ๑ ตัว!

วันนี้บุรุษไปรษณีย์นำสินค้ามาส่ง ผู้ขายแพ็คให้อย่างดีครับ ผมแกะออกมาแล้วถ่ายภาพให้เห็นว่าสภาพดูใหม่ เป็นแบบตัวบางซะด้วย  ผมรู้สึกตื่นเต้นที่จะมี hard disk ความจุมาก ๆ ใช้  รีบนำเจ้า Seagate ใส่แทน HDD ขนาด 500 GB ที่ใช้อยู่...

พอเปิดเครื่อง... ผมตาเบิกกว้างด้วยความหวังว่าจะได้เห็นพื้นที่ขนาดเกือบ 1 TB บน drive D แต่ปรากฏว่ากลับมีพื้นที่อยู่แค่ 2.99 GB เอง!!

ว้า...แย่จัง ผิดหวัง!  ผมเมลไปยังผู้ขาย แจ้งให้ทราบถึงปัญหา แล้วบอกว่าจะส่ง hard disk ตัวนี้กลับ เพื่อขอเปลี่ยนตัวใหม่ ผู้ขายก็ดีจริง ๆ ครับ ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่า "ได้เลยค่ะ เดียวส่งลูกใหม่ไปให้..."

กำลังจะเข้านอน ผมเกิดความคิดที่แก้ไขปัญหาด้วยตนเอง เพราะขี้เกียจส่งสินค้าคืนให้เสียตังค์และเสียเวลา ผมจึงนำแผ่น Hirens Boot 15.1 ออกมา  ใส่เข้าดีวีดีรอม แล้วให้มันบูทเครื่อง เลือกเข้าไปที่ Seagate Wizard แล้วจัดแบ่ง partition ใหม่ให้ใช้เนื้อที่ ๆ มีอยู่ และเปลี่ยนให้เป็น NTFS  ใส่ชื่อ drive ใหม่ว่า data

แก้ไขเรียบร้อยแล้วฮับ ได้พื้นที่เก็บข้อมูล 931 GB...

ทดลอง copy ไฟล์ไปเก็บไว้...

ไม่ต้องส่งสินค้าไปเปลี่ยนแล้ว...

Green Workshop

ทำไมผมถึงต้องสร้าง workshop หลังคาสีเขียวไว้บนดาดฟ้า?  คำตอบคือ มีเตียงเหล็กแบบที่ใช้ในหอพักนักเรียนนายร้อยอยู่ ๘ เตียง ผมซื้อจากร้านขายของเก่า มาเก็บเอาไว้ตั้งแต่สมัยที่อยากทำ backpacker hostel มากกกก ๆ เมื่อย้ายมาอยู่บ้านใหม่ที่ห้างฉัตร จะทิ้งไว้ก็เปลืองเนื้อที่ในการเก็บ จึงได้นำขึ้นมาตั้งเป็นเสา workshop และใช้ไม้เก่าที่ซื้อมาจากครูหนิงทำเป็นโครงหลังคา มุงด้วยสังกะสีสีเขียว ผมทำมาได้หลายเดือนแล้ว ก็ยังไม่เสร็จสักที งานนี้ลงมือคนเดียวจริง ๆ!

ก่อนไปพม่าผมคิดว่ากลับมาแล้ว จะค่อย ๆ โป้วแล้วขัดกระดาษทรายให้เรียบ ก่อนที่จะทาด้วยสีน้ำมันซึ่งเหลืออยู่ แต่เมื่อได้เห็นห้องที่ Mya Yatanar Inn ใน Pakokku...

ผมได้เห็นสีสันที่ทาไว้อย่างเรียบง่าย ไม่ต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก...

กับชีวิตที่เรียบง่าย...

ป้า Mya Mya (คุณแม่ของ San Win) ไม่มีเงินจะซื้อสีมาทา...

แค่พยายามปรับปรุงทาสีทาแสงในส่วนที่จำเป็นก่อนอย่างที่เห็น...

ยิ่งห้องพักก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่รู้อีกเมื่อไหร่จะได้ทาสีใหม่!

เมื่อกลับมาถึงบ้าน...ผมก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากทำอะไรมากมายกับการแต่งพื้นผิวผนังก่อนทาสี ขัดกระดาษทรายอีกนิดหน่อย แล้วจับแปรงทาสีเลย...

เมื่อคืนนี้ฝนตกหนัก คงอยากจะทดสอบ green workshop ของผมอีกครั้ง!

The Monuments Men

ผมดาวน์โหลด The Monuments Men มาไว้นานแล้ว แต่เพิ่งจะมีโอกาสได้เปิดดู!

นานแล้วที่ผมไม่ได้ดูหนังสงคราม เว็บหนังดี ได้เขียนเนื้อเรื่องย่อไว้ว่า...

ภาพยนตร์เรื่อง The Monuments Men สร้างขึ้นจากเรื่องจริงของนักล่าสมบัติที่มีฝีมือมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ผลงานแอ็คชั่นแนวดราม่าเกี่ยวกับ 7 ผู้สุดยอด ทั้งผู้แนะนำพิพิธภัณฑ์ จิตรกร สถาปนิก หัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ และนักประวัติศาสตร์ศิลป์ที่ได้มาร่วมแถวหน้าในเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อนำผลงานศิลปะชิ้นโบว์แดงของโลกที่ถูกขโมยไปโดยพวกขโมยชาวนาซีกลับมาคืนเจ้าของโดยชอบธรรม ผลงานศิลปะที่ถูกซุกซ่อนหลังดินแดนข้าศึก พวกเขาจะเห็นวี่แววแห่งความสำเร็จได้อย่างไร แต่เมื่อทีมพิทักษ์ประวัติศาสตร์พบว่าพวกเขาต้องแข่งกับเวลาเพื่อไม่ให้วัฒนธรรมนับพันปีถูกทำลายลงไป พวกเขาต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องและคุ้มครองผลงานอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ 

(ขอขอบคุณที่มาข้อมูล)

หนังเรื่องนี้มิได้เป็นหนังสงครามแบบยิงกันเลือดท่วมจอ บางคนบอกว่าดูแล้วนั่งหลับ แต่สำหรับผมขอให้คะแนน 6/10 แล้วแถมให้อีก 1/2 คะแนนสำหรับดนตรีประกอบ...

มีบางบทบางตอนไร้สาระ...

เสียงพูดภาษาอังกฤษชัดเจน ไม่มีปัญหาเรื่อง subtitle ไม่ตรง...

หากได้ศึกษาเกี่ยวกับผลงานศิลปกรรมไว้ก่อน ก็จะเพิ่มอรรถรสในการชมขึ้นอีก...

หนังซึ่งพระเอกเป็นผู้กำกับเองเรื่องนี้ดูได้นะ... ถ้าไม่สนเรื่องยกยอประเทศสหรัฐอเมริกามากไปหน่อย!

You're kidding?

วันที่ ๗ เมษายน ๒๕๕๗ ออกเดินจากที่พักใน Pakokku ไปยัง Shwe Ku Pagoda วัดที่ใคร ๆ ก็ต้องไป...  ผมเห็นรถทัวร์พานักท่องเที่ยวชาวพม่าด้วยกันเองมาเที่ยว

มีไกด์พม่าเป็นผู้นำมา ในขณะที่ผมขอถ่ายภาพแม่ค้าขายรองเท้า ก็มีเสียงดังชัดเจนว่า "One Photo, One Dollar!"

เสียงมัคคุเทศก์นั่นเอง เพื่อน ๆ ที่รักครับ นั่นเป็นการล้อเล่นจากคนพม่าที่พูดภาษาอังกฤษได้เท่านั้น อย่าได้ถือสา ให้หันไปยิ้มแล้วหยอกกลับว่า "You're kidding?" โดยเน้นคำสุดท้าย ยกเสียงขึ้นสูงเหมือนเป็นคำถาม!

ต่างคนต่างเข้าใจในไมตรีจิต มีแต่รอยยิ้มให้กัน เช่นเดียวกับแม่ค้าขายรองเท้า!

DUWUN - handmade guitars

Pakokku เป็นเมืองเล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี  เมื่อวันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๒๖ ผมนั่งเรือจากมัณฑะเลย์มาค้างที่นี่ ๑ คืน ก่อนที่จะนั่งเรือต่อไปยังพุกามในวันรุ่งขึ้น...

ผ่านมา ๓๑ ปี... ผมได้ไปเยือน Pakokku อีกครั้ง!

บนถนนสายหลัก มีร้านอยู่ร้านหนึ่งชื่อว่า DUW๊ีUN...

เป็นร้านผลิตกีต้าร์ handmade (ร้านเดียวที่ผมเห็นในพม่า) ผมหยุดแวะคุยกับชายหนุ่มเจ้าของร้าน แล้วถ่ายภาพผลงานของเค้ามาให้เพื่อน ๆ ได้ดูด้วย...

เห็นกองไม้และเครื่องมือแกะสลัก...ผมอดคิดถึงลุงมะเม่า(ช่างแกะสลักที่ได้พบในย่างกุ้ง)ไม่ได้!

อยากจะกลับไป  Pakokku อีกครั้ง และใช้เวลาให้มากกว่านี้ครับ!